Meneer Mister

1977152_10202533754798226_673257135_n

Mister

Gisteren ging ik weer paardrijden.
Het was nu de tweede keer dat ik ging en ik heb nu minder lang erop gezeten dan de eerste keer. Vorige week kon ik nog wel zeggen “dat de pijn wel meeviel”, maar eigenlijk was dat niet zo. De 2 dagen na het paardrijden had ik echt wel veel pijn en nam ik dus ook redelijk wat pijnstillers, ook beet ik zo hard op mijn tanden dat het me verbaast dat ze niet kapot zijn, gewoon omdat ik niet wou laten zien dat ik pijn had. Ik wou het niet toegeven aan mezelf of anderen. Waarom niet? Omdat ik het 1. gewoon helemaal niet wil! en 2. omdat ik wil blijven rijden, ik wil niet terug stoppen en ik was bang dat mensen (kiné, vriend, mama, …) gingen zeggen dat het gewoon nog te vroeg was.
Maar ondertussen heb ik het wel aan mezelf kunnen toegeven, dat het teveel was en dat zoveel nalast helemaal niet ok of normaal was.
Deze keer had ik dus beslist van er een kwartier op te zitten en er dan af te komen no matter what (want vorige week reed ik blijkbaar een dikke 20 minuten zonder dat ik het doorhad, oeps). Als ik meer pijn begon te krijgen, zou ik ook sneller stoppen. Ik moet leren om eerlijker en strenger te zijn tegenover mezelf. Als ik pijn heb, moet ik het toegeven en rust nemen, punt. Dit is moeilijk voor mij, want ja vroeger… Maar vandaag luisterde ik wel naar mezelf en stapte ik na een kwartier netjes af (ook al was dit echt veel te snel al naar mijn zin).
De spierpijn heeft nu ondertussen wel de kop opgestoken, maar het lijkt me toch wat minder dan de vorige keer. Ook heb ik altijd de tweede dag pas het meeste pijn, dus het is nog even afwachten hoe het verder gaat. Straks kruip ik lekker in een warm bad en voor de rest van de dag doe ik het kalm aan.

Ik wil wel nog even wat meer uitleg geven over Mister
(want deze meneer heeft een menerennaam)
Mister is een ruin van (binnenkort) 19 jaar oud. Hij is redelijk groot zegt iedereen, 1m65 ofzo schat ik, maar ik vind hem normale-paarden-grootte-misschien-ietsje-groter. Hij is bruin (jahaaa, hadden jullie sowieso nog niet opgemerkt) en heeft een hoofdje dat gemaakt is om op de foto te staan!
Vroeger reed de eigenaresse dus zelf met Mister, ze reed endurance (lange afstanden) en ik denk ook cross. Enkele jaren geleden kreeg ze dan problemen met haar rug en ondertussen is ze ook geopereerd. Sinds toen kon ze ook niet meer met Mister rijden, er is wel een paar keer iemand geweest om hem te rijden, maar die hadden blijkbaar allemaal bang ofzoiets (waaaaaat?) en die bleven dus niet rijden.

Mister had dus geen bezigheid meer en was op zoek naar een ruiter en ik had geen bezigheid en was op zoek naar een paard.
Anyways (ja, die s staat er met opzet, vraag me niet waarom ik dat doe, want dat weet ik zelf eigenlijk stiekem niet) het heeft gematcht, want ik vind hem echt superlief. De eerste keer heeft hij wel een bokkesprong gemaakt (hij houdt niet van madammen met een fluo-jas), maar voor de rest is hij echt superbraaf.
Nadat ik de eerste keer gereden had, vroeg ik de eigenaresse hoelang hij nu niet meer gereden was (ik dacht aan enkele weken ofzo) en ze antwoordde doodleuk: “Ja, hij staat al 2 jaar stil!”, *slik*, was ik even blij dat ze dit zei nadat ik gereden had en niet ervoor, anders was ik toch best wel nerveus geweest!
Ik ben blij dat ik een leuk paardje heb gevonden waarmee ik een beetje kan rondslenteren op de wei! En ergens ben ik ook blij dat het geen dressuurpaard is, anders was ik toch meteen weer bezig met “mooi” te rijden. Dit probeerde ik trouwens de eerste keer ook met Mister, maar die snapte er niks van, haha. Dus nu kan ik dat “mooi” rijden uit mijn hoofd zetten en gewoon genieten van het paardrijden.
Ik hoop tegen de zomer al genoeg vooruitgang geboekt te hebben om buiten te gaan wandelen (en een ienie mienie beetje te crossen) met hem!

Maar dat zal nog even bij dromen blijven, want eigenlijk ben ik al best gelukkig met wat ik nu kan. Na maanden niet te rijden, is dit al meer dan voldoende voor mij. Gisteren heb ik bijvoorbeeld vanalles tegen Mister verteld, doe ik bij Schimmeltje ook altijd, heel erg gezellig, we missen nog net ons kopje thee!

De 3e afspanning op 1 jaar tijd…

Vandaag zijn we de nieuwe afspanning gaan zetten in de wei!
In mijn vorige post kon je lezen hoe mijn lieve pony op ontdekking ging…
Dus we hadden een nieuwe afspanning nodig.
Alweer.

Ik had meer foto’s gemaakt, maar die staan op mijn fototoestel.
En aangezien ik een beetje dom ben geweest en geen geheugenkaart in mijn fototoestel heb gestoken, kan ik de foto’s niet op mijn laptop krijgen, want ik ben dat kabeltje al heel erg lang geleden kwijtgeraakt… Oeps…

Dus hier enkele foto’s van mijn gsm!

image

Mijn vriend en mijn opa, hard aan het werk.
image

En dan de pony gaan zoeken. Ze is dat witte vlekje in de verte.
Hier zijn we al meer dan halfweg de wei in. En de wei stopt aan de bomen achteraan.
image

image

Hierboven waren ze nog vrienden, hieronder staat Schimmel er al beteuterd bij…
image

Schimmeltje begint nu echt te beseffen wat er aan het gebeuren is…
image

image

Teleurstelling alom!!
image

image

Boos!!
image

Later hebben we het bijgelegd. Met wat wortels als omkopingsmateriaal… En dan wat knuffels.
Nu hopen dat mevrouw alles heel laat!!

De ontstekingsremmers hebben wel duidelijk effect. Het manken is al veel minder geworden! Ze heeft dan ook een mooi showtje gegeven door enkele keren op en af te galopperen. Toch maar laten zien wat ze allemaal kan he!

En na al het harde werk, had mijn oma koffie en taart klaarstaan!!
image

Groetjes,
Isabelle

Op ontdekkingstocht, opnieuw

Gisterenochtend kreeg ik telefoon van mijn opa.
Mijn hart stond even stil. Waarom belt die zo vroeg?
Ik was dus vreselijk bang dat er is mis was met Schimmeltje.

Ik nam op en het eerste wat hij zei was: “Uwe pony he!!”
*slik*
“Ze is weer uitgebroken he!”
*zucht*

De wei bij mijn opa en oma is heel erg groot, dus Schimmel staat maar op een stuk van die wei, dat stuk hebben we afgespannen.
Maar aangezien ons Mieltje alles op haar wei kort heeft gegeten en dat nu in de herfst niet meer groeit en enkel in modder verandert, is het gras inderdaad groener aan de andere kant.
Het andere stuk van de wei is redelijk verwilderd. Het is ook parkgebied en er zijn 2 vijvers in gegraven door Natuurpunt. Een van de vijvers ligt er al jaren. De andere is er pas sinds september bijgekomen, waardoor het er daar nu ook redelijk modderig is… Ook staat het daar achteraan in de wei vol met “waardevolle grassen”, wat dat ook moge zijn… Maar het is daar vooral verwilderd!
Het is niet de eerste keer dat mijn pony de andere kant van de wei gaat ontdekken. Ze was al eens ontsnapt, waarna ik en mijn vriend een hele dag in de miezerende regen aan een nieuwe afspanning zijn bezig geweest. Ik denk dat deze ons Schimmeltje enkele maanden heeft tegengehouden. Als het al zo lang was…

Dit zijn enkele foto’s van haar vorige ontdekkingstocht. Volgens mijn computer was het in september…
CIMG3043

CIMG3047

CIMG3065
Kleine pony in een heel grote wei…
CIMG3078
De nieuwe afspanning, nu met dubbele draad en houten palen.
CIMG3082
Die uiteindelijk toch niet goed genoeg was, hoofd naar beneden, onder de laagste draad en trekken, trekken, trekken, tot ze eronder door ging!! Met dit mooie beeld als resultaat. Schimmel die daar schuldbewust staat en mijn vriend die heel erg boos was… Het stukje afspanning dat daar op de grond ligt was een overschotje van een ander stuk afspanning. Maar dit konden we niet gebruiken omdat het te kort was (we hadden zo’n 50m nodig) en bijkopen was niet meteen een optie, want dit soort afspanning is heel erg duur!
CIMG3086
Dus hebben we extra afspanning gekocht, die groene draad die je hier bijna niet ziet. Die blauwe stokjes waren even een noodoplossing, en hebben we de dag erna weggehaald.
Schimmel snapt niet goed wat er nu net gebeurd is…
CIMG3095
Wat hebben jullie nu gedaan??!
CIMG3099

CIMG3097
Een boze pony was het resultaat en ik was ook weer een 150 euro armer.
150 euro slecht besteed blijkbaar aangezien het niet genoeg was om mijn pony binnen te houden…
Hoewel. slecht besteed is niet echt juist. Niets is echt weggesmeten, de houten palen gebruiken we opnieuw en de draad kan opzijgezet worden totdat we die ooit nog eens nodig hebben, haha.
CIMG3101

Maar nu heeft ze dus die hele afspanning afgebroken. De draad helemaal losgetrokken en zelfs de palen uit de grond getrokken. De houten palen die we met wat snelbeton hadden vastgezet.

Mijn opa vroeg me of het kon zijn dat ze zo hevig was door die ontstekingsremmers. Normaal niet natuurlijk, maar als ze minder pijn heeft, kan dat er wel voor zorgen dat ze wat meer ronddartelt natuurlijk. Maar mijn pony gebruikt die herwonnen bewegingsvrijheid niet om mooi door de wei te galopperen. Nee! Zij wil er de wereld mee gaan ontdekken!
Nu zou je kunnen zeggen, laat dat beestje toch gewoon lopen, dat kan toch geen kwaad? Maar het is gewoon niet goed voor 1 pony om op zo’n groot stuk weide te staan. Want het andere stuk van de wei is bijna 3 keer zo groot als het stuk waar ze nu op stond en dat is gewoon teveel.
Ook zou je haar dan niet meer kunnen zien lopen, behalve als je zelf helemaal tot achter in de wei loopt.
En langs de achterkant van de wei ligt de parking van een lagere school. En ik vind het op zich niet erg dat er kinderen aan mijn pony komen, helemaal niet. Maar ik heb er wel problemen mee als ze haar vanalles gaan geven van snoep en koekjes. En ook wordt er superveel vuil in de wei gegooid daar! Niet echt optimaal.
Nee, ik heb liever dat ze wat dichterbij en in het zicht staat…

Dus straks gaan we richting pony om de nieuwe afspanning te zetten, die mijn oude en versleten pony weer binnen kan houden!
Gelukkig geven ze droog weer vandaag!

Groetjes,
Isabelle

Mieltje wordt oud…

Vandaag terug naar ons Mieltje. Een tijd geleden merkte ik op dat ze mankte. Dit gebeurt wel vaker, het is een oude pony, die heel haar leven in de manege hard gewerkt heeft. Ze heeft artrose en dus is soms een beetje manken niet echt abnormaal.
Soms denkt ze dat ze nog een jong veulentje is ofzo en dan gaat ze volle galop de hele wei door. En dan doet ze soms al wel eens te gek en dan heeft ze pijn. Ze mankt dan even en dan is dat weer beter.
Maar nu mankte ze wel erg hard. Ik onderwierp haar aan een zeer professioneel (kuch) onderzoekje, maar er was niets dat warm aanvoelde en ze reageerde ook niet als ik duwde. En geloof mij, als het echt pijn doet, kan je niet zomaar gaan duwen en knijpen zonder enige reactie. Ik besloot het nog even aan te zien.
Enkele dagen later leek het iets beter. Ik bedacht dat het ook niet echt het ideale weer is voor pijnlijke gewrichten. Koud en nat. Ik voel het ook! Maar de dag erna merkte ik dat haar knie erg dik was en ze mankte terug zo erg.

CIMG4439

Dus het was tijd om mijn veearts te gaan bellen. Nadat ik alles had uitgelegd aan de telefoon, zei ze dat het inderdaad waarschijnlijk door haar artrose kwam, maar dat ze het toch zelf moest zien.
De veearts is langsgekomen en heeft een hele tijd geduwd en gevoeld. Haar een loopje laten doen, waarbij Schimmel bijna op haar neus viel. Ze mankte echt erg hard die dag, maar het was ook het ergst als ze draafde.
Conclusie van de veearts: er was nieuwbeenvorming als gevolg van haar artrose. Klinkt best wel eng, vond ik zelf. Maar de veearts zei dat het vooral ambetant was voor haar en nu ook pijnlijk was tijdens het stappen omdat er ontsteking op zat. Maar dus inderdaad als je aan haar knie kwam en duwde en kneep, was er helemaal geen pijnlijke reactie. Waarmee fracturen en acute letsels uitgesloten konden worden. Gelukkig! Ik was al bang dat mijn lieve pony iets ergs had omdat ik niet meteen de veearts gebeld had!
Het probleem helemaal oplossen was echter niet mogelijk, er was meer bot gekomen, waardoor het gewricht moeilijker beweegt en ja, dat bot zal er altijd blijven. Dit is ook niet echt iets dat je zomaar kan vermijden, eens het er is, is het er. Maar door bepaalde supplementen zouden haar gewrichten wel soepeler kunnen worden.

De veearts heeft de beste supplementen uitgezocht en mij dan een hele uitleg gegeven over de supplementen die in aanmerking komen voor mijn lieve pony:

  • Een maandkuur Arti-Base zou normaal al een zeer goed effect moeten hebben, dit komt ongeveer op 50 euro voor 1 maand. Dit kan dan, afhankelijk van het resultaat, in de toekomst herhaald worden wanneer het nodig is.
  • Het “beste” gewrichtssupplement is Arti-Gold, deze heeft een zeer hoge dosering actieve ingrediënten. Dit suplement kost 90 euro voor 1 maand.
  • Een andere mogelijkheid is om te starten met een algemene vitaminekuur, Vital+ aan de prijs van ongeveer 80 euro voor 1 maand en dan afhankelijk van het effect, een apart gedoseerd gewrichtssupplement, Twydil Artridil. Dit supplement wordt verkocht in zakjes van 50g, aan 5,5 euro per zakje. Dit komt dan iets duurder uit per dag, maar je kan het in kleinere hoeveelheden krijgen.

Ik ga waarschijnlijk voor de Arti-base gaan, lijkt mij het beste voor haar. En het is ook haalbaar qua prijs. De Arti-Gold kost al 90 euro per maand, wat voor mij al heel wat is. Ook is dit al een zeer sterke mix, speciaal ontwikkeld voor topsportpaarden. En ik denk dat het wel duidelijk is dat Schimmeltje geen topsportpaard is, maar een oude dame op pensioen. Dus ik ga beginnen met de Arti-base. Als het geen goed effect heeft, kan ik nog steeds Arti-Gold bestellen!

CIMG4418

Afgezien van de supplementen, gaat ze ook een kuur ontstekingsremmers krijgen. Die heeft de veearts al binnengebracht bij mijn opa en oma.
Ze moet nu een 5 dagen die ontstekingsremmers krijgen, dan 7 dagen niets en dan terug een kuur van 5 dagen. De stop zit ertussen om haar maag te sparen.
Omdat ik niet elke dag kan langsgaan om haar dat te geven, wou ik de doseringen gaan klaarzetten, zodat het wat makkelijker wordt voor mijn opa. Want omdat mijn Mieltje maar een kleine pony is en geen paard, kunnen we niet gewoon een zakje geven per dag, nee we moeten werken met 1,5 zakje de eerste dag en ¾ zakje de volgende 4 dagen. Nogal ingewikkeld allemaal, dus gemakkelijker als alles gewoon klaarstaat, dacht ik. Maar mijn opa vond het allemaal geen probleem En had ondertussen haar eerste dosissen al gegeven en die voor vanavond stond ook al klaar!

Ik hoop dat ze nu snel weer wat minder last heeft. Hoewel ik mij soms wel afvraag hoeveel last ze nu juist heeft als ik haar zie ronddartelen als een jong veulen. Ze crosst dan door de wei om dan plots tot stilstand te komen en nog een stukje door te schuiven door de modder die er nu ligt door alle regen… En haar binnen zetten zodat ze haar geen pijn kan doen omdat ze te zot doet op de wei is ook geen optie, want ze heeft beweging nodig! Als ze stilstaat, worden haar gewrichten alleen maar strammer!

We zullen zien, helemaal weg gaat het natuurlijk nooit gaan, ze heeft artrose en dat kunnen we niet genezen. En zeker in de winter zal ze er last van hebben. Maar we kunnen er wel voor zorgen dat haar gewrichten wat soepeler zijn en dat ze er minder last van heeft. En daar gaan we natuurlijk voor!

Schimmel vindt het poedertje (de ontstekingsremmers) door haar eten ook helemaal geen probleem. Ze vindt het zelfs lekker! Het poeder heeft een lekkere vanillegeur en dit krijgt ze dan bij haar brokken samen met een goeie eetlepel maïsolie. En dan flink eten, de voederbak helemaal schoonlikken en nog minutenlang tussen het stro zoeken naar de korrels die ze heeft laten vallen tijdens het eten. Geen enkel korreltje ontsnapt!

CIMG4440

Ze was trouwens ook supervuil, helemaal, en dan vooral haar achterste, bedekt met een laagje modder… Echt nog veel vuiler dan de vorige keer! Maar gelukkig jammer genoeg geen foto, want het was al donker toen ik eindelijk aankwam bij mijn opa en oma… (de foto’s zijn nog van een andere keer)
Dus ik hoop dat het zaterdag droog blijft, zodat ik haar weer moddervrij kan maken. Want regen vindt Schimmel geen probleem, ze blijft gewoon op de wei staan! Op zich geen probleem, een paard kan daar tegen, maar als ze nat is, kan ik haar niet borstelen…
Ik zal ook een voor-het-borstelen-foto maken, zodat jullie kunnen zien wat voor een varken ze is!!

Groetjes,
Isabelle

Mijn lieve Mieltje

Vandaag zijn we weer op ponybezoek geweest!

Ik weet het.. Ik val in herhaling…
Maar er zijn wel enkele leuke foto’s genomen en die wou ik even delen!!

En geef toe, ik heb wel een hele schattige pony he!

Fotor1117202845

Koekjes snoepen!! Nicnacjes zijn toch zo lekker!!
Fotor1117203111

En dan deze über-overgeposeerde foto, maar hij is wel erg mooi!
Fotor1117203242

Een beetje gek doen, ik ben ook de enige die dat kan bij haar.
Haar hoofd is niet haar favo plek om aangeraakt te worden bij anderen.
Bij mij laat ze alles toe, wat een dropje!!
Fotor1117203625

Mijn 2 grote liefdes…
Ik denk dat mijn pony ook stiekem een beetje verliefd is op mijn vriend. Ze verliest hem niet snel uit het oog!!
Fotor1117203519

Een poging om die vuile pony weer wat witter te krijgen.
Want op de foto hierboven zie je dat ze echt vol modder hangt!!
Fotor1117203820

LIEF!!
Fotor1117204053

Ja, ik ben nu eenmaal gek op haar!!

Groetjes,
Isabelle