Hotspot: Bar Stan

Vandaag kwam ik er voor de eerste keer. Ik wou er al veel langer een keer langsgaan, want het is bij mijn mama in de straat. Uiteindelijk stapte ik er vandaag dan voor het eerst binnen met mijn zus en haar vriend. En ik had er nog de hele avond kunnen zitten.

image

Bar Stan is een buurtcafé in de Constantin Meunierstraat in Leuven. Gelegen vlakbij het basketbalpleintje en de parkstraat.

image

Zelf schrijven ze:
Bar Stan is een buurtbar hedendaagse stijl, aan het basketpleintje in ’t Nieuw Kwartier. Een publieke living en toevluchtsoord voor het Leuvense stadsdier.

image

image

image

Ik ben dan misschien geen Leuvens stadsdier meer maar ook ik voelde me meteen thuis. De inrichting is heel fijn, mooi en toch simpel met schoolbanken en stoelen en blank hout voor de bar en de bankjes. Fijne omaplanten sieren de vensterbanken, de vloer is gewoon beton, maar alles klopt en verwelkomt je wanneer je binnenkomt.

image

Ook de kaart is speciaal. Bij Bar Stan kan je terecht voor onbijt, brunch, lunch, diner of gewoon voor een koffie met taart of een pint met droge worst. Je kan er dingen bestellen die je niet overal op de kaart zal zien staan, zoals bionade, chai tea latte en zelfgemaakte limonades. Voor het eten kan je vanalles kiezen van een boke met choco tot ribbekes tot beignets van kikkererwten…

image

Wij kozen voor een van hun zelfgemaakte drankjes: Nicole, gemaakt met vlierbloesemsiroop, munt, limoen en spuitwater en daarbij namen we een kaasplankje.

image

Alles wordt heel mooi gepresenteerd en dan is het natuurlijk eens zo lekker!

Bar Stan is voor mij een echte aanrader met zijn hip interieur, de anders dan anders kaart, de huiselijke sfeer en de vriendelijke bediening. Het is zeker een plek waar ik snel weer heen ga!

image

Bar Stan
Constantin Meunierstraat 2
3000 Leuven
maandag gesloten

Meer info op www.barstan.be en als je helemaal up to date wil blijven ga je hier naartoe!!

Dagboek #1

Vorige week dinsdag was het oudjaar. Zoals ik eerder al zei, hadden wij geen grootse plannen voor die avond/nacht. We zouden onder ons tweetjes thuis eten en dan gaan aftellen in Leuven op de Markt en daar het vuurwerk gaan kijken. En dat deden we ook.

week1-8
Ik zorgde voor een paar simpele hapjes. Courgetterolletjes en minispiesjes met mozzarella, basilicum en tomaat. We dronken daarbij Martini Royale. Ik ben echt fan, mijn vriend wat minder…

week1-4
Daarna maakten we zelf pizza. En hij was overheerlijk. En eigenlijk ook gezond, want hij lag boordevol met groentjes en maar een klein beetje kaas.

week1-3
Als dessert aten we Ben&Jerry’s Peanutbutter Cup ijs. Als je van pindakaas houdt, moet je dit gewoon proeven. Echt mijn favoriete Ben&Jerry’s smaak. Mijn favoriete ijssmaak zelfs!
Tijdens ons dessert keken we tv, naar Silence Of The Lambs, niet echt een feelgood nieuwjaarsfilm, maar wel een klassieker.

week1-6
Dit is wat ik droeg om Nieuwjaar te vieren. Een vreselijke foto, I know… Maar ik droeg dus een zwart rokje met een bordeaux los hemdje en een zwart truitje erover. En mijn nieuwe laarsjes, joepie!!

week1-5
En dan naar Leuven om af te gaan tellen. Ik was al moe nadat ik van de auto naar de markt gelopen was. Correctie: ik was al moe voor we vertrokken waren naar Leuven.
We telden af op de markt en irriteerden ons mateloos aan het getrek en geduw. Het was een immense drukte! En natuurlijk beslisten de mannen achter ons om een sigaar op de steken, wat verschrikkelijk stonk, maar we konden nergens heen…
Ik was ergens blij toen we afgeteld hadden, zodat we van de markt af konden gaan. Maar ook dat duurde nog een kwartier ofzo. Want de helft van de mensen wou blijven en dansen en de andere helft dacht hetzelfde als ons.
We zijn rechtstreeks naar huis gegaan, want ik kon niet meer van de pijn.

Dus de 2 dagen erna lag ik in de zetel, want auw…

week1-9
En tussen het in de zetel liggen door zette ik de de Flow kalender in elkaar!

week1-10
Ik kocht dit boekje in een uitverkoop en het staat echt vol met recepten die er stuk voor stuk heerlijk uitzien. Dus ik ga er snel enkele van uitproberen!

week1-7
Spelen met Baptist, het is echt een dagelijkse bezigheid waar ik naar uitkijk. Als hij los loopt, vindt hij het fantastisch om achter je aan te huppelen en te snuffelen en spelen.

week1-1
Zaterdag maakte ik eiersalade. Ik vind dit zo lekker! Maar echt heerlijk. Ik maak het bijna elke week!

En dan was het zondag en had ik weer heel veel pijn en daarbovenop had ik een migraine-aanval. Dit heb ik al jaren zo om de 2 maanden, maar door de Remicade heb ik nu bijna elke week migrine. Ik heb er goeie pilletjes voor (die 2 euro kosten per pilletje, een dure zaak dus) en normaal wordt mijn hoofdpijn dan beter. Maar deze keer had ik dat geluk niet en bleef ik 2 dagen in de zetel in het donker liggen.

En daarom staat dit dagboek nu pas online. De bedoeling is om elke maandag een dagboek te gaan posten. Het lijkt me wel leuk om zo iets te hebben om op terug te kijken!

Groetjes,
Isabelle

De laatste dag

Morgen is het weer allemaal voorbij. Vandaag is het eindejaar en iedereen gaat dit op de één of andere manier vieren.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er dit jaar niet echt naar uitkeek. Ik kijk er eigenlijk nooit echt echt naar uit. Ik vind Nieuwjaar vieren altijd zoiets van moeten. Mijn Nieuwjaar werd altijd met de vaste vriendengroep gevierd. Dan deden we eerst gourmet en vertrokken we met z’n allen richting de Oude Markt in Leuven om gaan af te tellen en vuurwerk te kijken. Dan speelde er nog voor een half uurtje een DJ op de markt en dit was altijd echt feest. Maar om half 1 was dat alweer gedaan. En dan ging die daar dag zeggen en die ging eventjes daar dag zeggen en dan stond je een uur op de markt rond te draaien. Dan volgde nog de hele discussie waar we dan naartoe zouden gaan. Nee, voor mij was de pret altijd al gedaan om half 1, soms al vroeger. Het kwam soms zo geforceerd over bij mij. Ik ga heel erg graag weg met vrienden en ik hou ervan om de hele nacht te gaan dansen. Maar ik moet er ook zin in hebben. En met Nieuwjaar moet je dan ineens gaan vieren. Ik vind het vaak ook gewoon te druk allemaal, ben geen fan van die immense drukte.
Vorig jaar vierden ik en mijn vriend voor het eerst Nieuwjaar samen, de jaren ervoor ging ik weg met mijn vrienden en hij met die van hem. Maar aangezien ik op krukken liep vorig jaar, zag ik het echt niet zitten om tot ik Leuven te gaan. Dus we vierden samen met een aantal mensen van de club (LRV, paardrijden dus). Daar ging ik toen regelmatig mee weg, maar we kenden elkaar nog niet zo lang. Het was heel erg gezellig. Maar ondertussen hoor of zie ik hen bijna niet meer sinds ik ziek geworden ben.

Maar goed ik heb echt niet uitgekeken naar vandaag ofzo. Maar nu begin ik het toch stiekem wel een beetje te doen. Dit jaar is het jaar dat al onze vrienden beslisten om met die andere vriendengroep weg te gaan of om met familie te vieren. En ja, als je al niet zo uitkijkt naar Nieuwjaar, doe je ook niet zoveel moeite om iets geregeld te krijgen…
Dus hoe ga ik Nieuwjaar vieren? Gewoon gezellig samen met mijn vriend vanavond. We gaan zelf samen pizza maken en als dessert heb ik Peanutbutter Cup ice cream van Ben&Jerry’s (mijn favoriet van het moment). Ook hebben we een fles Martini Brut gekocht, want yummie. En dan kijken we waarschijnlijk nog eventjes samen tv. En dan rond half 11 ofzo vertrekken we richting Leuven om daar op de Markt te gaan aftellen en te gaan dansen. Veel vrienden van mij zijn ook in Leuven aan het vieren dan, dus ik kom sowieso volk tegen. En ik wil ook heel graag een bezoekje brengen aan de Seven Oaks. Maar waarschijnlijk raak je daar binnen het uur niet binnen…

Maar nu ben ik dus nog alleen thuis, want mijn vriend werkt tot 18u vandaag. Ik heb in de voormiddag al alles klaargemaakt voor de pizza straks (veel groentjes) en straks maak ik nog een klein hapje klaar.

En vooral ben ik met volle teugen aan het genieten van de fantastische muziek op Studio Brussel. Want vanochtend begon de Tijdloze. En dat zijn stuk voor stuk zalige nummers. Maar echt allemaal!! Dus doe niet raar en luister ook naar StuBru. Het is de perfecte afsluiter van het jaar! Je kan hier live meeluisteren!

Ik heb zelf ook gestemd dit jaar! Hier was mijn top 3:
1. Tool – Schism
2. Pink Floyd – Wish You Were Here
3. System Of A Down – Chop Suey

Tool is echt mijn favoriete groep en ik ben al belachelijk blij dat ik ze minstens 1 keer per jaar op de radio kan horen tijdens de Tijdloze!

En hip hoi, System Of A Down staat er weer in en meteen op nummer 80!!

Voor mij is alles goed, zolang Nirvana niet op 1 staat met Smells Like Teen Spirit, want dat is niet het beste nummer aller tijden. Dat is zelfs niet het beste nummer van Nirvana. Maar ja, dat is alleen maar mijn mening he!

Geniet van jullie avond, vier goed, ga het nieuwe jaar goed in!!
En drink niet teveel, want daar heb je morgen of zelfs vannacht zelf nog, alleen maar spijt van! (Wat een wijsheid deel ik hier toch)

Groetjes,
Isabelle

Hoe de liefde begon

Deze woensdag, 18 december, waren ik en mijn vriend 4 jaar samen.
4 jaar!
Het klinkt al zo lang, maar voelt nog echt niet zo lang. In oktober besefte ik ook al dat we al 2 jaar samenwoonden. Ook al zo lang. De tijd gaat zo snel voorbij. In februari wonen we ook al weer 2 jaar in ons huidige appartement.
Als je mij voor onze eerste date had verteld dat wij nu nog steeds een koppel zouden zijn, had ik je vol ongeloof aangekeken. Want dit had ik nooit verwacht toen. Ik weet niet of ik al verteld heb hoe wij elkaar kennen?

b08191d09ac31c91ed1f84e56576f8ee
Toen ik 15 was, zag ik hem voor het eerst. Hij kwam werken in de manege waar ik paardreed. Achter de toog weliswaar, want van paarden kende hij niks. Ik was toen echt heel vaak in de manege. De hele woensdagnamiddag en dan het hele weekend. Dus ik zat ook regelmatig aan de toog. En ja, ik werd verliefd. Maar hij was toen 21 en zag mij vooral nog als een kind/puber. Maar we kwamen op zich wel goed overeen en babbelden vaak met elkaar. Iedereen had het toen door dat ik verliefd was op hem, maar ik heb het natuurlijk altijd hardnekkig ontkend, haha!
Hij heeft daar toen ongeveer een half jaar gewerkt. En ik moest vooral altijd lachen met hoe weinig hij van paarden kende. Je moest eigenlijk vooraf inschrijven voor je les bij ons in de manege. Zo konden de paarden ook al verdeeld worden. Als je dan aankwam, kon je aan de toog gaan vragen met wie je mocht rijden. Maar soms waren ze nog niet verdeeld of kwam er toch nog iemand bij. En dan moest hij een paard uitzoeken. En hij zei altijd Trixie. En ja, Trixie was een haflinger dus niet heel groot of heel klein. Maar een kind van 7 kon je er toch niet gaan opzetten. En het was ook een sterk en koppig beestje, dat het liefst tegen het paardje voor haar plakte, dus beginners konden er ook niet mee rijden. Maar goed, dan was ik er meestal wel om te zeggen dat hij misschien beter een andere pony kon nemen. Ook heb ik doordat hij achter de toog stond heel vaak kunnen kiezen met zie ik reed (dat was ook een voordeel van vroeg en veel in de manege te zijn). Ik heb toen heel veel met Night Fever en Amanda gereden. Twee fantastische paarden. Maar ook nog een aantal keer met Winnetou, een pony waar ik anders eigenlijk bijna niet meer op reed. En voor de laatste keer met Schimmeltje (ze werd een beetje klein voor mij).
Maar dan na een half jaar stopte hij met werken in de manege. En hij was gewoon weg. En ik heb er niks meer van gehoord.
En dan begin 2009 stond zijn foto plots op mijn facebook bij “mensen die je misschien kent”. En ik ben gaan kijken en toen heb ik een berichtje gestuurd naar hem. Ik heb toen maanden moeten wachten op een antwoord en ik was het al bijna vergeten, maar ik kreeg toch antwoord! En dan hebben we gechat en gesmst en uiteindelijk in begin december afgesproken.
We hadden afgesproken in Leuven aan ’t Fonske (dat nu trouwens echt verloren staat op het nieuwe Foch Rector de Somerplein) en zijn eerst iets gaan drinken in de Blokhut. En we hebben gepraat en gepraat en gepraat. Geen van die awkward silences dus! En dan zijn we naar de Kerstmarkt gegaan. Waar we jenever dronken (waar ik duidelijk beter tegenkon dan hij, dank u Seven Oaks!) en Churros aten. Ok, hij kocht Churros en ik at ze op, haha. Hij verloor trouwens zijn handschoen door die Churros. Hij had die uitgedaan om te betalen en dan laten liggen, oeps!
Dan was het een week van smsjes sturen en chatten via facebook en dan spraken we al terug af. Deze keer eerst naar café Allee, waar hij mij een een schapensleutelhangertje gaf, waarmee hij echt wel punten scoorde, haha. En dan weer naar de Kerstmarkt. En dan was het tijd voor hem om zijn trein te halen. We liepen door de Tiensestraat omhoog en (voor wie Leuven kent) daar waar dat rond restaurant is (de Thai House), heb je een copycenter. Daar hebben we voor het eerst gekust. Hij was belachelijk nerveus en nam me mee opzij maar durfde mij niet kussen, dus dan heb ik dat maar gedaan, haha!
Dat was dus de 18e en enkele dagen later zagen we elkaar terug. Op 24 december is hij zelfs al mee Kerst komen vieren bij ons thuis, want mijn mama vond het erg dat hij alleen thuis moest zitten anders. Ik denk dat mijn mama ook niet echt doorhad dat wij echt maar net een koppel waren, want ze heeft wel10 keer gezegd dat hij wel kon blijven slapen. En dat ging zelfs voor mij veel te snel, haha!!
Maar ja, toen ik 15 was had ik hier alleen maar van kunnen dromen natuurlijk! Ik vond het trouwens ook fantastisch om iedereens gezicht te zien in de manege toen ze hoorden dat wij een koppel waren! Iedereen echt superverbaasd en met duzend vragen!

Maar nu zie ik hem eigenlijk helemaal niet meer als die ene jongen achter de toog in de manege. Nee, hij is gewoon Bart. Mijn Bart. En ik hou van hem.

Groetjes,
Isabelle

Dagboek 12/12 – 17/12

Ik dacht dus om met mijn gsm deze post te schrijven. Met wat leuke foto’s erbij. Maar aangezien mijn gsm telkens alleen maar zwart scherm laat zien of er toch een half uur over doet om ook maar iets te laden, heb ik hem aan de kant gesmeten. Dan maar zonder. Ik kan natuurlijk wel de foto’s van instagram erop zetten. Maar ja, dat zijn natuurlijk lang niet al mijn foto’s. Ik denk dat het tijd wordt om na te gaan denken over een nieuwe gsm. Maar pff, als je dan iets degelijk wilt, betaal je honderden euro’s. En je zit dan met zo’n gsm dat je met de beste wil van de wereld niet in je broekzak krijgt. Zal er nog eens diep over moeten nadenken.
Terwijl ik dit schrijf zit er een lief konijntje naast me in de zetel. Eentje dat afwisselend schattig komt snuffelen en dan weer als een gek rondcrosst! Het is toch een patéke ze! Zondag heeft hij trouwens zijn eerste ‘accidentje’ gehad. Hij heeft geplast. In de zetel… Ja, hiphoi, heel plezant enzo. Gelukkig hebben wij Ikea zetels met afneembare hoezen. En we hadden het direct gezien dus het was snel opgekuist natuurlijk. En in his defence, hij zat al meer dan 2 uur buiten. We wilden hem in zijn kooi zetten, maar bedachten dan dat we misschien in één keer zijn kooi ook konden schoonmaken. En ja, dat duurde dus te lang voor onze Baptist. Dus nu is het beslist, hij mag elke keer maar een uur uit zijn kooi en dan zette we hem er weer in. Om dit soort accidentjes dus te vermijden.

Maar wat heb ik dus zoal gedaan deze week en op instagram gezwierd?

17-12
Donderdag had ik dus mijn Remicade infuus. Het duurde weer belachelijk lang (4u30!!) en daarvoor had ik nog consultatie bij de dokter, die plots opmerkte dat ik eigenlijk mijn infuus vroeger had moeten krijgen, maar dat ze dat nu pas zag. Ah ja, tof… Ook moet ik daar altijd op de weegschaal gaan staan. En dan horen: “Amai, gij zijt wel heel veel bijgekomen tegen vorige keer he!”. Ja dan word ik kwaad. Ik heb die dokter sowieso al echt niet graag. Maar ik vind 10 kilo extra zelf al erg genoeg zonder dat zij het er nog eens moet inwrijven. Dus ik reageerde heel bot: “Ja, da is van die vuil pillen da gij mij hebt voorgeschreven.” En haar reactie daarop: “Ah, oei”. Ach ja…

17-12-2
Baptist leert in de zetel springen en is zeer gefascineerd door de laptop!

Zaterdagavond was er een feestje bij vrienden. Verjaardag van hem/verjaardag van haar/geboorte van hun zoon/housewarming. Het was een beetje alles bij elkaar. We legden met een hoop vrienden samen voor het cadeau, dus er was veel te besteden, haha. Ze hadden voor een leuk spel gezorgd. Een moordspel, dus een soort Cluedo in het groot. Heel fijn om te spelen, maar ik had het soms wat moeilijk om in karakter te blijven, aangezien ik heel nerveus en onzeker moest overkomen en dat wordt moeilijk voor mij na een paar glazen cava.

17-12-3
Ik vond dit lieve briefje in mijn portefeuille. Zo schattig!

17-12-6
Ik kocht deze leuke kousen in de Hema! Ze zijn echt lekker warm!

17-12-4
Zondagavond gingen we naar de film. We waren te vroeg want ik had het uur opgezocht van de 3D versie in plaats van de gewone. En aangezien ik gigantische hoofdpijn krijg van die 3D, willen we daar niet meer voor gaan betalen. Maar dus, we waren te vroeg en gingen nog iets drinken in café Celebrities. Zo gezellig en zo’n lekkere cocktails! De Jolly Jumper is mijn nieuwe favoriet.
We gingen uiteindelijk kijken naar de nieuwe Hobbit. Heel erg goede film. Maar ik was wel blij dat het al even geleden was dat ik de boek had gelezen. Anders had ik mij waarschijnlijk mateloos geïrriteerd aan alle veranderingen die ze in de film maakten. (Dit deed ik nu maar een beetje.)

17-12-5
Baptist zit dus heel erg graag in de zetel. Kijkt dan wat mee tv enzo.

Gisteren ging ik weer naar Leuven. Ik moest nog een cadeau kopen voor mijn vriend (we zijn morgen 4 jaar samen). Ik kocht een Bongobon voor een weekendje weg. Hierin zitten 2 overnachtingen met ontbijt. Mijn favoriete bestemmingen zijn Berlijn en Rotterdam. Voor de rest kocht ik ook nog wat kleren, want als je meer dan 10 kilo bijkomt, kun je je in geen enkele jeansbroek meer wringen zonder dat er vanalles uitpuilt.. Ik kocht een paar rokjes, een t-shirt en een hemdje in de H&M. En in de Bershka kocht ik ook een rokje en een hemdje. Heb ik weer iets anders om aan te doen buiten trainingsbroeken… Ik stuurde ook een berichtje naar een vriend van mij. Toen ik nog in Leuven woonde, was hij echt mijn beste vriend. Maar nu had ik hem al een jaar net meer gezien. EEN JAAR!! Wat een schande. Maar gisteren zag ik hem dus terug en het was alsof we elkaar pas nog zagen. Weer lekker gebabbeld met een paar pintjes in Café Allee in Leuven.
Ik heb het wel weer uitgezweet, nog steeds trouwens. Ik wist al voor ik vertrok dat ik veel te veel zou gaan doen. En dan nog 2 uur en half op café op een kruk zitten. Ik verging van de pijn. Toen ik ’s avonds in de zetel lag, kon ik wel beginnen wenen. Mijn heel lichaam deed pijn. Dus ik heb verschrikkelijk geslapen en heb nog steeds heel veel pijn. Maar straks moet ik alweer naar de kiné…

Groetjes,
Isabelle