Dagboek #7

Deze week was een week met veel ups and downs. Ik probeerde vooral te focussen op de ups en dus op de goede momenten en fijne dingen. Dit ging niet altijd voor de volle 100%, maar uiteindelijk heb ik de week toch afgerond met vooral leuke dingen in mijn achterhoofd.

image

Ik pijnigde mezelf vorige week weer door paarden op te zoeken op internet die te koop staan. En dan vind ik van die fantastisch mooie dieren daartussen. Zoals deze mooie BWP schimmel. Deze tabbladen blijven dan nog een hele tijd openstaan zodat ook mijn vriend ze kan zien, haha.

image

Ik maakte een heerlijke groententaart. Hier kan ik van blijven eten!

image

Het was voetbal!! Barcelona speelde tegen Manchester City en won met 0-2. Dit shirt is trouwens een echt shirt, ik kocht het vorig jaar in Londen.

image

Ik ging woensdag voor het eerst in maanden paardrijden (lees: ik zat op een paard en stapte rondjes)!! Ik was zo gelukkig!! Vanaf nu ga ik elke woensdag even rijden, zolang het weer en mijn lichaam het toelaten. De 2 dagen erna had ik wel vreselijk veel spierpijn. Mijn gewrichtspijn werd ook iets erger de dagen erna, maar het viel nog wel mee.

image

De vrouw van wie het paard is, had een heerlijke kaastaart gemaakt. Ik vroeg haar het recept en hoop de taart ook snel eens te kunnen maken!!

image

Donderdag was eigenlijk een veel te drukke dag. We gingen naar de winkel,  naar de tandarts (bah), naar mijn lieve pony (ik zorgde dat zij proper was en mijn vriend zorgde dat de stal proper was) en ’s avonds gingen we nog langs bij vrienden.

image

Als ik aan het koken ben of aan het afwassen, komt Baptist graag dicht bij mij liggen.

image

We plantten vorige week verschillende soorten tomaten en pepers. De tomaten zijn al goed gegroeid. De pepers komen vandaag pas boven de aarde uitpiepen.

Vrijdagavond gingen we nog iets drinken samen met een vriend van ons en zijn nieuwe vriendin. Ze zijn al een tijdje een koppel, maar we hadden haar eigenlijk nog niet zoveel gezien. Het was heel gezellig, ondanks het feit dat we om 22u al buitengezet werden waar we zaten omdat het cafe ging sluiten. Typisch Tienen… We waren dus genoodzaakt om te verhuizen en dronken dan ergens anders nog iets.

image

Baptist kreeg een cadeautje.

In het weekend kwam mijn nicht langs, we zijn al heel ons leven hele goeie vriendinnen, maar we zien elkaar de laatste tijd eigenlijk te weinig. Ik was dus heel blij haar te zien. Het was heel gezellig en ze bleef ook eten.

image

Gisteren maakte ik met heel veel groenten een lekker winters stoofpotje, altijd een succes!

Deze week begon ik ook met het bodieboost dieet. Niet zo heel moeilijk om te volgen eigenlijk. Wel merk ik dat ik nu dus veel minder koolhydraten en zuivel eet. Ook is het soms moeilijk om 2x fruit en 2x groente per dag te eten, aangezien ik niks rauw kan eten. Maar tot nu toe lukt het me redelijk goed!

Zo dat was mijn week! Ondanks mijn lichaam dat meer niet meewerkte dan wel, heb ik toch veel leuke dingen gedaan deze week!

Hoe was jullie week?

Dagboek #5

image

Hele slechte week achter de rug met vooral heel veel in de zetel liggen.. Ik heb niet echt een idee van hoe het komt dat het nu weer wat minder gaat. Vorige week dinsdag kreeg ik wel mijn baxter en hier ben ik wel altijd moe van en dit voelde ik dan ook de paar dagen erna. Maar dat de pijn weer erger is, daar heb ik geen verklaring voor. Vooral mijn handen en voeten doen weer veel pijn. Waardoor bloggen geen pretje is…

Ik deed wel een aantal fijne dingen vorige week hoor, laat ik me daar even aan optrekken!

image

Ik maakte heerlijke verse tomatensoep! Ik lust helemaal geen tomaten, behalve als ze helemaal fijngemixt zijn, zoals in soep of saus. Als er nog stukjes inzitten vis ik ze er altijd uit… Ook moet ik altijd aan mijn oma denken als ik verse tomaten ruik. Ze had vroeger een grote serre staan, waarin ze onder andere tomaten had. Ik moet er aan denken van deze zomer een deel van onze oogst naar haar te brengen. Zal ze erg blij mee zijn.
Wisten jullie trouwens dat tomaten geen vitamines verliezen als je ze kookt? Erg gezond dus!

image

Ik kreeg dus weer een baxter. De dag erna zag ik pas dat ik mijn bandje van het ziekenhuis nog aanhad…

image

We kochten heel veel appelen en aardappelen van een boer die deze aan huis verkoopt. Kunnen we weer even mee verder!

image

En ik bezocht de paardjes nog eens! Het was enkele maanden geleden dat ik ze nog zag. Ik wou al eerder langsgaan, maar ik heb het er altijd zo moeilijk mee. Het doet zoveel pijn als ik eraan denk dat ik al een jaar niet meer echt heb kunnen rijden…

image

Mijn vriend moest een foto nemen van mij en Darco en dit was het beste wat daaruit kwam… Niet echt flatterend, haha.
Ik schrok trouwens erg toen Darco terug zag.  Wat was hij veel gegroeid! Het was de eigenaar niet eens opgevallen en hij dacht dat ik overdreef. Ik ben nu eenmaal een kleine pony gewoon he. Maar we hebben hem gemeten en hij is nu 1m60 ongeveer (voor de niet paardenfreaks, dit is schofthoogte en wordt gemeten op het punt waar hun nek in hun rug overgaat). Hij komt dus met zijn rug boven mijn schouder uit nu. Van Darco’s mama, Gipsy, nam ik geen foto. Dus ik ga snel nog eens terug om dat wel te doen.

En last but not least! Ik typ deze blog op mijn nieuwe gsm. Ik kocht zondag een Samsung Galaxy S4 en wat een plezier is dat om mee te werken. Ik ben echt verliefd!!

Hoe was jullie week?

Dagboek #4

Het is weer maandag, dus het is tijd voor een dagboekje!
Het valt me op dat sinds ik dit dagboek doe, er elke maandag wel iets gebeurt waardoor ik veel later dan gepland pas kan beginnen met schrijven. Vandaag hadden we bijvoorbeeld een hele tijd geen internet of tv door een storing. Ook is mijn laptop eens volledig vastgelopen voor een uur en is hij eens gecrasht (ja, serieus, doet hij wel vaker)… Maar toch, ik blijf volharden, haha!

Hier gaan we dan!

dsc_0557
Ik kocht een nieuwe portefeuille. Mijn andere had ik al van toen ik 15 was. 8 jaar dus al! Hij is nog steeds fantastisch en er was ook heel erg veel plaats in, maar het was dan ook een grote portefeuille en dat is niet altijd even handig. Deze is een pak kleiner, maar had toch veel plaats. Ik moet wel trekken om hem dicht te krijgen, met al die kaarten ook!

dsc_0049
Ik maakte voor het eerst stoofvlees! Vegetarisch natuurlijk! Het was overheerlijk, het recept was een combinatie van het recept uit het kookboek van de KVLV, het recept van de mama en mijn superieure smaakpapillen natuurlijk! Nee, nu even serieus, het was echt wel heel erg lekker!

dsc_0573
Baptist lag weer te schattig te dommelen in zijn kooi. Maar ja, tegen dat ik mijn fototoestel gaan halen was en in sluipmodus terug in de keuken stond en dan de bovenkant van zijn hok opendeed, was hij natuurlijk wakker…
Oh ja, hij besliste ook dat hij die gedroogde erwten in zijn brokkenmix toch niet zo lekker vindt.

dsc_0053
Ik kocht bloemen. En kijk hoe mooi ze zijn!

dsc_0045
Mijn vriend amuseerde zich met het fototoestel. Kijk wat een pareltje, haha!

dsc_0566
Joepie de poepie!! Onze reis naar Rome is geboekt. Of ja, het appartement dan toch (met terras in centrum Rome!!). We vertrekken 4 juni en komen de 13e terug. Later merkte mijn vriend op dat dat dan vrijdag de 13e is. Ja, hij is toch wat bijgelovig.

dsc_0598
Ik kocht een vriendje voor mijn mooie vrouwentongen (Sanseveria noemt dat in het schoon Nederlands zeker? Of niet?) En ja, ik weet dat mijn vrouwentongen niet in hun pot passen…
Daarom gingen we ook naar de kringloop!

dsc_0550
In de kringloop vonden we onder andere dit mooie wijnrekje dat erg mooi staat in onze kast. We vonden er nog vanalle andere mooie spullen, maar hierover later meer. Ik vond uiteindelijk geen pot die groot genoeg was voor mijn plant…

Op donderdag had ik ook nog een consultatie in het ziekenhuis. De uitslagen van mijn bloedonderzoek waren ondertussen ook binnen. En tegen mijn verwachtingen in, waren ze eigenlijk niet slecht, de remicade stond terug op peil. De dokter zei dat de oorzaak van mijn buikpijn was dat mijn darmen nog niet volledig genezen zijn van de laatste opstoot en dat ze dus nog geïrriteerd zijn. Als ik dan bepaalde dingen eet, krijg ik dus buikpijn. Wanneer mijn darm meer genezen is, zou ik normaal terug meer moeten kunnen verdragen. Ook is mijn darm waarschijnlijk een beetje “lui” geworden en gaat mijn vertering dus niet meer zoals het hoort. Ik moet dus weer meer gaan letten op wat ik eet.

Natuurlijk at ik die avond frietjes van het fritkot. En ja, ik wist dat ik hier buikpijn van ging krijgen, maar ze hebben me echt gesmaakt. (Een half uur nadat ik gedaan had met eten, had ik dus ook al krampen…)
We aten ook wel frietjes met een reden! De zus van mijn vriend is nu 2 maanden in België geweest en vertrok die nacht terug naar Brazilië. Ze woont en studeert daar nu al 4 jaar. En komt in de vakanties altijd terug naar België. Maar nu vertok ze dus terug voor 5 maanden en het is traditie geworden om dan frietjes te eten.

dsc_0541
En dan vertrokken we naar het mooie Duitsland! Ik was er nog nooit eerder geweest, maar wauw!! Wat mooi was het daar! Overal fantastische uitzichten en vooral SNEEUW!!

dsc_0217
Veel sneeuw. Gelukkig had ik mijn leren All-Stars met wollen voering. Die hielden mijn voeten heerlijk droog!

Fotor0203143559
Kijk dan hoe mooi!!!!!!
Ik schrijf later nog uitgebreider over ons fijne weekend, want het was heerlijk! Ook het hotel is een echte aanrader!

Fotor0203143254
Op de terugweg kwamen we ook dit euhm… huis tegen. Het was helemaal in de rots gebouwd.

dsc_0587
En dan waren we alweer thuis. En deze jongen was daar heel erg blij mee.

dsc_0562
Hoewel hij toch niet zo overtuigd is van mijn nieuwe pantoffels die ik in het hotel kocht…

En nu ga ik nog heel veel rusten, want ik ben echt op van ons weekend weg, het vele wandelen, zwemmen en het in de auto zitten heeft me geradbraakt. En morgen is het alweer enkele uurtjes aan het infuus en dan ben ik toch graag een beetje uitgerust.

Hoe was jullie week?

Dagboek #3

Vorige week deed ik geen dagboek. Om één simpele reden, ik deed niks interessants…
Ik heb weer een tijdje meer pijn waardoor veel dingen wegvallen. Ook het bloggen gaat hierdoor wat minder. Ik moet mijn posts altijd in verschillende keren schrijven. Ik heb zelfs de energie niet om alle blogs die ik volg bijgelezen te krijgen. En ja ok, ik geef toe, ik volg er heel veel, maar toch. Er staan meer dan 400 ongelezen posts op me te wachten…

Maar nu, wat deed ik wel de afgelopen 2 weken?

dsc_0556
We zijn opnieuw naar Lost aan het kijken! En echt het is de moeite om opnieuw te beginnen. Er zijn zoveel kleine dingen die mij nu wel opvallen. Maar ook valt het mij op hoe stom Jack eigenlijk is… We zijn al weer door 2 seizoenen heen en beginnen vandaag aan het derde seizoen!!

Fotor012711576
We aten heel veel lekkere dingen. Die er op foto natuurlijk een pak minder lekker uitzien…
Op de foto’s hierboven zie je risotto met champignons en seitan – pastinaakpuree met worteltjes en vegetarische hamburgers die niet verbrand waren, maar er op de foto wel zo uitzien – een 4 kazenpizza, want ik was veel te moe – wok met currysaus en een groentenburger.

1601598_10202746391677772_1632881507_n
We gingen eten bij vrienden van ons en we deden gourmet. Ik sprak af met de gastvrouw/heel goede vriendin van me dat we allebei wintersokken zouden aandoen. Let niet op mijn rare kop op de foto, please, kijk liever naar mijn mooie trui en de leuke sokken! Ik koos voor mijn fluffy stippen sokken. Lekker warme voetjes gehad! Het was een hele fijne en gezellige avond. Maar we moesten als eerste vertrekken omdat ik niet meer wist hoe ik moest zitten en de dag erna moest ik het uitzweten natuurlijk…

dsc_0490
Doordat ik meer pijn heb, is de hoop was die nog gewassen/geplooid/gestreken moet worden gigantisch aan het worden. Dus daar ben ik me nu toch maar aan het doorworstelen…

dsc_0542
Ik maakte Quinoa met pompoen en zette het recept op mijn blog.

dsc_0510
Ik maakte eindelijk onze kalender in orde. Eigenlijk was het alleen de onderkant en dan nog een kalender met paarden van vorig jaar. Dus na wat knip- en plakwerk hebben we een leuke kalender met heel veel plaats om te schrijven!

dsc_0514Ik probeerde voor het eerst dit vegetarische beleg. En toen ik me over het feit heen kon zetten dat het wel heel erg op vlees leek (volgens mijn vriend niet echt…), vond ik het eigenlijk best lekker. Eens iets anders op de boterham!!

evilbunnybapstist
Om eventjes te laten zien dat Baptist er niet altijd even schattig uit ziet, is hier zijn evil look als hij niet uit zijn hok mag…

dsc_0597
Ik ontving weer een aantal kaartjes en een snailmail. Post uit Hong-Kong, altijd fijn!

Fotor0122104942
Ik ben sinds vorige week ook bereikbaar via mail op ikbennu@outlook.com!

dsc_0018
Ik ontdekte ook de nieuwe Lion met pindanoten erin. En OwEmGee, die is overheerlijk!! Ik kocht een pak met 5 repen en je raadt het al, die waren veel te snel alweer op!

b3cff95922667081871e673f2ea6299a
Ik werd in de afgelopen 2 weken 2 keer genomineerd voor de Liebster Award. Ik schreef er 2 posts over en die waren wel heel populair! Je kan ze hier en hier gaan teruglezen!
De award/het logo dat je hierboven ziet maakte ik zelf. Gewoon omdat ik er zin in had…

dsc_0587
Het voorbije weekend was redelijk druk. Vrijdagavond gingen we met vrienden eten in de Ribs in Leuven (heel erg lekker!) en dan moesten we zondag alweer op restaurant voor de 60e verjaardag van de nonkel van mijn vriend. Het was heel gezellig allemaal, maar ik was er echt dood en doodmoe van…
Gisterenavond nestelden we ons dan ook lekker in de zetel voor nog meer Lost en ook Baptist keek mee!

dsc_0034
Vanochtend werd ik dan ook helemaal geradbraakt wakker na een slechte nacht. De dag begon echt niet goed, ik had (en heb nog steeds eigenlijk) heel veel pijn, maar ook mijn vriend had vreselijk veel last van zijn heup. Hij ging dan ook naar de doker in plaats van naar zijn werk en werd voor de hele week thuisgeschreven…
Maar mijn dag werd weer een beetje beter toen ik zag dat het sneeuwde! Het duurde ongeveer 2 minuten en er bleef bijna niets liggen. En wat er bleef liggen was na 5 minuten ook weer weg… Daarom: een redelijk stomme foto van enkele zielige sneeuwvlokjes op ons een beetje verwaarloosd terras…

dsc_0040
To make matters worse begon ook onze laptop WEER moeilijk te doen. Eigenlijk verbazingwekkend dat ik hem nog niet gewoon het raam uitgegooid heb… Maar ja, uiteindelijk na 3 kwartier dit scherm te laten zien, besloot hij om wat meer moeite te doen en startte hij gewoon op…

Zo dat waren de “interessantste” momenten van mijn voorbije 2 weken!

Hoe was jullie week?

Voor wie meer wil zien, volg me op Instagram!

Dagboek #1

Vorige week dinsdag was het oudjaar. Zoals ik eerder al zei, hadden wij geen grootse plannen voor die avond/nacht. We zouden onder ons tweetjes thuis eten en dan gaan aftellen in Leuven op de Markt en daar het vuurwerk gaan kijken. En dat deden we ook.

week1-8
Ik zorgde voor een paar simpele hapjes. Courgetterolletjes en minispiesjes met mozzarella, basilicum en tomaat. We dronken daarbij Martini Royale. Ik ben echt fan, mijn vriend wat minder…

week1-4
Daarna maakten we zelf pizza. En hij was overheerlijk. En eigenlijk ook gezond, want hij lag boordevol met groentjes en maar een klein beetje kaas.

week1-3
Als dessert aten we Ben&Jerry’s Peanutbutter Cup ijs. Als je van pindakaas houdt, moet je dit gewoon proeven. Echt mijn favoriete Ben&Jerry’s smaak. Mijn favoriete ijssmaak zelfs!
Tijdens ons dessert keken we tv, naar Silence Of The Lambs, niet echt een feelgood nieuwjaarsfilm, maar wel een klassieker.

week1-6
Dit is wat ik droeg om Nieuwjaar te vieren. Een vreselijke foto, I know… Maar ik droeg dus een zwart rokje met een bordeaux los hemdje en een zwart truitje erover. En mijn nieuwe laarsjes, joepie!!

week1-5
En dan naar Leuven om af te gaan tellen. Ik was al moe nadat ik van de auto naar de markt gelopen was. Correctie: ik was al moe voor we vertrokken waren naar Leuven.
We telden af op de markt en irriteerden ons mateloos aan het getrek en geduw. Het was een immense drukte! En natuurlijk beslisten de mannen achter ons om een sigaar op de steken, wat verschrikkelijk stonk, maar we konden nergens heen…
Ik was ergens blij toen we afgeteld hadden, zodat we van de markt af konden gaan. Maar ook dat duurde nog een kwartier ofzo. Want de helft van de mensen wou blijven en dansen en de andere helft dacht hetzelfde als ons.
We zijn rechtstreeks naar huis gegaan, want ik kon niet meer van de pijn.

Dus de 2 dagen erna lag ik in de zetel, want auw…

week1-9
En tussen het in de zetel liggen door zette ik de de Flow kalender in elkaar!

week1-10
Ik kocht dit boekje in een uitverkoop en het staat echt vol met recepten die er stuk voor stuk heerlijk uitzien. Dus ik ga er snel enkele van uitproberen!

week1-7
Spelen met Baptist, het is echt een dagelijkse bezigheid waar ik naar uitkijk. Als hij los loopt, vindt hij het fantastisch om achter je aan te huppelen en te snuffelen en spelen.

week1-1
Zaterdag maakte ik eiersalade. Ik vind dit zo lekker! Maar echt heerlijk. Ik maak het bijna elke week!

En dan was het zondag en had ik weer heel veel pijn en daarbovenop had ik een migraine-aanval. Dit heb ik al jaren zo om de 2 maanden, maar door de Remicade heb ik nu bijna elke week migrine. Ik heb er goeie pilletjes voor (die 2 euro kosten per pilletje, een dure zaak dus) en normaal wordt mijn hoofdpijn dan beter. Maar deze keer had ik dat geluk niet en bleef ik 2 dagen in de zetel in het donker liggen.

En daarom staat dit dagboek nu pas online. De bedoeling is om elke maandag een dagboek te gaan posten. Het lijkt me wel leuk om zo iets te hebben om op terug te kijken!

Groetjes,
Isabelle

1 December

Dit is al mijn 50ste post op mijn blog!
Nu ben ik best wel trots op mezelf!

*

Vandaag de laatste dag van mijn weekendje thuis.

Mijn lieve pony had ik al een hele week moeten missen. Dus het was absoluut tijd voor een bezoekje!!

dec3
Ik dacht nu toch echt dat ik vorige week nog een witte pony had?!
Tijd om haar te borstelen dus! Zij wou natuurlijk eerst nog wat rondlopen en spelen.

dec5

Maar na een paar keer iets te hard door de bocht te gaan en hierdoor uit te schuiven, geeft ze het op. Ze heeft haar pijn gedaan. Het manken was ervoor bijna niet meer te zien. Maar nu weer erger. Als ik dat nu zou kunnen uitleggen aan haar dat ze wat voorzichtiger zou moeten doen…

Mijn poging om haar weer wat witter te krijgen was grotendeels tevergeefs…

dec4

De plek bovenop haar poep was nog niet helemaal droog.
En dus kreeg ik het ook niet schoon.
Vanaf nu heb ik dus een pony met vlekken. Ze is niet vuil, dat is gewoon zo!

Terwijl ik Schimmel probeerde te fatsoeneren, heeft mijn vriend de stal uitgemest.
Hij is echt zo lief!
Schimmel was natuurlijk heel blij met al dat stro! Ze is het enige paard dat ik ken die haar hooi laat liggen om stro te kunnen eten.

dec6

Eens thuis maakten we het gezellig. Eerst nam ik een lekker warm bad, wat toch even de pijn wat verzacht. Daarna staken we de kaarsjes aan.

dec1

Er kwam nog een vriendin langs die uiteindelijk langer bleef dan verwacht. Zo gaat dat, als vriendinnen eens beginnen te babbelen, verliezen ze de tijd uit het oog…

Dus ik had echt geen zin meer om nog te koken!
Waar ik wel zin in had was pizza. Mmmmm…

dec2

En hij was heerlijk.

Nu nog genieten van de avond samen. Want morgen moet ik weer naar het ziekenhuis. Dat alleen zijn daar in de avond en het alleen moeten slapen. Ik heb het er echt moeilijk mee. Ik krijg veel bezoek en dat is wel fijn. Maar ik mis mijn vriend echt erg. Hij kan pas na zijn werk langskomen en met het verkeer is hij er soms pas na 19u en om 20u moet hij alweer weg…

Ik hoop dat ik niet weer een hele week moet blijven en dat ik deze week wel een duidelijk antwoord en een duidelijk plan voor de toekomst krijg!

Maar nu wil ik nog even dit delen, het vreemdste prentje dat ik vandaag zag.

dec7

Serieus, dit slaat toch nergens op!

Nu nog mijn spullen gaan pakken voor weer naar het ziekenhuis te gaan. En nu best wel rekenen op een verblijf van een week.
Dit had ik vorige week niet gedaan en mijn vriend heeft nog een hele hoop dingen moeten meenemen…

Groetjes,
Isabelle

Secretly…

tyjdtykjdtyk

Ik ga jullie allemaal een geheimpje vertellen.

Niemand die ik persoonlijk ken, weet dat ik deze blog heb.
Niemand.
Zelfs mijn vriend weet het niet.

Waarom?
Omdat ik me nogal snel schaam voor, nu ja, alles wat ik doe…
Dus ik zou niet zo vrij kunnen schrijven als ik wist dat er mensen die persoonlijk kende dit zouden lezen.

Het is nu niet zo dat ik het echt wegstop dat ik een blog heb.
Ik zit niet in het geheim te schrijven en mijn internetgeschiedenis te wissen ofzo.
Er is gewoon nog niemand die het weet.
Dit is mijn eigen kleine wereldje, waar ik alles in kwijt kan.

En ondanks dat dit geheim is, weet ik van mezelf dat ik nog steeds niet volledig eerlijk ben, zelfs hier niet.
Dus ik ga mijn best doen dit wel te zijn.
Niet meer doen alsof, niet hier, nergens.
Veel te vermoeiend…

 

It takes the edge off…

Vandaag heb ik nog niets gedaan.. Ik heb steeds meer pijn en neem steeds meer pilletjes die niet echt heel erg veel doen. They take the edge off, zoals ze dat zo mooi zeggen in het Engels. Maar pijnvrij maken ze me helemaal niet.

Mijn leefwereld begint beperkt te raken tot de zetel. En hier begin ik vanalles te verzamelen, mijn schriftjes, een pen, zakdoekjes, een doosje pijnstillers, iets te drinken, mijn gsm, mijn camera, de laptop en dan vele kussens en dekentjes. Ik probeer dit dan elke dag weer op te ruimen, maar ondertussen ligt het hier al allemaal weer terug. En als ik dan merk dat ik toch nog iets mis, kreun ik luid en hijs ik me weer moeizaam uit de zetel om dan schuifelend datgene wat ik nog moet hebben te gaan halen. Klinkt een beetje deprimerend, maar het is nu eenmaal de harde waarheid.
We've All Been There

Morgen zit ik weer een halve dag in het ziekenhuis. Eerst een afspraak op Reumatologie en dan rechtstreeks door naar de afdeling Gastro-Enterologie (ik heb zo het gevoel dat die weer echt elk aan een andere kant van het ziekenhuis gaan liggen). 2 afspraken die last-minute gemaakt zijn door mijn Crohn-dokter (zo noem ik hem, anders moet ik namen gaan noemen, wat ik niet wil (hoewel het echt een heel goede dokter is, he’s my favourite! (en ja ik kies favorietjes tussen al mijn dokters, de studie-dokter staat bijvoorbeeld helemaal achteraan in mijn lijst) en dan is het meteen ook duidelijk dat het niet gewoon mijn huisarts is) (daar staat veel tussen die haakjes!)
De afspraak of reumatologie is er gekomen omdat ik nog steeds zoveel gewrichtspijn heb en ze dus nog steeds niet weten vanwaar die komt. Ik heb nu een korte kuur cortisone gekregen die helemaal niks effect heeft gehad (afgezien van bijwerkingen). Dus terug naar reumatologie, want er zijn toch veranderingen te zien in mijn bloedwaarden. Meer uitleg willen ze niet geven, want ja, ze zijn geen reumatologen. Dus afwachten wat ik morgen te horen zal krijgen, maar hopen op een duidelijke uitleg en antwoorden doe ik niet. Waarschijnlijk zullen ze weer extra onderzoeken inplannen, die, als ik geluk heb, nog in november gedaan worden..
En dan kan ik naar Gastro-Enterologie, een afspraak voor mijn buik. Door de Remicade (de medicatie die ik krijg voor mijn Crohn) heb ik last van verstoppingen en krijg ik dus weer buikpijn en een gigantisch opgeblazen gevoel in mijn buik. Maar ja, ik mag volgens de dokters al blij zijn dat de pijn niet van een ontsteking komt, want dat zou betekenen dat ik alweer een opstoot zou hebben. En het is een normale bijwerking van de Remicade. Blij? Pijn is pijn, denk ik dan.

Ik weet het, deze post klinkt heel erg negatief. Maar het is eventjes eruit gooien hoe ik me op dit moment voel. En dat is niet echt super. Ik heb het gevoel dat mijn lichaam gewoon op is, vooral fysiek, maar ook mentaal en emotioneel begint het zo zwaar door te wegen.

Er is ook veel onbegrip van vrienden, kenissen, familie. Ze vragen dan aan mij hoe het met me gaat, maar eigenlijk zie ik dan aan hun gezicht dat ze hopen dat ik gewoon “wel ok” of “het gaat wel” ga zeggen. Want als ik er wat meer over vertel, komt er plots niets meer terug en veranderen ze al snel van onderwerp.
Ik heb het gevoel dat deze ziekte en de pijn die ik heb echt afstand aan het creeëren is tussen mij en veel mensen. Vooral als ik ze dan achter mijn rug (of recht in mijn gezicht) hoor zeggen “dat je toch niks aan mij kan zien”. Echt niet fijn om te horen, ik krijg dan het gevoel dat ze het allemaal in twijfel trekken, alsof ik gewoon kleinzerig ben of overdrijf.
.
Ik denk soms dat velen ook gewoon niet weten hoe ze moeten reageren ofzo. Maar ondertussen kwetst het mij wel. Er zijn maar enkele mensen waarbij ik echt terecht kan, ik kan ze op 1 hand tellen en dan heb ik nog niet al mijn vingers nodig.. Maar dat maakt de band tussen mij en die mensen ook weer sterker, hechter zeker?
Een van die mensen is mijn vriend, die door dit alles ongelooflijk afziet. Ik zie gewoon aan hem hoe moeilijk hij het heeft. Hij zegt het ook zelf: “Ik zie dat je pijn hebt en ik kan niks doen”. Machteloosheid… Het overheersende gevoel hier in huis de laatste periode.

Pff.. Ok, dat is er ook weer allemaal uit. Even ventileren kan goed doen!!

Ik ga deze post niet nalezen. Ik heb geprobeerd eerlijk te zijn en gewoon te typen wat ik voelde en dacht. Als ik het nalees ga ik misschien dingen willen aanpassen en dat wil ik niet. Ook heb ik het gevoel dat te deprimerend/confronterend gaat zijn om opnieuw te lezen op dit moment…

Dus als het wat onsamenhangend is, sorry en als er typfouten tussen zitten, mag je het altijd laten weten.

Groetjes,
Isabelle