Snapshots: het is echt lente

Vandaag kon je het echt voelen in de lucht. De lente komt er eindelijk weer aan! Het was mooi weer en met 13° helemaal niet koud. Maar niet alleen de zon die op mijn gezicht scheen vertelde me dat het lente was, de planten in de tuin bij mijn grootouders zijn ook weer wakker aan het worden.

image

image

En na de ontdekking in de tuin genoot ik samen met mijn lieve Mieltje van de ondergaande zon…

image

Deze foto krijgen jullie erbij als bonus, gewoon omdat ik hem best wel grappig vind.

image

Kijken jullie ook zo uit naar de lente?

Advertenties

Weekend Hallenberg 31/01 – 02/02

Zoals beloofd zijn hier (eindelijk) de foto’s van ons weekend in Hallenberg, Duitsland. We vertrokken op vrijdag 31 januari en kwamen terug op 2 februari. Het is eigenlijk nog niet zo lang geleden, maar voor mij lijkt het echt al maanden!

We gingen op weekend met een Bongo. We kozen een hotel in Hallenberg, Hotel Hesborner Kuckuck. Het hotel werd gerund door Nederlanders, wat voor ons natuurlijk makkelijk was aangezien we dan geen Duits hoefden te spreken.
Het hotel was heel mooi en de kamer was dik in orde, vooral de badkamer vond ik chique, met een zalige regendouche erin, hij was alleen een beetje klein. Er was ook een wellness in het hotel (een van de redenen waarom we voor dit hotel kozen), deze bestond uit een zwembad, sauna, bubbelbaden, zonnebank en er was ook de mogelijkheid om een massage te nemen. Wij maakten enkel gebruik van het zwembad en de bubbelbaden (voor het bubbelbad betaalden we elk 2 euro voor 15 minuten). Mijn vriend nam ook een massage, die hem echt heel erg deugd deed. De sauna deden we niet, omdat ik dat sowieso niet zo leuk vind en dit was ook naakt en dat zag ik al helemaal niet zitten.
Bij ons verblijf was ook het ontbijt inbegrepen, maar we aten ook 2 keer ’s avonds in het hotel. Zeker een aanrader, want het eten was echt heel erg lekker en niet al te duur. Er was ook een bar, waar wij 2 keer een cocktail gingen drinken, yummie!
Ik vond vooral de vriendelijkheid van het personeel heel fijn, maar ook het eten en het feit dat echt alles piekfijn in orde en proper was, waren pluspunten. Het hotel kan ik dus al zeker aanraden.
We verbleven ook vlakbij Winterberg, wat een leuk stadje is om te gaan bezoeken!

Nu een selectie uit de honderden (ja, serieus) foto’s die ik nam!
Klik op de foto’s om ze groter te bekijken!

dsc_0129

dsc_0138

dsc_0144

dsc_0158

dsc_0202

dsc_0207

dsc_0214

dsc_0267

dsc_0286

dsc_0344

dsc_0349

dsc_0410

dsc_0412

dsc_0443

dsc_0447

dsc_0452

dsc_0474

dsc_0500

dsc_0505

dsc_0530

dsc_0540

dsc_0541

dsc_0542

Wij hebben met volle teugen genoten van ons weekendje in Duitsland. Het was voor mij de eerste keer daar en ik zag ook nog nooit bergen mt sneeuw erop (en ja, ik weet dat dat geen hoge bergen zijn). Ik keek in elk geval de ogen uit mijn hoofd, was dolgelukkig dat er sneeuw lag, genoot van de gigantische kop chocolademelk die ik dronk en spotte zelfs everzwijnen (ja, echte, in het wild enzo!).

Diagnose na 2 weken ziekenhuis.

Ik ben sinds donderdagnamiddag eindelijk terug van het ziekenhuis en ik moet niet meer terug.
Ok, jawel, ik moet de 12e alweer terug voor mijn infuus Remicade…
Maar ik moet (normaal) niet meer terug opgenomen worden.

Ik heb niet veel geblogd deze week. Ben pas gisteren terug echt in actie geschoten. Maar de drukte, de overvloed aan informatie, de uren kiné en de pijn die daarop veel erger werd, hebben mij wat tegengehouden om te bloggen in het ziekenhuis en jullie een beetje up to date te houden.

Maar nu ben ik weer thuis, in mijn vertrouwde omgeving en ik ben terug op mijn gemak. En hier heb ik de energie teruggevonden om te schrijven.
Ik heb heel wat werk gehad om alle posts van de blogs die ik volg te lezen (en ik moet eerlijk toegeven dat ik ze niet allemaal heb gelezen). Nu het december is, is iedereen druk aan het schrijven over eerst Sinterklaas en nu Kerst, maar ook veel mensen doen mee aan challenges, zeker nu op het einde van het jaar. Ik begin er niet aan. Als ik gedaan krijg wat ik echt wil doen, ga ik al blij zijn. Ik wou zoveel doen in december. Maar door de maand te beginnen in het ziekenhuis en dan ziek thuis te komen van het ziekenhuis, zijn veel dingen uitgesteld. En hoe graag ik nu ook een inhaalmanoeuvre zou doen, mijn lichaam kan het niet aan.

Dus wat is er nog gebeurd die laatste week in het ziekenhuis.

Ik had elke dag 2 uur kiné, 1 uur in de voormiddag en 1 in de namiddag. Dit was met momenten echt slopend. Ondanks het feit dat ik daar eigenlijk belachelijk weinig deed op dat uur. Fietsen zonder weerstand, 1 minuut fietsen, 1 minuut rust, 1 minuut fietsen, 1 minuut rust, … En dit tot ik 5 minuten gefietst had. Legpress, hetzelfde liedje als met de fiets. En dan houdingsoefeningen, dus rechte rug, hoofd recht en mijn benen licht geplooid (want mijn knieën overstrekken anders). Die houdingsoefeningen waren echt vermoeiend. Ik had overal pijn als ik die had gedaan. En dit gaat dan om, 10 keer 10 tellen rechtzitten of rechtstaan. Ook moest ik gaan wandelen, of liever snelwandelen, want blijkbaar stap ik alleen maar juist als ik doorstap en niet als ik op een normaal tempo wandel en al helemaal niet als ik slenter… Maar ook enkele keren met de wii met balanceboard voor mijn balans (duh). Dit deed ik nog het liefst, omdat je een spelletje aan het doen bent, denk je niet zo aan de pijn die je hebt tijdens dat spelletje. En ik heb de stagiairs ook super-mega-belachelijk hard verslagen met het pinguïnspel!

Voor de rest had ik heel veel pijn. Ik had het gevoel dat ik teveel deed, de kiné vond dat blijkbaar niet, maar zei wel dat ik zelf moest beslissen hoeveel en wat ik deed tijdens mijn uur kiné. Mja, ik wil dan meer doen, maar eigenlijk kan ik het niet. Maar ik heb ook van mezelf niet echt een goed idee van hoeveel ik nu juist kan doen zonder teveel pijn te hebben. Want die grens moet ik opzoeken. Zelfkennis en inzicht in mijn pijn, kan mij volgens de dokters en de kiné erg veel helpen.

Maar wat heb ik nu juist? Een echte benaming hebben ze er niet voor. Chronische pijn. Dat was voor mij al duidelijk voor ik 2 weken in het ziekenhuis lag, maar goed…
Ze veronderstellen dus dat het gewoon veel te veel is geweest voor mijn lichaam begin dit jaar. Eerst de knie die geopereerd moest worden, dan mijn buik vol darmen die van begin tot eind ontstoken waren, de diagnose van Crohn die daarop volgde. Ze denken ook dat ik toen, in het begin van mijn crohn wel degelijk ontstekingen had in mijn gewrichten, die dan weggegaan zijn met de Remicade. Dus mijn lichaam is op 3 maanden tijd met heel veel pijn geconfronteerd geweest. Teveel pijn blijkbaar.
Door de pijn ben ik mij anders gaan houden, anders gaan bewegen, wat helemaal niet goed is voor mijn lichaam, aangezien ik hypermobiel ben in veel van mijn gewrichten (of zoals de kiné dat zo mooi zei, laks). Die combinatie zorgde ervoor dat ik mijn lichaam teveel belastte en dit terwijl mijn lichaam de energie niet had om die belasting aan te kunnen. Dus ik kreeg meer en meer pijn en werd steeds meer moe. Mijn belastbaarheid werd lager en tegelijkertijd werd de belasting hoger omdat ik fout bewoog en foute houdingen aannam.
Ook zijn mijn zenuwen in een soort van overdrive gegaan. Elke prikkel die binnenkomt, wordt fout geïnterpreteerd als pijn. Maar ook door mijn foute houding, komt er meer druk op mijn zenuwen (vooral in mijn nek) waardoor ik verspreidde pijn krijg over mijn hele lichaam.
En dan stress. Dit moet ik echt vermijden. De dokters en kiné hebben dit echt benadrukt. Ik moet dus gaan uitzoeken welke dingen voor mij veel stress betekenen en gaan kijken hoe ik hier anders mee kan omgaan om zo die stress te verlagen. En dit kan ik niet alleen… Ik voel me de laatste tijd ook gewoon zo slecht. Ik begin bij het minste te huilen en heb nergens meer zin in. Dus ik heb terug contact opgenomen met mijn therapeut. Hier ben ik jaren naartoe geweest (depressie en angststoornis), maar nu ging ik eigenlijk al een hele tijd niet meer. Ik was er al een tijd over aan het denken om terug te gaan, omdat ik mij steeds slechter en slechter ging voelen. En nu heb ik ook eindelijk de stap gezet.

Nu moet ik voor 6 weken proberen om 3 maal per week naar de kiné te gaan. En dan heb ik 20 januari een nieuwe afspraak op reumatologie om de vooruitgang te bekijken. En dan kijken we weer verder.
Ze hebben me wel heel duidelijk gemaakt dat ik een lange en zware revalidatie voor me heb. Maar dat als ik er echt voor ga, zal ik op een dag geen pijn meer hebben.
Ook gaat mijn pijn in die eerste 6 weken niet beteren of toch maar heel erg weinig. Ik ga wel merken dat ik een beetje meer kan doen, dus iets meer uithouding en belastbaarheid heb. Maar ik ga nog steeds evenveel pijn hebben. Hier heb ik het wel erg moeilijk mee. Ik ga echt moeten tandenbijten om vol te houden en telkens weer naar de kiné te gaan wetende dat ik er pijn van ga hebben…

Het was te mooi geweest als er gewoon een pilletje was geweest voor wat ik had… Maar aan de andere kant ben ik wel blij nu ik weet wat ik heb en wat ik eraan moet doen. Er komt licht aan het einde van de tunnel. Al is het maar een mini mini lichtpuntje

Wel zorgt dit alles ervoor dat ik de dingen wel anders bekijk. Alles wat ik dit jaar heb meegemaakt, de pijn, het slechte nieuws, de tegenslagen, …
We moeten meer aan onszelf denken, meer ontspanning nemen. En niet ontspanning in de vorm van elke avond in de zetel te hangen… Meer genieten.
En dit gaan we proberen te doen ook. En dit is geen voornemen voor volgend jaar. We beginnen er gewoon nu meteen mee.

large

Sorry als ik weer wat onsamenhangend ben geweest in mijn verhaal… Maar zo ben ik nu eenmaal, een beetje onsamenhangend in mijn schrijven, denken, voelen en blijkbaar ook in mijn lichaam, met al die mobiele gewrichten…

Groetjes,
Isabelle

12 oktober in foto’s

Ik had gisteren een zeer drukke dag, waarop ik toch heb geprobeerd het rustig aan te doen.

We begonnen onze dag met een kom Rice Krispies voor elk. Wat knisperen ze toch leuk als je de melk erop giet!!
gr

Dan op naar de pony, Mieltje staat al te wachten!
image

Heb je iets lekkers bij?
54

Ik kan er zo van genieten om gewoon bij haar te zijn..
o8

Dan was het tijd voor de hoefsmid. Ik verbaas me er telkens weer over hoe lenig mijn oude pony nog is!
eg

De voetjes gaan er weer goed uitzien en Schimmel gedraagt zich voorbeeldig!
gerg

Dan nog even op ontdekkingstocht, het is echt herfst geworden! Wat gaat dat toch snel!!
hru

1

Een oud vogelnestje. Vroeger vonden we er wel vaker terug in de oude garage. Daar lag vroeger gewoon al het hout, dus we kwamen er niet zo vaak. Nu liggen echter het stro en hooi en alle paardenspulletjes er ook. Dus we zullen niet snel nog een nestje vinden. Muisjes daarentegen zijn er genoeg!

2

45

57

En dan na toch een tijdje in de kou
(Wat ga ik doen als het echt winter is? Of ben ik dat dan alweer gewoon?),
thuis verse soep maken!
grree

En dan opeten natuurlijk!
eysru

Dan heb ik stiekem een dutje gedaan.. Want er was nog een fuif waar we naartoe gingen. JH ’t Paenhuys in Hoegaarden opende zijn vernieuwde deuren vrijdag en zaterdag was de allereerste fuif in het nieuwe Paenhuys!
Ik ging vooral omdat mijn broer ging draaien met Putin Super DJ (bestaande uit mijn broer en een vriend van hem).
tyju

Het is niet de typische fuifmuziek, want ze draaien veel balkan! Maar toch is het echte dansmuziek. Ik heb mij in elk geval geamuseerd!! En zij duidelijk ook! (Mijn broer is links)
broeder
Ik was toch wel trots op mijn grote broer!!

Dus na een -voor mij- veel te lange dag, met mooie momenten (en misschien toch wel een pintje teveel), kroop ik mijn lekker warm bedje in!

Vandaag doe ik het rustig aan -lees: ik doe helemaal niets-. Want mijn lichaam neemt mij het dansen van gisteren zeer kwalijk. Maar mijn geest was toch o zo gelukkig!!

Alle reacties zijn welkom!

Groetjes,
Isabelle

Gedachten In Oktober

Op dit moment zit ik met een kommetje Rice Krispies en 2 lekker warme dekentjes opgekruld in de zetel.

Het weer is plots omgeslagen. Van een heerlijke nazomer zijn we in de herfst terechtgekomen. De dagen zien er donkerder uit, de temperatuur is met zo’n 8 graden gedaald van een heerlijke 20 naar amper 12 graden en dan natuurlijk regen en wind. Maar ja, het zat er natuurlijk aan te komen, we hebben een paar maanden van heerlijke warmte en zonneschijn kunnen genieten, maar nu is het oktober, herfst. En het kan oh zo mooi zijn de herfst… Maar ik zit nu al, na amper 2 dagen herfstweer, lichtjes te snotteren en te hoesten in de zetel. Hoera. Mijn immuunsysteem is niet mijn vriend.
Gisteren had ik ook weer een afspraak in het ziekenhuis. Mijn gewrichten doen nu zoveel pijn dat ik bijna niet meer kan slapen.. Ook weer lichte buikpijn sinds een kleine 2 weken.. Na heel wat overleg tussen dokters en professoren wordt er uiteindelijk beslist de medicatie terug op te starten en daarbij nog een paar weken Medrol (cortisone) te geven voor de gewrichtspijn. Dus vanaf volgende week zit ik weer om de 2 maanden een halve dag in het ziekenhuis voor mijn infuus Remicade.. En nu hopen dat het helpt. Zou binnen de week minder pijn moeten hebben met de Medrol, dus fingers crossed!

Na het ziekenhuisbezoek en voordat ik na de kinesiste moest, zijn we nog snel Leuven ingegaan voor een cadeautje voor mijn vriend zijn mama, ze is verjaard deze week en we gaan er vandaag bij langs. Ik hou ervan geschenkmandjes te maken! Dus ook voor haar een klein mandje:
CIMG3348
In het mandje:
3 verschillende soorten thee (appel-kaneel, zoethout-munt en perzik)
een kruidenmix voor aardappelen van de Oil and Vinegar
Arnica massageolie van Weleda (goed voor pijnlijke spieren)
2 soorten honing

Een aantal dingen had ze zelf gevraagd, de rest hebben we zelf bij aangevuld!

Een andere geschenkmand die ik onlangs maakte, was voor de verjaardag van mijn broer zijn vriendin, Nathalie:
geschenk
Hierin: een notitieboekje, pennen, potloden, post-its, paperclips, chocolade en gezichtsmaskers. Het was een mandje met een thema, want Nathalie is een een advocate, vandaar de keuze in chocolade en ze is een boek aan het schrijven, vandaar het schrijfmateriaal. Maar ook een beetje omdat ik weet dat ze een pennenverzamelaar is.

Ik hou er dus wel van om cadeautjes te kopen, samen te stellen en in te pakken.. Ik kan al niet wachten tot Kerstmis!!
Als je net zoals ik uitkijkt naar de feestdagen, is dit een leuke website.
Je kan er de dagen, uren en minuten aftellen tot Kerst!!

Maar nu nog even genieten van de Herfst met zijn mooie kleuren, want het heeft toch allemaal zijn charmes.
Waarom ik hou van de herfst?
De warme truien, dikke sjaal, allemaal laagjes over elkaar heen,
sweaters
thuis kaarsjes aansteken, warme thee en chocolademelk drinken, opwarmen met een kop verse soep, wegkruipen onder een dekentje in de zetel, genieten van een goed boek of een mooie film,
theaaaaa
de geur en het geluid als je door de gevallen bladeren wandelt, …
herfst
Ik vind de herfst een van de mooiste seizoenen. Het is een mooi afscheid van de zomer..

Waar genieten jullie van in de herfst?

Groetjes,
Isabelle