Mieltje, the fluffy unicorn

Ik ging deze week langs bij mijn lieve Mieltje. Het plan was om eindelijk eens foto’s van haar te nemen met mijn nieuwe camera. Ik heb dat ook gedaan, maar zijzelf was niet zo geïnteresseerd. En door de vreselijke modder moest ik ook nog eens zorgen dat ik niet uitschoof. Toch zaten er enkele hele lieve foto’s bij, die ik echt wel met jullie wil delen. En don’t judge, ik weet dat ik nog niet zo een fototalent ben, maar we proberen en we oefenen he. Alle fotografietips zijn welkom!!

Op de eerste foto zie je al meteen de modderpoel aan haar stal, is meteen ook het ergste stuk van de hele wei. Maar als het weer zo slecht blijft, gaat er binnen 2 weken geen sprietje gras meer staan op de wei…
Klik op de foto’s als je ze groter wil zien.

dsc_0324

dsc_0337

dsc_0328

dsc_0435

dsc_0360

dsc_0386

Die laatste is echt mislukt, maar zo typisch Schimmel. Als ik dan aan de deur sta, duwt zij die altijd open met haar bovenlip. Ik denk dat haar lippen sterker zijn dan mijn armen…

dsc_0364

En dit vind ik de mooiste, zo typisch Schimmel. Ik hou zoveel van haar…
Toen ik deze foto op mijn facebook zette kreeg ik veel verliefde reacties van mensen die haar kenden uit de manege. Ook werd dit filmpje erbij gezwierd:

Voel je vrij om het filmpje enkele keren achter elkaar af te spelen. Dat deed ik gewoon ook!

Isabelle

Hoe de liefde begon

Deze woensdag, 18 december, waren ik en mijn vriend 4 jaar samen.
4 jaar!
Het klinkt al zo lang, maar voelt nog echt niet zo lang. In oktober besefte ik ook al dat we al 2 jaar samenwoonden. Ook al zo lang. De tijd gaat zo snel voorbij. In februari wonen we ook al weer 2 jaar in ons huidige appartement.
Als je mij voor onze eerste date had verteld dat wij nu nog steeds een koppel zouden zijn, had ik je vol ongeloof aangekeken. Want dit had ik nooit verwacht toen. Ik weet niet of ik al verteld heb hoe wij elkaar kennen?

b08191d09ac31c91ed1f84e56576f8ee
Toen ik 15 was, zag ik hem voor het eerst. Hij kwam werken in de manege waar ik paardreed. Achter de toog weliswaar, want van paarden kende hij niks. Ik was toen echt heel vaak in de manege. De hele woensdagnamiddag en dan het hele weekend. Dus ik zat ook regelmatig aan de toog. En ja, ik werd verliefd. Maar hij was toen 21 en zag mij vooral nog als een kind/puber. Maar we kwamen op zich wel goed overeen en babbelden vaak met elkaar. Iedereen had het toen door dat ik verliefd was op hem, maar ik heb het natuurlijk altijd hardnekkig ontkend, haha!
Hij heeft daar toen ongeveer een half jaar gewerkt. En ik moest vooral altijd lachen met hoe weinig hij van paarden kende. Je moest eigenlijk vooraf inschrijven voor je les bij ons in de manege. Zo konden de paarden ook al verdeeld worden. Als je dan aankwam, kon je aan de toog gaan vragen met wie je mocht rijden. Maar soms waren ze nog niet verdeeld of kwam er toch nog iemand bij. En dan moest hij een paard uitzoeken. En hij zei altijd Trixie. En ja, Trixie was een haflinger dus niet heel groot of heel klein. Maar een kind van 7 kon je er toch niet gaan opzetten. En het was ook een sterk en koppig beestje, dat het liefst tegen het paardje voor haar plakte, dus beginners konden er ook niet mee rijden. Maar goed, dan was ik er meestal wel om te zeggen dat hij misschien beter een andere pony kon nemen. Ook heb ik doordat hij achter de toog stond heel vaak kunnen kiezen met zie ik reed (dat was ook een voordeel van vroeg en veel in de manege te zijn). Ik heb toen heel veel met Night Fever en Amanda gereden. Twee fantastische paarden. Maar ook nog een aantal keer met Winnetou, een pony waar ik anders eigenlijk bijna niet meer op reed. En voor de laatste keer met Schimmeltje (ze werd een beetje klein voor mij).
Maar dan na een half jaar stopte hij met werken in de manege. En hij was gewoon weg. En ik heb er niks meer van gehoord.
En dan begin 2009 stond zijn foto plots op mijn facebook bij “mensen die je misschien kent”. En ik ben gaan kijken en toen heb ik een berichtje gestuurd naar hem. Ik heb toen maanden moeten wachten op een antwoord en ik was het al bijna vergeten, maar ik kreeg toch antwoord! En dan hebben we gechat en gesmst en uiteindelijk in begin december afgesproken.
We hadden afgesproken in Leuven aan ’t Fonske (dat nu trouwens echt verloren staat op het nieuwe Foch Rector de Somerplein) en zijn eerst iets gaan drinken in de Blokhut. En we hebben gepraat en gepraat en gepraat. Geen van die awkward silences dus! En dan zijn we naar de Kerstmarkt gegaan. Waar we jenever dronken (waar ik duidelijk beter tegenkon dan hij, dank u Seven Oaks!) en Churros aten. Ok, hij kocht Churros en ik at ze op, haha. Hij verloor trouwens zijn handschoen door die Churros. Hij had die uitgedaan om te betalen en dan laten liggen, oeps!
Dan was het een week van smsjes sturen en chatten via facebook en dan spraken we al terug af. Deze keer eerst naar café Allee, waar hij mij een een schapensleutelhangertje gaf, waarmee hij echt wel punten scoorde, haha. En dan weer naar de Kerstmarkt. En dan was het tijd voor hem om zijn trein te halen. We liepen door de Tiensestraat omhoog en (voor wie Leuven kent) daar waar dat rond restaurant is (de Thai House), heb je een copycenter. Daar hebben we voor het eerst gekust. Hij was belachelijk nerveus en nam me mee opzij maar durfde mij niet kussen, dus dan heb ik dat maar gedaan, haha!
Dat was dus de 18e en enkele dagen later zagen we elkaar terug. Op 24 december is hij zelfs al mee Kerst komen vieren bij ons thuis, want mijn mama vond het erg dat hij alleen thuis moest zitten anders. Ik denk dat mijn mama ook niet echt doorhad dat wij echt maar net een koppel waren, want ze heeft wel10 keer gezegd dat hij wel kon blijven slapen. En dat ging zelfs voor mij veel te snel, haha!!
Maar ja, toen ik 15 was had ik hier alleen maar van kunnen dromen natuurlijk! Ik vond het trouwens ook fantastisch om iedereens gezicht te zien in de manege toen ze hoorden dat wij een koppel waren! Iedereen echt superverbaasd en met duzend vragen!

Maar nu zie ik hem eigenlijk helemaal niet meer als die ene jongen achter de toog in de manege. Nee, hij is gewoon Bart. Mijn Bart. En ik hou van hem.

Groetjes,
Isabelle

Dagboek 12/12 – 17/12

Ik dacht dus om met mijn gsm deze post te schrijven. Met wat leuke foto’s erbij. Maar aangezien mijn gsm telkens alleen maar zwart scherm laat zien of er toch een half uur over doet om ook maar iets te laden, heb ik hem aan de kant gesmeten. Dan maar zonder. Ik kan natuurlijk wel de foto’s van instagram erop zetten. Maar ja, dat zijn natuurlijk lang niet al mijn foto’s. Ik denk dat het tijd wordt om na te gaan denken over een nieuwe gsm. Maar pff, als je dan iets degelijk wilt, betaal je honderden euro’s. En je zit dan met zo’n gsm dat je met de beste wil van de wereld niet in je broekzak krijgt. Zal er nog eens diep over moeten nadenken.
Terwijl ik dit schrijf zit er een lief konijntje naast me in de zetel. Eentje dat afwisselend schattig komt snuffelen en dan weer als een gek rondcrosst! Het is toch een patéke ze! Zondag heeft hij trouwens zijn eerste ‘accidentje’ gehad. Hij heeft geplast. In de zetel… Ja, hiphoi, heel plezant enzo. Gelukkig hebben wij Ikea zetels met afneembare hoezen. En we hadden het direct gezien dus het was snel opgekuist natuurlijk. En in his defence, hij zat al meer dan 2 uur buiten. We wilden hem in zijn kooi zetten, maar bedachten dan dat we misschien in één keer zijn kooi ook konden schoonmaken. En ja, dat duurde dus te lang voor onze Baptist. Dus nu is het beslist, hij mag elke keer maar een uur uit zijn kooi en dan zette we hem er weer in. Om dit soort accidentjes dus te vermijden.

Maar wat heb ik dus zoal gedaan deze week en op instagram gezwierd?

17-12
Donderdag had ik dus mijn Remicade infuus. Het duurde weer belachelijk lang (4u30!!) en daarvoor had ik nog consultatie bij de dokter, die plots opmerkte dat ik eigenlijk mijn infuus vroeger had moeten krijgen, maar dat ze dat nu pas zag. Ah ja, tof… Ook moet ik daar altijd op de weegschaal gaan staan. En dan horen: “Amai, gij zijt wel heel veel bijgekomen tegen vorige keer he!”. Ja dan word ik kwaad. Ik heb die dokter sowieso al echt niet graag. Maar ik vind 10 kilo extra zelf al erg genoeg zonder dat zij het er nog eens moet inwrijven. Dus ik reageerde heel bot: “Ja, da is van die vuil pillen da gij mij hebt voorgeschreven.” En haar reactie daarop: “Ah, oei”. Ach ja…

17-12-2
Baptist leert in de zetel springen en is zeer gefascineerd door de laptop!

Zaterdagavond was er een feestje bij vrienden. Verjaardag van hem/verjaardag van haar/geboorte van hun zoon/housewarming. Het was een beetje alles bij elkaar. We legden met een hoop vrienden samen voor het cadeau, dus er was veel te besteden, haha. Ze hadden voor een leuk spel gezorgd. Een moordspel, dus een soort Cluedo in het groot. Heel fijn om te spelen, maar ik had het soms wat moeilijk om in karakter te blijven, aangezien ik heel nerveus en onzeker moest overkomen en dat wordt moeilijk voor mij na een paar glazen cava.

17-12-3
Ik vond dit lieve briefje in mijn portefeuille. Zo schattig!

17-12-6
Ik kocht deze leuke kousen in de Hema! Ze zijn echt lekker warm!

17-12-4
Zondagavond gingen we naar de film. We waren te vroeg want ik had het uur opgezocht van de 3D versie in plaats van de gewone. En aangezien ik gigantische hoofdpijn krijg van die 3D, willen we daar niet meer voor gaan betalen. Maar dus, we waren te vroeg en gingen nog iets drinken in café Celebrities. Zo gezellig en zo’n lekkere cocktails! De Jolly Jumper is mijn nieuwe favoriet.
We gingen uiteindelijk kijken naar de nieuwe Hobbit. Heel erg goede film. Maar ik was wel blij dat het al even geleden was dat ik de boek had gelezen. Anders had ik mij waarschijnlijk mateloos geïrriteerd aan alle veranderingen die ze in de film maakten. (Dit deed ik nu maar een beetje.)

17-12-5
Baptist zit dus heel erg graag in de zetel. Kijkt dan wat mee tv enzo.

Gisteren ging ik weer naar Leuven. Ik moest nog een cadeau kopen voor mijn vriend (we zijn morgen 4 jaar samen). Ik kocht een Bongobon voor een weekendje weg. Hierin zitten 2 overnachtingen met ontbijt. Mijn favoriete bestemmingen zijn Berlijn en Rotterdam. Voor de rest kocht ik ook nog wat kleren, want als je meer dan 10 kilo bijkomt, kun je je in geen enkele jeansbroek meer wringen zonder dat er vanalles uitpuilt.. Ik kocht een paar rokjes, een t-shirt en een hemdje in de H&M. En in de Bershka kocht ik ook een rokje en een hemdje. Heb ik weer iets anders om aan te doen buiten trainingsbroeken… Ik stuurde ook een berichtje naar een vriend van mij. Toen ik nog in Leuven woonde, was hij echt mijn beste vriend. Maar nu had ik hem al een jaar net meer gezien. EEN JAAR!! Wat een schande. Maar gisteren zag ik hem dus terug en het was alsof we elkaar pas nog zagen. Weer lekker gebabbeld met een paar pintjes in Café Allee in Leuven.
Ik heb het wel weer uitgezweet, nog steeds trouwens. Ik wist al voor ik vertrok dat ik veel te veel zou gaan doen. En dan nog 2 uur en half op café op een kruk zitten. Ik verging van de pijn. Toen ik ’s avonds in de zetel lag, kon ik wel beginnen wenen. Mijn heel lichaam deed pijn. Dus ik heb verschrikkelijk geslapen en heb nog steeds heel veel pijn. Maar straks moet ik alweer naar de kiné…

Groetjes,
Isabelle

Een donzig cadeautje

Wij hebben er een nieuw vriendje bij!!

Hij was ons zo lief en schattig aan het aankijken in de winkel…
Ik kon hem niet laten zitten!

Dus ik kreeg een vroeg cadeautje voor ons 4 jaar samenzijn (de 18e)!!

CIMG4616

CIMG4619

CIMG4621

Hij is nog wel steeds naamloos, dus we zullen onze hersens nog even moeten pijnigen voor een leuke naam!!

Groetjes,
Isabelle

Mijn lieve Mieltje

Vandaag zijn we weer op ponybezoek geweest!

Ik weet het.. Ik val in herhaling…
Maar er zijn wel enkele leuke foto’s genomen en die wou ik even delen!!

En geef toe, ik heb wel een hele schattige pony he!

Fotor1117202845

Koekjes snoepen!! Nicnacjes zijn toch zo lekker!!
Fotor1117203111

En dan deze über-overgeposeerde foto, maar hij is wel erg mooi!
Fotor1117203242

Een beetje gek doen, ik ben ook de enige die dat kan bij haar.
Haar hoofd is niet haar favo plek om aangeraakt te worden bij anderen.
Bij mij laat ze alles toe, wat een dropje!!
Fotor1117203625

Mijn 2 grote liefdes…
Ik denk dat mijn pony ook stiekem een beetje verliefd is op mijn vriend. Ze verliest hem niet snel uit het oog!!
Fotor1117203519

Een poging om die vuile pony weer wat witter te krijgen.
Want op de foto hierboven zie je dat ze echt vol modder hangt!!
Fotor1117203820

LIEF!!
Fotor1117204053

Ja, ik ben nu eenmaal gek op haar!!

Groetjes,
Isabelle

Verliefd op muziek

Ik ben verliefd, verliefd op muziek.

En van Mumford and Sons krijg ik helemaal vlinders in mijn buik.

WE

Hun muziek maakt zoveel emoties in mij los…
Vreugde, verdriet, kwaadheid…

weff
Ik vind al hun nummers fantastisch.
Ze zijn muzikaal meeslepend, maar met hun teksten raken ze me echt.

Als ik mijn favoriet liedje moet kiezen, ga ik voor Dust bowl dance…

tumblr_mdhxeqP7Ap1r8ihz1o1_1280

Dit liedje heeft een tekst die echt veel in me losmaakt…
Dus geef ik hem graag mee

*
The young man stands on the edge of his porch
The days were short and the father was gone
There was no one in the town and no one in the field
This dusty barren land had given all it could yield

I’ve been kicked off my land at the age of sixteen
And I have no idea where else my heart could have been
I placed all my trust at the foot of this hill
And now I am sure my heart can never be still

So collect your courage and collect your horse
And pray you’ll never feel the same kind of remorse

Seal my heart and break my pride
I have nowhere to stand and nowhere to hide
Align my heart, my body, my mind
To face what I’ve done and do my time

Well you are my accuser, now look in my face
Your oppression reeks of your greed and disgrace
So one man has and another has not
How can you love what it is you have got
When you took it all from the weak hands of the poor?
Liars and thieves you know not what is in store
There will come a time I will look in your eye
You will pray to the God that you’ve always denied
Then I’ll go out back and I’ll get my gun
I’ll say, “You haven’t met me, I am the only son”

So seal my heart and break my pride
I’ve nowhere to stand and now nowhere to hide
Align my heart, my body, my mind
To face what I’ve done and do my time

Well, yes sir, yes sir, yes, it was me
I know what I’ve done, ‘cause I know what I’ve seen
I went out back and I got my gun
I said, “You haven’t met me, I am the only son”
*

Je kan het nummer hier beluisteren op Youtube, dit is de originele versie van de CD.
Maar ook live zijn ze fantastisch.

ysrt