Tijd voor verandering

Fotor1110231535

Omdat ik nu een maand bezig ben en het allemaal nog helemaal zie zitten,
zelfs enthousiaster ben geworden over het bloggen dan ik in het begin was,
vond ik dat het tijd was om mijn blog wat euhm, hoe moet ik het zeggen?
Te organiseren, op te ruimen, …?
Mooier te maken, meer mij te maken, …?
Ik weet niet hoe ik het juist moet zeggen, maar ik ben wat aan het veranderen ­čÖé

Het eerste wat ik deed was het uiterlijk van mijn blog een beetje aanpassen.
Een nieuwe header en een andere achtergrond.
Nu ik wat meer thuis ben in heel dat “custumizen”, krijg ik het gevoel dat dit alles dus niet voor eeuwig is. Want ik vond het best wel leuk om me hiermee bezig te houden en vanalles en nog wat uit te proberen!
Ik kan eigenlijk al niet meer wachten om het hier een Kerstthema te geven, ik ben echt te into Kerst he.

Maar ik heb ook mijn over mezelf pagina herschreven en ik ben er nu veel tevredener over.
Uiteindelijk is het, afgezien van de homepage, de meest bekeken pagina op mijn blog.
En ik was er niet 100% tevreden over, zelfs geen 70%. Dus, ik ben blij dat ik dat eindelijk aangepakt heb!
Ga gerust een kijkje nemen!

Wat vinden jullie ervan?
Alle reacties zijn welkom!

Groetjes,
Isabelle

Fotodagboek

Het is ondanks alles nog een drukke week geweest! Ik heb geprobeerd om toch te genieten en een minimum aan bezigheid te hebben deze week. Wat ik me soms wel beklaagd heb en resulteerde in een hele dag platliggen en afzien. Maar ik merk wel dat ik er toch iets gelukkiger van word. Zeker nu ik de foto’s terugzie, kan ik zeggen: Kijk, ik heb dat en dat en dat toch maar gedaan! Het was moeilijk/zwaar/vermoeiend/pijnlijk maar ondanks dat alles, heb ik het gedaan!!

Dus hier een overzichtje:

Vorige week zaterdag (19 oktober) waren het Bierfeesten in JH De Bunker in Glabbeek. En niemand minder dan Dietwin de Jodelaar is daar komen optreden!! Ambiance! Op mijn instagram kan je trouwens zijn handtekening gaan bewonderen. Net toen mijn vriend mij kwam oppikken stond Dietwin daar plots, helemaal verlegen enzo voor zijn handtekening af te geven. Best wel grappig!

Dit zijn Stijn en Lotte. (Ze zijn collega’s van mijn vriend. Stijn is pas nieuw, maar Lotte is ondertussen echt een vriendin geworden!

Lotte en ik! Je ziet het niet heel goed, maar we hadden allebei een dirndl aan. Heel erg mooi en schattig, maar wel vreselijk kort…

Herfstpralines bij mijn oma en opa. Superlekker!

Mijn ovenschotel voor hij in de oven ging.. Pastarolletjes met spinazie, voor een eerste poging op het gevoel en helemaal zonder recept, niet slecht!

Een lieve boodschap die ik van mijn vriend kreeg op 21 oktober omdat ik een maand gestopt was met roken. (And still going strong)

Mijn mooie zelf geknutselde postbakje!

Al meteen in gebruik genomen

De troffee voor het beste kostuum op ons halloweenfeestje. Benieuwd wie er dit jaar gaat winnen!
De troffee is gewoon zo een oscarmannetje met een plastiek doodskop erop geramd.. (Ja, het ging er best wel gewelddadig aan toe)

Mijn andere halloweenversieringen zijn ook bijna allemaal af.. Ben er al een hele tijd mee bezig, maar het einde is in zicht!
Hier de grafzerken en de Alice in Wonderland-stijl pijlen

Gigabloemen

De potten met vieze ingredi├źnten

Het skelet (hij ziet er ondertussen wel al bloederiger uit..

De toverdranken, bijna af

En afgewerkt, zeer blij met het resultaat!

En dan cadeautjes ingepakt!!

Het gewone bruine inpakpapier blijft toch mijn favoriet, je kan er zoveel mee doen! Ze zien er zo mooi uit!!

Decoratie eens aangepast. Ben helemaal verliefd op het uiltje!

Een heel erg vieze aardappel ontdekt. Aan de buitenkant niets te zien en dan.. Bah!

En nu ben ik hier mijn blogpost aan het afwerken terwijl mijn vriend geniet van een voormiddagje gamen

Straks nog naar de pony, haar een bad geven . Want binnenkort is het weer winter, wat betekent: nat, koud en een dikke wintervacht. Wassen is dan niet echt een optie. Hoewel we dit vorig jaar wel hebben moeten doen toen we haar net hadden, omdat ze luizen had en onder de schimmel zat. Dus hebben we haar in de kou 3 keer moeten wassen, een hele gedoe.. Waar ook zij echt niet gelukkig mee was..

Maar nu is het wassen eerder nodig omdat ze gewoon vuil is. Een witte pony, die dag en nacht op de wei kan en daar gretig gebruik van maakt en dagelijks gaat rollen op de modderigste plekjes. Ja, je kan je voorstellen dat die pony niet meer zo wit is. Vooral manen en staart hebben een wasbeurt nodig.

Dus dat is mijn jobje nog voor vandaag. Wat vreselijk vermoeiend gaat worden. Gelukkig is mijn vriend zo lief om ondertussen de stal uit te mesten..

Groetjes!
Isabelle

Diagnose: Crohn

Het zijn een paar zware dagen geweest. Eigenlijk zijn het al lang zware dagen, eerder zware maanden. Het is zo moeilijk geworden om de moraal hoog te houden de laatste tijd.
In maart dit jaar kreeg ik de diagnose dat ik de ziekte van Crohn heb. Mijn wereld stortte even in. Een chronische auto-immuunziekte, voor de rest van mijn leven..
Ik hoopte er toen nog op dat ik snel beter zou zijn. Ik kreeg medicatie, Budenofalk, en dit zou normaal snel moeten helpen. Niet dus… Er werd overgestapt op Remicade en Immuran. De Immuran zijn gewoon pilletjes, maar de Remicade moet via infuus gegeven worden. De Remicade zal mijn immuunsysteem onderdrukken, waardoor de kans op een opstoot veel kleiner wordt.
De Remicade werd opgestart begin april. 2 weken later terug een infuus, 4 weken later nog een infuus en vanaf dan om de 8 weken. Echt fijn is het niet om de zoveel tijd naar het ziekenhuis voor een infuus, maar als het helpt…
De Immuran werd al snel stopgezet, na een maand ongeveer. Teveel bijwerkingen. Ik had de vreemdste dromen, werd zwetend wakker, was heel erg misselijk en had verschrikkelijke humeursschommelingen!
De Remicade deed wel haar werk, mijn buik werd geleidelijk aan beter. Als ik op mijn eten lette, had ik er bijna geen last meer van!

De buik werd beter, maar ik kreeg steeds meer last van gewrichtspijn. Dit kan een van de symptomen van Crohn zijn, dus de dokters schonken hier niet zoveel aandacht aan. Het zou wel beteren met de Remicade, het had alleen wat meer tijd nodig.

Ik ging nog steeds niet werken. Ik was in december thuisgebleven met een meniscusscheur aan mijn linkerknie en ben hier aan geopereerd op 2 januari. En dan anderhalve maand revalidatie. In die periode begon ik meer en meer last te krijgen van mijn buik tot ik op Spoed belandde omdat ik niet meer kon van de pijn. Dus ik was al enkele maanden niet meer gaan werken. Het contact met het werk verliep moeilijk, er was heel veel onbegrip bij mijn collega’s en ik werd scheef bekeken. Uiteindelijk kreeg ik op 28 juni mijn ontslag. Op mijn verjaardag. Een mooi cadeautje.
Ergens was ik er wel blij mee. Ik had ondertussen zo’n slecht gevoel gekregen bij mijn werk, zoveel gemene opmerkingen via facebook, … En dit kwam niet enkel van collega’s. Ook de directie stelde zich niet meteen begripvol op. Ik had pas van in december een vast contract onbepaalde duur gekregen en ze beschuldigden mij ervan dat ik wist dat ik Crohn had en dit had achtergehouden voor hun. Dit kon ik natuurlijk al snel weerleggen met een verslag van het ziekenhuis, maar fijn was anders. Verder werd mij gezegd dat ik misschien best eens met een therapeut kon gaan praten, want ik beeldde me het maar in dat er achter mijn rug werd gepraat. En ze hebben geprobeerd me zo te manipuleren om me zover te krijgen dat ik zelf ontslag zou nemen. Dus er was echt wel opluchting toen ik mijn ontslagbrief kreeg.

Begin juli kreeg ik nog een Remicade-infuus. En ik werd doorverwezen naar reumatologie voor mijn gewrichtsklachten. Ik werd helemaal onderzocht, moest de vreemdste houdingen aannemen en werd langs alle kanten opgemeten. Ook werden er foto’s en echografie├źn┬á genomen. Dit gebeurde allemaal op verschillende dagen, dus het duurde 2 weken voor alle onderzoeken gedaan waren. Resultaat: niks. Besluit: het komt door de Crohn. Ik kreeg nog maar eens andere pijnstillers voorgeschreven en er werd me aangeraden om 2 keer per week naar de kine te gaan in plaats van 1 keer.

4 september was mijn volgende infuus gepland en had ik ook terug een consultatie bij de dokter. Er werd besloten te stoppen met de Remicade. Wij (ik en mijn vriend) waren al maanden aan het vragen of het niet mogelijk was dat de gewrichtspijn een reactie was op de medicatie en dit werd altijd weggewaaid. Nu waren ze hier echter plots niet meer zo zeker van. Dit gesprek verliep niet zo vlot als ik het hier beschrijf… We hebben ons eigenlijk kwaad moeten maken.. Maar we hadden eindelijk resultaat en meer antwoorden. De Remicade werd gestopt en ik mocht gewoon naar huis gaan. Ik kreeg geen nieuwe medicatie totdat ik terug een nieuwe opstoot zou doen, wat volgens hun maanden zou kunnen duren.

Het stoppen met de medicatie had niet het gewenste en gehoopte succes. Een maand later waren andere bijwerkingen van de Remicade (zoals zweetaanvallen en hoofdpijn) volledig verdwenen, maar de gewrichtspijn werd alleen maar erger. Ik lag vaak in de zetel te huilen om alles. De pijn, de onmacht, de moeheid, … Ook begon ik terug last te krijgen van mijn buik. Nu al!?
We belden naar het ziekenhuis en kregen na lang aandringen een nieuwe afspraak de week erna (ze wilden mij nog een maand laten wachten!).

Ondertussen is de Remicade terug opgestart. Ik kreeg 18/10 terug een infuus. Ook hebben ze mij Medrol (cortisone) voorgeschreven, die neem ik morgen 2 weken. Toen ze het mij voorschreven beloofden ze mij dat mijn gewrichtspijn na 2 weken bijna volledig weg zou zijn! Niet echt het geval. Gisteren belde ik dus naar mijn dokter. Ik zei dat mijn buik al wat beter was, maar dat ik voor de rest nog geen verschil voelde. Ze vond dit heel vreemd en nu moet ik een volledig pilletje nemen in plaats van een half en morgen terugbellen om te laten weten hoe het gaat.. Ook kreeg ik na wat aandringen van mij de resultaten van mijn bloeduitslagen. Er zat bijna geen ontsteking in mijn bloed, resultaat van de cortisone.. Doet die toch een beetje zijn werk. Maar hoe dan ook een vreemd resultaat.

Na het gesprek met de dokter voelde ik mij rotslecht. Ze had mij echt het gevoel gegeven dat ik overdreef! En dit doet ze wel vaker. Maar ook voelde ik nog meer onmacht. Hoe moet het nu verder? Ga ik die cortisone nog lang moeten nemen? Gaan ze de dosis nog moeten verhogen? Wat als het helemaal niet werkt? Ik blijf altijd met zoveel vragen en onzekerheid zitten..

Ik heb steeds meer kleine instortingen op een week. En ben heel blij dat ik mijn vriend heb. Hij is mijn grootste steun in dit hele verhaal geweest. Ik weet, zie en voel dat hij hier ook allemaal onder lijdt, maar toch staat hij altijd klaar voor mij en toont hij altijd begrip als ik niet kan of als ik gefrustreerd ben. Ik hou zo van hem. Dit hele gebeuren heeft ons zoveel dichter bij elkaar gebracht, maar toch ben ik soms bang dat deze ziekte tussen ons in zal komen te staan…

AUTOIMMUNE DISEASE Because the only thing TOUGH enough to kick my ass is ME!

Het is eruit. Pfff… Ben blij het eens allemaal in woorden te brengen, zwart op wit. Het is in het kort, maar meer typen zit er niet meer echt in.
Deze blogpost heb ik vooral voor mezelf geschreven. Maar ook om een beetje extra duidelijkheid, uitleg te brengen aan degenen die deze en mijn andere posts lezen.

Bedankt voor het lezen, alle reacties zijn welkom,

groetjes, Isabelle

12 oktober in foto’s

Ik had gisteren een zeer drukke dag, waarop ik toch heb geprobeerd het rustig aan te doen.

We begonnen onze dag met een kom Rice Krispies voor elk. Wat knisperen ze toch leuk als je de melk erop giet!!
gr

Dan op naar de pony, Mieltje staat al te wachten!
image

Heb je iets lekkers bij?
54

Ik kan er zo van genieten om gewoon bij haar te zijn..
o8

Dan was het tijd voor de hoefsmid. Ik verbaas me er telkens weer over hoe lenig mijn oude pony nog is!
eg

De voetjes gaan er weer goed uitzien en Schimmel gedraagt zich voorbeeldig!
gerg

Dan nog even op ontdekkingstocht, het is echt herfst geworden! Wat gaat dat toch snel!!
hru

1

Een oud vogelnestje. Vroeger vonden we er wel vaker terug in de oude garage. Daar lag vroeger gewoon al het hout, dus we kwamen er niet zo vaak. Nu liggen echter het stro en hooi en alle paardenspulletjes er ook. Dus we zullen niet snel nog een nestje vinden. Muisjes daarentegen zijn er genoeg!

2

45

57

En dan na toch een tijdje in de kou
(Wat ga ik doen als het echt winter is? Of ben ik dat dan alweer gewoon?),
thuis verse soep maken!
grree

En dan opeten natuurlijk!
eysru

Dan heb ik stiekem een dutje gedaan.. Want er was nog een fuif waar we naartoe gingen. JH ’t Paenhuys in Hoegaarden opende zijn vernieuwde deuren vrijdag en zaterdag was de allereerste fuif in het nieuwe Paenhuys!
Ik ging vooral omdat mijn broer ging draaien met Putin Super DJ (bestaande uit mijn broer en een vriend van hem).
tyju

Het is niet de typische fuifmuziek, want ze draaien veel balkan! Maar toch is het echte dansmuziek. Ik heb mij in elk geval geamuseerd!! En zij duidelijk ook! (Mijn broer is links)
broeder
Ik was toch wel trots op mijn grote broer!!

Dus na een -voor mij- veel te lange dag, met mooie momenten (en misschien toch wel een pintje teveel), kroop ik mijn lekker warm bedje in!

Vandaag doe ik het rustig aan -lees: ik doe helemaal niets-. Want mijn lichaam neemt mij het dansen van gisteren zeer kwalijk. Maar mijn geest was toch o zo gelukkig!!

Alle reacties zijn welkom!

Groetjes,
Isabelle

Gedachten In Oktober

Op dit moment zit ik met een kommetje Rice Krispies en 2 lekker warme dekentjes opgekruld in de zetel.

Het weer is plots omgeslagen. Van een heerlijke nazomer zijn we in de herfst terechtgekomen. De dagen zien er donkerder uit, de temperatuur is met zo’n 8 graden gedaald van een heerlijke 20 naar amper 12 graden en dan natuurlijk regen en wind. Maar ja, het zat er natuurlijk aan te komen, we hebben een paar maanden van heerlijke warmte en zonneschijn kunnen genieten, maar nu is het oktober, herfst. En het kan oh zo mooi zijn de herfst… Maar ik zit nu al, na amper 2 dagen herfstweer, lichtjes te snotteren en te hoesten in de zetel. Hoera. Mijn immuunsysteem is niet mijn vriend.
Gisteren had ik ook weer een afspraak in het ziekenhuis. Mijn gewrichten doen nu zoveel pijn dat ik bijna niet meer kan slapen.. Ook weer lichte buikpijn sinds een kleine 2 weken.. Na heel wat overleg tussen dokters en professoren wordt er uiteindelijk beslist de medicatie terug op te starten en daarbij nog een paar weken Medrol (cortisone) te geven voor de gewrichtspijn. Dus vanaf volgende week zit ik weer om de 2 maanden een halve dag in het ziekenhuis voor mijn infuus Remicade.. En nu hopen dat het helpt. Zou binnen de week minder pijn moeten hebben met de Medrol, dus fingers crossed!

Na het ziekenhuisbezoek en voordat ik na de kinesiste moest, zijn we nog snel Leuven ingegaan voor een cadeautje voor mijn vriend zijn mama, ze is verjaard deze week en we gaan er vandaag bij langs. Ik hou ervan geschenkmandjes te maken! Dus ook voor haar een klein mandje:
CIMG3348
In het mandje:
3 verschillende soorten thee (appel-kaneel, zoethout-munt en perzik)
een kruidenmix voor aardappelen van de Oil and Vinegar
Arnica massageolie van Weleda (goed voor pijnlijke spieren)
2 soorten honing

Een aantal dingen had ze zelf gevraagd, de rest hebben we zelf bij aangevuld!

Een andere geschenkmand die ik onlangs maakte, was voor de verjaardag van mijn broer zijn vriendin, Nathalie:
geschenk
Hierin: een notitieboekje, pennen, potloden, post-its, paperclips, chocolade en gezichtsmaskers. Het was een mandje met een thema, want Nathalie is een een advocate, vandaar de keuze in chocolade en ze is een boek aan het schrijven, vandaar het schrijfmateriaal. Maar ook een beetje omdat ik weet dat ze een pennenverzamelaar is.

Ik hou er dus wel van om cadeautjes te kopen, samen te stellen en in te pakken.. Ik kan al niet wachten tot Kerstmis!!
Als je net zoals ik uitkijkt naar de feestdagen, is dit een leuke website.
Je kan er de dagen, uren en minuten aftellen tot Kerst!!

Maar nu nog even genieten van de Herfst met zijn mooie kleuren, want het heeft toch allemaal zijn charmes.
Waarom ik hou van de herfst?
De warme truien, dikke sjaal, allemaal laagjes over elkaar heen,
sweaters
thuis kaarsjes aansteken, warme thee en chocolademelk drinken, opwarmen met een kop verse soep, wegkruipen onder een dekentje in de zetel, genieten van een goed boek of een mooie film,
theaaaaa
de geur en het geluid als je door de gevallen bladeren wandelt, …
herfst
Ik vind de herfst een van de mooiste seizoenen. Het is een mooi afscheid van de zomer..

Waar genieten jullie van in de herfst?

Groetjes,
Isabelle