Snapshots: het is echt lente

Vandaag kon je het echt voelen in de lucht. De lente komt er eindelijk weer aan! Het was mooi weer en met 13° helemaal niet koud. Maar niet alleen de zon die op mijn gezicht scheen vertelde me dat het lente was, de planten in de tuin bij mijn grootouders zijn ook weer wakker aan het worden.

image

image

En na de ontdekking in de tuin genoot ik samen met mijn lieve Mieltje van de ondergaande zon…

image

Deze foto krijgen jullie erbij als bonus, gewoon omdat ik hem best wel grappig vind.

image

Kijken jullie ook zo uit naar de lente?

Advertenties

Mieltje, the fluffy unicorn

Ik ging deze week langs bij mijn lieve Mieltje. Het plan was om eindelijk eens foto’s van haar te nemen met mijn nieuwe camera. Ik heb dat ook gedaan, maar zijzelf was niet zo geïnteresseerd. En door de vreselijke modder moest ik ook nog eens zorgen dat ik niet uitschoof. Toch zaten er enkele hele lieve foto’s bij, die ik echt wel met jullie wil delen. En don’t judge, ik weet dat ik nog niet zo een fototalent ben, maar we proberen en we oefenen he. Alle fotografietips zijn welkom!!

Op de eerste foto zie je al meteen de modderpoel aan haar stal, is meteen ook het ergste stuk van de hele wei. Maar als het weer zo slecht blijft, gaat er binnen 2 weken geen sprietje gras meer staan op de wei…
Klik op de foto’s als je ze groter wil zien.

dsc_0324

dsc_0337

dsc_0328

dsc_0435

dsc_0360

dsc_0386

Die laatste is echt mislukt, maar zo typisch Schimmel. Als ik dan aan de deur sta, duwt zij die altijd open met haar bovenlip. Ik denk dat haar lippen sterker zijn dan mijn armen…

dsc_0364

En dit vind ik de mooiste, zo typisch Schimmel. Ik hou zoveel van haar…
Toen ik deze foto op mijn facebook zette kreeg ik veel verliefde reacties van mensen die haar kenden uit de manege. Ook werd dit filmpje erbij gezwierd:

Voel je vrij om het filmpje enkele keren achter elkaar af te spelen. Dat deed ik gewoon ook!

Isabelle

Terug thuis!

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

Eindelijk weer thuis, dus na 5 en 4 dagen tussen 4 muren, gebeuren er weer leukere dingen om foto’s van te maken!

Op de eerste foto zie je mijn vriend met de gigantische ponyknuffel door de gangen van het ziekenhuis lopen. We zijn veel bekeken geweest! In de lift vroeg iemand aan ons of ons kindje nog in het ziekenhuis moest blijven. Waarop ik moest antwoorden dat het mijn knuffel was…

Dan zie je de weg naar huis. We waren er bijna. Ik was zo blij. Ben altijd blij om thuis te komen. Maar ik vond de laatste dagen ziekenhuis echt vreselijk…

Onderweg naar huis stopten we in de Bioplanet. Hier kochten we onder andere olijven en hun verse pompoencreme. Eens iets anders voor bij de boterham dan altijd kaas.

Vrijdagavond gingen we naar mijn vriend zijn ouders. Mijn vriend zijn zus kwam thuis van Brazilië (zij studeert daar al enkele jaren en is nu voor 2 maanden in België). We waren uitgenodigd om frietjes te eten, zoals elke keer als ze terug is. Daar nam ik een foto van Simba. Ik had wel 68433356 pogingen nodig om een scherpe foto te nemen…

Ik maakte nieuwe kerstversiering van zoutdeeg met heel veel kaneel in! Ze ruiken superlekker en met een klein laagje gouden verf, blinken ze nu ook mooi! Morgen kunnen ze de kerstboom in!!

Ik heb me ook veel opgewarmd met thee en warme chocomelk. Maar ook met een dikke wollen trui en verschillende dekentjes… Want in het ziekenhuis voelde ik me al elke dag wat minder. Ik kreeg ook lichte koorts. En nu ben ik ondertussen echt ziek… Bah.

Ook ontdekte ik The Useless Web, waar ik de meest nutteloze websites ontdekte. Maar ik heb wel echt moeten lachen! Zeker een aanrader bij verveling.

Gisterenavond ging mijn vriend de Kerstboom halen uit de garage (zijn vader huurt die vlakbij het station en wij mogen daar ook een aantal dingen bewaren). Hij vergat wel om ook ineens de versiering mee te brengen. Maar hij zette wel de boom al in elkaar. Ik schrik elke keer weer van hoe groot hij is. Ik stel hem mij altijd zo’n 20cm kleiner voor.

Koken. Eindelijk terug zelf koken!

Schimmel geniet van haar Sinterklaascadeau. Lekkere appels!!

Mijn vriend zorgde snel dat de stal weer wat schoner was met een laagje nieuw stro. Schimmel vond dit heel interessant en volgde alles op de voet!

En net heb ik nog genoten van een kommetje vanille ijs met wat kaneel erop. Mmmmm…

Morgen wordt de Kerstboom versierd! Ik ga blij zijn als de lichtjes weer branden!!
Maar morgen ook weer kiné, daar kijk ik dan weer wat minder naar uit…

Groetjes,
Isabelle

Het mooiste sinterklaascadeau ooit!

Vorig jaar kreeg ik voor mijn Sinterklaas het mooiste cadeautje ooit!
Ik kreeg Schimmeltje.
Ik denk niet dat ik al vaak gelukkiger ben geweest in mijn leven dan op de dag dat ik haar kreeg. Ik weet dat dat wat overdreven klinkt, maar ik droomde er al van mijn 7 jaar van dat ze mijn pony zou zijn. En vorig jaar, 15 jaar (en 5 maanden om precies te zijn) nadat ik haar voor het eerst zag, komt die droom eindelijk uit.
De manege waar ik leerde paardrijden en waar Schimmeltje stond werd verkocht en alle paarden en pony’s moesten weg. Toen ik het hoorde is mijn vriend met mij naar daar gereden, op zijn verjaardag. Ik had er op dat moment nog niet echt aan gedacht om haar zelf mee te nemen. Dus het was als een soort afscheid voor mij. En er vloeiden heel wat traantjes, ik was compleet over mijn toeren.
En dus besliste ik dat ik haar wou meenemen naar huis.

111

532227_4511842587257_1839196884_n

Er gingen heel wat telefoontjes over (naar Roel, de eigenaar en naar mijn grootouders, voor de wei en stal). Maar uiteindelijk kwam alles redelijk snel in orde.
Ik mocht Schimmeltje hebben.

486157_4511843427278_780675000_n

Ik kon niet wachten tot ik haar kon gaan halen, maar eerst moest ze een stal hebben natuurlijk. Dit was nog even een dilemma. Want je mag niet zomaar een stal zetten in een wei. Daar is blijkbaar een wetgeving rond.
Gelukkig staan er in de achtertuin van mijn oma en opa 2 gebouwtjes. Het ene was vroeger een garage, maar is in mijn herinnering alleen maar gebruikt voor het hout te zetten en nog wat werkgerief. Het andere stond eigenlijk gewoon vol met rommel en werd “het kiekenkot” genoemd. Ook toen ik er woonde, is dat altijd het kiekenkot geweest. Ondanks het feit dat ik er nooit kippen in heb weten staan…
Dus dat was de oplossing, het kiekenkot werd leeggemaakt en omgebouwd tot een stal. Waar nu de stalpoort zit, was vroeger een raam. Dit is eruit gehaald en dan is het gat groter gemaakt om er een poortje in te zetten.

En dan was het moment eindelijk aangebroken dat ik haar kon gaan halen. Ik was tussendoor nog naar haar gaan kijken. Maar de dag dat ik haar ging halen, schrok ik. Ze zag er verschrikkelijk uit. Heel erg mager en vuil en ze mankte verschrikkelijk hard (even erg als ik aangezien ik met een knie rondliep met 2 gescheurde meniscussen en een gescheurde patellapees zonder het zelf te weten).
Maar ze gedroeg zich voorbeeldig en liep zonder problemen de van op. Daar viel ze meteen aan op het stro dat erin lag.
Roel stond erbij om afscheid te nemen. Het was duidelijk dat hij het er moeilijk mee had. Schimmel was een van de pony’s die het langst in de manege stond en ze was nu de eerste die wegging.
Het was tijd om te vertrekken. Van het moment dat de van begon te rijden was Schimmel er toch niet meer zo gerust op. En ja, een kleine pony in een grote van kan veel bewegen. Maar we raakten heelhuids in Boutersem. Het uitladen ging wat moeilijker. Om uit de van te komen moest ze achteruit en bergaf. Dit was niet zo vanzelfsprekend. Ze zakte de hele tijd door haar achterbenen en was echt aan het beven. Ze wist duidelijk niet wat er allemaal aan het gebeuren was. Maar we kregen haar uit de van en in de stal. Daar kalmeerde ze al snel en ze begon te eten.

Enkele dagen later mocht ze voor het eerst op de wei.

154995_4626513253952_1575473382_n

230363_4626528934344_1356565404_n

Op de bovenste foto kan je zien dat ze erg mager is. De veearts kwam ook langs die eerste dagen. Ze had bloedwormen, schimmel en luizen. De schimmel was het minst erg, het ziet er vooral slecht uit omdat ze haar verliezen en er wat kale plekjes door krijgen, maar echt heel veel last hebben ze er niet van. De luizen en vooral de bloedwormen waren een groter probleem. Aan bloedwormen kan een paard doodgaan als je er niet snel genoeg bij bent. Dus het was wel schrikken toen ik hoorde dat ze dit had. Ze kreeg er een spuitje voor. Maar van dit spuitje kon ze ook heel erg ziek worden. Gelukkig heb ik een heel erg sterke pony en reageerde ze er helemaal niet slecht op. De luizen waren ook niet goed omdat ze al zo ziek was en deze ook bloed zuigen. En ja, van een zwakke pony, moet je geen bloed gaan afpakken. Ook had ze er zoveel jeuk door, ze schuurde en schuurde, tot ze geen haar meer had staan waar het jeukte en ze zelfs wondjes kreeg. Dus hebben we onze lieve schat in het midden van de winter 2 keer moeten wassen om de luizen weg te krijgen. De schimmel moest wachten totdat het weer iets warmer werd. Ik wou het niet riskeren om haar nog eens in de kou helemaal nat te gaan maken… Ze zag er wel iets minder goed uit, want ze kreeg enkele kale plekjes, maar ze had er niet al te veel last van.

541654_10200091925474019_389871550_n

In de winter heb ik haar soms binnengehouden, vooral als er zoveel sneeuw lag. Haar weerstand was niet zo hoog en ik wou niet dat ze ziek werd. Vooral omdat ze in de manege ook altijd binnen stond, was het niet het beste plan om haar nu plots de hele tijd buiten te zetten. Overdag kon ze soms op de wei, maar ’s nachts kwam ze altijd binnen.
Zij vond het zelf niet erg om in de sneeuw buiten te lopen. Ze ging dan lekker in de sneeuw gaan rollen.

Maar dan werd het eindelijk stilletjes aan beter weer en Schimmel kon elke dag de weide op. Ook konden we eindelijk haar schimmel behandelen. Dus ze werd weer gewassen, 3 keer op een week tijd om precies te zijn. Zelf vond ze dit natuurlijk niet zo fijn meer na de eerste keer.
Maar het feit dat ze lekker op de wei kon, vond ze fantastisch!

644573_10200483349659379_278609379_n

541482_10200483349859384_184636123_n

En dan begon ze haar winterhaar te verliezen. Eindelijk! Haar vacht had er verschrikkelijk uitgezien toen ik haar net had en dit was wel al wat beter, maar ze zag er nog steeds niet super uit. Maar met haar winterjasje eraf, zag haar vacht er meteen een pak beter uit. Maar nu zag je natuurlijk pas hoe magertjes ze echt was. We waren haar al een hele tijd aan het bijvoederen en ze was wel al aangekomen. Maar we hadden nog een lange weg te gaan…

969682_10200927433481197_1886779586_n

998713_10200927433401195_345491561_n

Flink eten was dus de boodschap!

1005423_10200927433961209_227892496_n

En langzaam maar zeker kwam ze bij!

970256_10200927438361319_2070571216_n

En dan werd het september en het was duidelijk dat ze de laatste maanden een pak sterker was geworden!
De gekkigheid begon bij haar en de eerste ontsnapping was een feit. Gelukkig was het een ontsnapping naar het andere stuk van de wei en kon ze niet weg.

943339_10201361203525177_1769230402_n

Ja, als je dat hoge gras daar ziet, ik kon haar eigenlijk geen ongelijk geven. Maar hoe goed al dat gras er ook uitziet voor een pony, ze kunnen zich er echt ziek aan eten. Dus nieuwe afspanning gezet en heel wat gevloek later stond Schimmel terug waar ze hoorde te staan!

CIMG3466

Bezoekje van een vriend, die ervoor zorgt dat Schimmel haar hoeven er weer perfect uitzien!

CIMG3484

CIMG3489

En nu nog even genieten van die laatste zomerdagen…

1176231_10201325265506749_1507184571_n

1011652_10201325265546750_389468263_n

En dan werd het al weer koud en mijn lieve pony onderging weer een transformatie. Ze ziet er zo anders uit in zomer en in winter. Wat een extra dikke pels al niet kan doen!! Op 2 weken tijd is ze een andere pony! Weer helemaal lekker donzig.

1468791_10201777684096931_1597445736_n

Mijn opa en oma zijn ondertussen ook al helemaal verliefd.

CIMG3657

En het natte en koudere weer brengt ook voor mij wat meer werk met zich mee. Aangezien mijn pony elke dag minstens één keer lekker gaat rollen en hiervoor het modderigste plekje van de wei uitzoekt, is het moeilijk om haar wit te houden. Nu ja, echt wit, dat heb ik eigenlijk al opgegeven…

544185_10201844155678679_1596022272_n

En zo zijn we al weer een jaar verder! Er is heel wat gebeurd op een jaar tijd, maar met Schimmeltje gaat alles goed. Ondanks het feit dat ze een oude pony is met artrose in haar benen, loopt ze nog steeds vrolijk rond en doet ze niets liever dan spelen en knuffelen!

1475786_10201844155958686_1633580610_n

Dit weekend gaan we dus op bezoek en dan lekker verwennen! Want ook voor haar komt de sint met lekkers!
Geen chocolade en mandarijntjes, maar wel appels en nicnacjes!!

Groetjes,
Isabelle

1 December

Dit is al mijn 50ste post op mijn blog!
Nu ben ik best wel trots op mezelf!

*

Vandaag de laatste dag van mijn weekendje thuis.

Mijn lieve pony had ik al een hele week moeten missen. Dus het was absoluut tijd voor een bezoekje!!

dec3
Ik dacht nu toch echt dat ik vorige week nog een witte pony had?!
Tijd om haar te borstelen dus! Zij wou natuurlijk eerst nog wat rondlopen en spelen.

dec5

Maar na een paar keer iets te hard door de bocht te gaan en hierdoor uit te schuiven, geeft ze het op. Ze heeft haar pijn gedaan. Het manken was ervoor bijna niet meer te zien. Maar nu weer erger. Als ik dat nu zou kunnen uitleggen aan haar dat ze wat voorzichtiger zou moeten doen…

Mijn poging om haar weer wat witter te krijgen was grotendeels tevergeefs…

dec4

De plek bovenop haar poep was nog niet helemaal droog.
En dus kreeg ik het ook niet schoon.
Vanaf nu heb ik dus een pony met vlekken. Ze is niet vuil, dat is gewoon zo!

Terwijl ik Schimmel probeerde te fatsoeneren, heeft mijn vriend de stal uitgemest.
Hij is echt zo lief!
Schimmel was natuurlijk heel blij met al dat stro! Ze is het enige paard dat ik ken die haar hooi laat liggen om stro te kunnen eten.

dec6

Eens thuis maakten we het gezellig. Eerst nam ik een lekker warm bad, wat toch even de pijn wat verzacht. Daarna staken we de kaarsjes aan.

dec1

Er kwam nog een vriendin langs die uiteindelijk langer bleef dan verwacht. Zo gaat dat, als vriendinnen eens beginnen te babbelen, verliezen ze de tijd uit het oog…

Dus ik had echt geen zin meer om nog te koken!
Waar ik wel zin in had was pizza. Mmmmm…

dec2

En hij was heerlijk.

Nu nog genieten van de avond samen. Want morgen moet ik weer naar het ziekenhuis. Dat alleen zijn daar in de avond en het alleen moeten slapen. Ik heb het er echt moeilijk mee. Ik krijg veel bezoek en dat is wel fijn. Maar ik mis mijn vriend echt erg. Hij kan pas na zijn werk langskomen en met het verkeer is hij er soms pas na 19u en om 20u moet hij alweer weg…

Ik hoop dat ik niet weer een hele week moet blijven en dat ik deze week wel een duidelijk antwoord en een duidelijk plan voor de toekomst krijg!

Maar nu wil ik nog even dit delen, het vreemdste prentje dat ik vandaag zag.

dec7

Serieus, dit slaat toch nergens op!

Nu nog mijn spullen gaan pakken voor weer naar het ziekenhuis te gaan. En nu best wel rekenen op een verblijf van een week.
Dit had ik vorige week niet gedaan en mijn vriend heeft nog een hele hoop dingen moeten meenemen…

Groetjes,
Isabelle

De 3e afspanning op 1 jaar tijd…

Vandaag zijn we de nieuwe afspanning gaan zetten in de wei!
In mijn vorige post kon je lezen hoe mijn lieve pony op ontdekking ging…
Dus we hadden een nieuwe afspanning nodig.
Alweer.

Ik had meer foto’s gemaakt, maar die staan op mijn fototoestel.
En aangezien ik een beetje dom ben geweest en geen geheugenkaart in mijn fototoestel heb gestoken, kan ik de foto’s niet op mijn laptop krijgen, want ik ben dat kabeltje al heel erg lang geleden kwijtgeraakt… Oeps…

Dus hier enkele foto’s van mijn gsm!

image

Mijn vriend en mijn opa, hard aan het werk.
image

En dan de pony gaan zoeken. Ze is dat witte vlekje in de verte.
Hier zijn we al meer dan halfweg de wei in. En de wei stopt aan de bomen achteraan.
image

image

Hierboven waren ze nog vrienden, hieronder staat Schimmel er al beteuterd bij…
image

Schimmeltje begint nu echt te beseffen wat er aan het gebeuren is…
image

image

Teleurstelling alom!!
image

image

Boos!!
image

Later hebben we het bijgelegd. Met wat wortels als omkopingsmateriaal… En dan wat knuffels.
Nu hopen dat mevrouw alles heel laat!!

De ontstekingsremmers hebben wel duidelijk effect. Het manken is al veel minder geworden! Ze heeft dan ook een mooi showtje gegeven door enkele keren op en af te galopperen. Toch maar laten zien wat ze allemaal kan he!

En na al het harde werk, had mijn oma koffie en taart klaarstaan!!
image

Groetjes,
Isabelle

Op ontdekkingstocht, opnieuw

Gisterenochtend kreeg ik telefoon van mijn opa.
Mijn hart stond even stil. Waarom belt die zo vroeg?
Ik was dus vreselijk bang dat er is mis was met Schimmeltje.

Ik nam op en het eerste wat hij zei was: “Uwe pony he!!”
*slik*
“Ze is weer uitgebroken he!”
*zucht*

De wei bij mijn opa en oma is heel erg groot, dus Schimmel staat maar op een stuk van die wei, dat stuk hebben we afgespannen.
Maar aangezien ons Mieltje alles op haar wei kort heeft gegeten en dat nu in de herfst niet meer groeit en enkel in modder verandert, is het gras inderdaad groener aan de andere kant.
Het andere stuk van de wei is redelijk verwilderd. Het is ook parkgebied en er zijn 2 vijvers in gegraven door Natuurpunt. Een van de vijvers ligt er al jaren. De andere is er pas sinds september bijgekomen, waardoor het er daar nu ook redelijk modderig is… Ook staat het daar achteraan in de wei vol met “waardevolle grassen”, wat dat ook moge zijn… Maar het is daar vooral verwilderd!
Het is niet de eerste keer dat mijn pony de andere kant van de wei gaat ontdekken. Ze was al eens ontsnapt, waarna ik en mijn vriend een hele dag in de miezerende regen aan een nieuwe afspanning zijn bezig geweest. Ik denk dat deze ons Schimmeltje enkele maanden heeft tegengehouden. Als het al zo lang was…

Dit zijn enkele foto’s van haar vorige ontdekkingstocht. Volgens mijn computer was het in september…
CIMG3043

CIMG3047

CIMG3065
Kleine pony in een heel grote wei…
CIMG3078
De nieuwe afspanning, nu met dubbele draad en houten palen.
CIMG3082
Die uiteindelijk toch niet goed genoeg was, hoofd naar beneden, onder de laagste draad en trekken, trekken, trekken, tot ze eronder door ging!! Met dit mooie beeld als resultaat. Schimmel die daar schuldbewust staat en mijn vriend die heel erg boos was… Het stukje afspanning dat daar op de grond ligt was een overschotje van een ander stuk afspanning. Maar dit konden we niet gebruiken omdat het te kort was (we hadden zo’n 50m nodig) en bijkopen was niet meteen een optie, want dit soort afspanning is heel erg duur!
CIMG3086
Dus hebben we extra afspanning gekocht, die groene draad die je hier bijna niet ziet. Die blauwe stokjes waren even een noodoplossing, en hebben we de dag erna weggehaald.
Schimmel snapt niet goed wat er nu net gebeurd is…
CIMG3095
Wat hebben jullie nu gedaan??!
CIMG3099

CIMG3097
Een boze pony was het resultaat en ik was ook weer een 150 euro armer.
150 euro slecht besteed blijkbaar aangezien het niet genoeg was om mijn pony binnen te houden…
Hoewel. slecht besteed is niet echt juist. Niets is echt weggesmeten, de houten palen gebruiken we opnieuw en de draad kan opzijgezet worden totdat we die ooit nog eens nodig hebben, haha.
CIMG3101

Maar nu heeft ze dus die hele afspanning afgebroken. De draad helemaal losgetrokken en zelfs de palen uit de grond getrokken. De houten palen die we met wat snelbeton hadden vastgezet.

Mijn opa vroeg me of het kon zijn dat ze zo hevig was door die ontstekingsremmers. Normaal niet natuurlijk, maar als ze minder pijn heeft, kan dat er wel voor zorgen dat ze wat meer ronddartelt natuurlijk. Maar mijn pony gebruikt die herwonnen bewegingsvrijheid niet om mooi door de wei te galopperen. Nee! Zij wil er de wereld mee gaan ontdekken!
Nu zou je kunnen zeggen, laat dat beestje toch gewoon lopen, dat kan toch geen kwaad? Maar het is gewoon niet goed voor 1 pony om op zo’n groot stuk weide te staan. Want het andere stuk van de wei is bijna 3 keer zo groot als het stuk waar ze nu op stond en dat is gewoon teveel.
Ook zou je haar dan niet meer kunnen zien lopen, behalve als je zelf helemaal tot achter in de wei loopt.
En langs de achterkant van de wei ligt de parking van een lagere school. En ik vind het op zich niet erg dat er kinderen aan mijn pony komen, helemaal niet. Maar ik heb er wel problemen mee als ze haar vanalles gaan geven van snoep en koekjes. En ook wordt er superveel vuil in de wei gegooid daar! Niet echt optimaal.
Nee, ik heb liever dat ze wat dichterbij en in het zicht staat…

Dus straks gaan we richting pony om de nieuwe afspanning te zetten, die mijn oude en versleten pony weer binnen kan houden!
Gelukkig geven ze droog weer vandaag!

Groetjes,
Isabelle

Mieltje wordt oud…

Vandaag terug naar ons Mieltje. Een tijd geleden merkte ik op dat ze mankte. Dit gebeurt wel vaker, het is een oude pony, die heel haar leven in de manege hard gewerkt heeft. Ze heeft artrose en dus is soms een beetje manken niet echt abnormaal.
Soms denkt ze dat ze nog een jong veulentje is ofzo en dan gaat ze volle galop de hele wei door. En dan doet ze soms al wel eens te gek en dan heeft ze pijn. Ze mankt dan even en dan is dat weer beter.
Maar nu mankte ze wel erg hard. Ik onderwierp haar aan een zeer professioneel (kuch) onderzoekje, maar er was niets dat warm aanvoelde en ze reageerde ook niet als ik duwde. En geloof mij, als het echt pijn doet, kan je niet zomaar gaan duwen en knijpen zonder enige reactie. Ik besloot het nog even aan te zien.
Enkele dagen later leek het iets beter. Ik bedacht dat het ook niet echt het ideale weer is voor pijnlijke gewrichten. Koud en nat. Ik voel het ook! Maar de dag erna merkte ik dat haar knie erg dik was en ze mankte terug zo erg.

CIMG4439

Dus het was tijd om mijn veearts te gaan bellen. Nadat ik alles had uitgelegd aan de telefoon, zei ze dat het inderdaad waarschijnlijk door haar artrose kwam, maar dat ze het toch zelf moest zien.
De veearts is langsgekomen en heeft een hele tijd geduwd en gevoeld. Haar een loopje laten doen, waarbij Schimmel bijna op haar neus viel. Ze mankte echt erg hard die dag, maar het was ook het ergst als ze draafde.
Conclusie van de veearts: er was nieuwbeenvorming als gevolg van haar artrose. Klinkt best wel eng, vond ik zelf. Maar de veearts zei dat het vooral ambetant was voor haar en nu ook pijnlijk was tijdens het stappen omdat er ontsteking op zat. Maar dus inderdaad als je aan haar knie kwam en duwde en kneep, was er helemaal geen pijnlijke reactie. Waarmee fracturen en acute letsels uitgesloten konden worden. Gelukkig! Ik was al bang dat mijn lieve pony iets ergs had omdat ik niet meteen de veearts gebeld had!
Het probleem helemaal oplossen was echter niet mogelijk, er was meer bot gekomen, waardoor het gewricht moeilijker beweegt en ja, dat bot zal er altijd blijven. Dit is ook niet echt iets dat je zomaar kan vermijden, eens het er is, is het er. Maar door bepaalde supplementen zouden haar gewrichten wel soepeler kunnen worden.

De veearts heeft de beste supplementen uitgezocht en mij dan een hele uitleg gegeven over de supplementen die in aanmerking komen voor mijn lieve pony:

  • Een maandkuur Arti-Base zou normaal al een zeer goed effect moeten hebben, dit komt ongeveer op 50 euro voor 1 maand. Dit kan dan, afhankelijk van het resultaat, in de toekomst herhaald worden wanneer het nodig is.
  • Het “beste” gewrichtssupplement is Arti-Gold, deze heeft een zeer hoge dosering actieve ingrediënten. Dit suplement kost 90 euro voor 1 maand.
  • Een andere mogelijkheid is om te starten met een algemene vitaminekuur, Vital+ aan de prijs van ongeveer 80 euro voor 1 maand en dan afhankelijk van het effect, een apart gedoseerd gewrichtssupplement, Twydil Artridil. Dit supplement wordt verkocht in zakjes van 50g, aan 5,5 euro per zakje. Dit komt dan iets duurder uit per dag, maar je kan het in kleinere hoeveelheden krijgen.

Ik ga waarschijnlijk voor de Arti-base gaan, lijkt mij het beste voor haar. En het is ook haalbaar qua prijs. De Arti-Gold kost al 90 euro per maand, wat voor mij al heel wat is. Ook is dit al een zeer sterke mix, speciaal ontwikkeld voor topsportpaarden. En ik denk dat het wel duidelijk is dat Schimmeltje geen topsportpaard is, maar een oude dame op pensioen. Dus ik ga beginnen met de Arti-base. Als het geen goed effect heeft, kan ik nog steeds Arti-Gold bestellen!

CIMG4418

Afgezien van de supplementen, gaat ze ook een kuur ontstekingsremmers krijgen. Die heeft de veearts al binnengebracht bij mijn opa en oma.
Ze moet nu een 5 dagen die ontstekingsremmers krijgen, dan 7 dagen niets en dan terug een kuur van 5 dagen. De stop zit ertussen om haar maag te sparen.
Omdat ik niet elke dag kan langsgaan om haar dat te geven, wou ik de doseringen gaan klaarzetten, zodat het wat makkelijker wordt voor mijn opa. Want omdat mijn Mieltje maar een kleine pony is en geen paard, kunnen we niet gewoon een zakje geven per dag, nee we moeten werken met 1,5 zakje de eerste dag en ¾ zakje de volgende 4 dagen. Nogal ingewikkeld allemaal, dus gemakkelijker als alles gewoon klaarstaat, dacht ik. Maar mijn opa vond het allemaal geen probleem En had ondertussen haar eerste dosissen al gegeven en die voor vanavond stond ook al klaar!

Ik hoop dat ze nu snel weer wat minder last heeft. Hoewel ik mij soms wel afvraag hoeveel last ze nu juist heeft als ik haar zie ronddartelen als een jong veulen. Ze crosst dan door de wei om dan plots tot stilstand te komen en nog een stukje door te schuiven door de modder die er nu ligt door alle regen… En haar binnen zetten zodat ze haar geen pijn kan doen omdat ze te zot doet op de wei is ook geen optie, want ze heeft beweging nodig! Als ze stilstaat, worden haar gewrichten alleen maar strammer!

We zullen zien, helemaal weg gaat het natuurlijk nooit gaan, ze heeft artrose en dat kunnen we niet genezen. En zeker in de winter zal ze er last van hebben. Maar we kunnen er wel voor zorgen dat haar gewrichten wat soepeler zijn en dat ze er minder last van heeft. En daar gaan we natuurlijk voor!

Schimmel vindt het poedertje (de ontstekingsremmers) door haar eten ook helemaal geen probleem. Ze vindt het zelfs lekker! Het poeder heeft een lekkere vanillegeur en dit krijgt ze dan bij haar brokken samen met een goeie eetlepel maïsolie. En dan flink eten, de voederbak helemaal schoonlikken en nog minutenlang tussen het stro zoeken naar de korrels die ze heeft laten vallen tijdens het eten. Geen enkel korreltje ontsnapt!

CIMG4440

Ze was trouwens ook supervuil, helemaal, en dan vooral haar achterste, bedekt met een laagje modder… Echt nog veel vuiler dan de vorige keer! Maar gelukkig jammer genoeg geen foto, want het was al donker toen ik eindelijk aankwam bij mijn opa en oma… (de foto’s zijn nog van een andere keer)
Dus ik hoop dat het zaterdag droog blijft, zodat ik haar weer moddervrij kan maken. Want regen vindt Schimmel geen probleem, ze blijft gewoon op de wei staan! Op zich geen probleem, een paard kan daar tegen, maar als ze nat is, kan ik haar niet borstelen…
Ik zal ook een voor-het-borstelen-foto maken, zodat jullie kunnen zien wat voor een varken ze is!!

Groetjes,
Isabelle

Mijn lieve Mieltje

Vandaag zijn we weer op ponybezoek geweest!

Ik weet het.. Ik val in herhaling…
Maar er zijn wel enkele leuke foto’s genomen en die wou ik even delen!!

En geef toe, ik heb wel een hele schattige pony he!

Fotor1117202845

Koekjes snoepen!! Nicnacjes zijn toch zo lekker!!
Fotor1117203111

En dan deze über-overgeposeerde foto, maar hij is wel erg mooi!
Fotor1117203242

Een beetje gek doen, ik ben ook de enige die dat kan bij haar.
Haar hoofd is niet haar favo plek om aangeraakt te worden bij anderen.
Bij mij laat ze alles toe, wat een dropje!!
Fotor1117203625

Mijn 2 grote liefdes…
Ik denk dat mijn pony ook stiekem een beetje verliefd is op mijn vriend. Ze verliest hem niet snel uit het oog!!
Fotor1117203519

Een poging om die vuile pony weer wat witter te krijgen.
Want op de foto hierboven zie je dat ze echt vol modder hangt!!
Fotor1117203820

LIEF!!
Fotor1117204053

Ja, ik ben nu eenmaal gek op haar!!

Groetjes,
Isabelle

11 november – dagboek

De nacht van zondag op maandag werd ik wakker met een gigantische hoofdpijn.
Migraine, waarschijnlijk door de spanning en stress van de laatste dagen. Hiphoi.
Gelukkig heb ik hier goede pilletjes voor die de hoofdpijn draaglijk maken. Maar wonderen verrichten doen ze niet, enkele uren later lag ik al terug in het donker, koud washandje op mijn hoofd en afzien tot het overgaat… En dan hopen dat ik een beetje zou slapen tussendoor…

Gisteren in de late namiddag was het wel even wat beter, dankzij mijn wonderpilletje. En ik wou absoluut naar Schimmel toe. Doordat ik zoveel pijn heb gehad, ben ik er veel te weinig geweest de laatste tijd en ik wou ze gewoon even knuffelen. Dan voel ik me altijd ietsje beter.
En het was ook al even tijd voor haar ontworming en dit stel ik niet graag te lang uit!!
Dus heb ik me snel even gefatsoeneerd (ik liep nog steeds in pyjama en met ongekamd haar…) en dan zijn we net voordat het donker werd even langs geweest bij mijn lieve schattebol!

Ze is al helemaal klaar voor de winter ondertussen, met haar dikke wintervacht. Die heeft ze heel erg snel gekregen, hoewel het nog niet zo koud geweest is.
De wei ziet er wel maar triest uit. Vol met plassen en steeds minder gras. Elke dag belachelijk veel regen en een pony die de hele wei op en af loopt… Geen goede combinatie! Maar haar opsluiten in een stal zodat de wei mooi blijft, zie ik dan ook weer niet zitten. Dat vind ik dan zo triest voor haar! Ze snapt het ook niet als ze in haar stal moet blijven en klaagt hier dan ook over met gehinnik en gestamp tegen haar staldeur. Als je dan binnenkomt, geeft ze je zo’n verwijtende blik, dat mijn hart breekt… Dus ik hou haar enkel binnen als het niet anders kan!
Binnenkort moet ze trouwens een tijdje binnenblijven, want ze moeten een rioleringsbuis aanleggen en die gaat natuurlijk midden door mijn wei heen gaan, helemaal van de ene kant, naar de andere. Dus heel de wei gaat een tijdje openliggen en wij gaan waarschijnlijk de winter in met een gigantische modderpoel waar geen grassprietje meer opstaat… Hopelijk stellen ze het uit tot na de winter, wat best wel mogelijk is, aangezien ze al een jaar lang zeggen dat ze “er deze maand er zeker aan gaan beginnen!!”.

Maar goed, nu staat er wel degelijk nog gras op de wei, maar groeien doet dat niet meer zo in de herfst. En met al die regen is er modder genoeg! En wat doet mijn witte pony graag? Rollen. Elke dag weer legt mevrouw zich neer op een lekker modderig plekje en dan wentelt ze zich helemaal rond. Dus van die wasbeurt van eventjes geleden, zie je al helemaal niets meer.
Maar ja, ik zal mij er moeten bij neerleggen dat ik een pony heb die liever niet schitterend wit is…

CIMG4206

CIMG4207
Zoals altijd werd ik meteen begroet toen ik aankwam!
Lekker modderig en een vacht die alle kanten opstaat omdat ze in de regen blijft staan. Alleen een stortbui krijgt haar de stal weer in…

CIMG4208

CIMG4211

Maar ze is wel lekker donzig en zacht, helemaal klaar voor de winter die voor de deur staat.
En zolang ze een droge, schone stal heeft, een weide om de ietwat stijve beentjes te strekken en genoeg hooi, stro en lekkere wortels is deze dame gelukkig.

Na haar een borstelbeurt te geven om het ergste vuil eraf te krijgen (want helemaal schoon krijg je ze niet zonder water en zeep), wat geknuffel en een handvol wortels, was het al donker. En dus tijd om weer naar huis te gaan.

Ondertussen begon het al weer wat meer te bonken in mijn hoofd, dus ik was blij toen ik me in de zetel kon ploffen.

Eten moesten we natuurlijk ook nog. En ik had vreselijk veel zin in verloren brood (of gewonnen brood of wentelteefjes, hoe je het ook wil noemen) en aangezien het niet zo heel veel werk is om te maken en we alles in huis hadden, heb ik mijn zin ook nog gekregen!

wentelteefjes1Eitjes, melk, brood en ik doe er een snuifje zout een beetje vanillesuiker en wat kaneel bij.
Kwestie van een beetje speciaal te doen he…
wentelteefjes5
5 eitjes gingen erin, gelukkig dat ik ze altijd eerst apart breek in een glas, want nummer 6 had zijn beste tijd gehad, bah!!
wentelteefjes 2
Zoveel mogelijk samengepropt in een pan, zodat we snel konden eten!
wentelteefjes3
Een hele stapel!!
En ze waren superlekker. Met een beetje bruine suiker en een groot glas soyamelk. Yummie!
wentelteefjes4

En dan heb ik me terug in de zetel geploft. Later op de avond had ik terug hevige hoofdpijn, net zoals de hele nacht en de hele voormiddag vandaag en de middag. Maar tegen 14 uur begon het weer te beteren na mijn wonderpilletje. En dus heb ik me nu even achter mijn laptop gezet.

Maar nu toch de laptop weer wegzetten. Want zo achter de computer zitten, het is niet echt bevorderlijk voor de hoofdpijn he…

Groetjes,
Isabelle