Dagboek 12/12 – 17/12

Ik dacht dus om met mijn gsm deze post te schrijven. Met wat leuke foto’s erbij. Maar aangezien mijn gsm telkens alleen maar zwart scherm laat zien of er toch een half uur over doet om ook maar iets te laden, heb ik hem aan de kant gesmeten. Dan maar zonder. Ik kan natuurlijk wel de foto’s van instagram erop zetten. Maar ja, dat zijn natuurlijk lang niet al mijn foto’s. Ik denk dat het tijd wordt om na te gaan denken over een nieuwe gsm. Maar pff, als je dan iets degelijk wilt, betaal je honderden euro’s. En je zit dan met zo’n gsm dat je met de beste wil van de wereld niet in je broekzak krijgt. Zal er nog eens diep over moeten nadenken.
Terwijl ik dit schrijf zit er een lief konijntje naast me in de zetel. Eentje dat afwisselend schattig komt snuffelen en dan weer als een gek rondcrosst! Het is toch een patéke ze! Zondag heeft hij trouwens zijn eerste ‘accidentje’ gehad. Hij heeft geplast. In de zetel… Ja, hiphoi, heel plezant enzo. Gelukkig hebben wij Ikea zetels met afneembare hoezen. En we hadden het direct gezien dus het was snel opgekuist natuurlijk. En in his defence, hij zat al meer dan 2 uur buiten. We wilden hem in zijn kooi zetten, maar bedachten dan dat we misschien in één keer zijn kooi ook konden schoonmaken. En ja, dat duurde dus te lang voor onze Baptist. Dus nu is het beslist, hij mag elke keer maar een uur uit zijn kooi en dan zette we hem er weer in. Om dit soort accidentjes dus te vermijden.

Maar wat heb ik dus zoal gedaan deze week en op instagram gezwierd?

17-12
Donderdag had ik dus mijn Remicade infuus. Het duurde weer belachelijk lang (4u30!!) en daarvoor had ik nog consultatie bij de dokter, die plots opmerkte dat ik eigenlijk mijn infuus vroeger had moeten krijgen, maar dat ze dat nu pas zag. Ah ja, tof… Ook moet ik daar altijd op de weegschaal gaan staan. En dan horen: “Amai, gij zijt wel heel veel bijgekomen tegen vorige keer he!”. Ja dan word ik kwaad. Ik heb die dokter sowieso al echt niet graag. Maar ik vind 10 kilo extra zelf al erg genoeg zonder dat zij het er nog eens moet inwrijven. Dus ik reageerde heel bot: “Ja, da is van die vuil pillen da gij mij hebt voorgeschreven.” En haar reactie daarop: “Ah, oei”. Ach ja…

17-12-2
Baptist leert in de zetel springen en is zeer gefascineerd door de laptop!

Zaterdagavond was er een feestje bij vrienden. Verjaardag van hem/verjaardag van haar/geboorte van hun zoon/housewarming. Het was een beetje alles bij elkaar. We legden met een hoop vrienden samen voor het cadeau, dus er was veel te besteden, haha. Ze hadden voor een leuk spel gezorgd. Een moordspel, dus een soort Cluedo in het groot. Heel fijn om te spelen, maar ik had het soms wat moeilijk om in karakter te blijven, aangezien ik heel nerveus en onzeker moest overkomen en dat wordt moeilijk voor mij na een paar glazen cava.

17-12-3
Ik vond dit lieve briefje in mijn portefeuille. Zo schattig!

17-12-6
Ik kocht deze leuke kousen in de Hema! Ze zijn echt lekker warm!

17-12-4
Zondagavond gingen we naar de film. We waren te vroeg want ik had het uur opgezocht van de 3D versie in plaats van de gewone. En aangezien ik gigantische hoofdpijn krijg van die 3D, willen we daar niet meer voor gaan betalen. Maar dus, we waren te vroeg en gingen nog iets drinken in café Celebrities. Zo gezellig en zo’n lekkere cocktails! De Jolly Jumper is mijn nieuwe favoriet.
We gingen uiteindelijk kijken naar de nieuwe Hobbit. Heel erg goede film. Maar ik was wel blij dat het al even geleden was dat ik de boek had gelezen. Anders had ik mij waarschijnlijk mateloos geïrriteerd aan alle veranderingen die ze in de film maakten. (Dit deed ik nu maar een beetje.)

17-12-5
Baptist zit dus heel erg graag in de zetel. Kijkt dan wat mee tv enzo.

Gisteren ging ik weer naar Leuven. Ik moest nog een cadeau kopen voor mijn vriend (we zijn morgen 4 jaar samen). Ik kocht een Bongobon voor een weekendje weg. Hierin zitten 2 overnachtingen met ontbijt. Mijn favoriete bestemmingen zijn Berlijn en Rotterdam. Voor de rest kocht ik ook nog wat kleren, want als je meer dan 10 kilo bijkomt, kun je je in geen enkele jeansbroek meer wringen zonder dat er vanalles uitpuilt.. Ik kocht een paar rokjes, een t-shirt en een hemdje in de H&M. En in de Bershka kocht ik ook een rokje en een hemdje. Heb ik weer iets anders om aan te doen buiten trainingsbroeken… Ik stuurde ook een berichtje naar een vriend van mij. Toen ik nog in Leuven woonde, was hij echt mijn beste vriend. Maar nu had ik hem al een jaar net meer gezien. EEN JAAR!! Wat een schande. Maar gisteren zag ik hem dus terug en het was alsof we elkaar pas nog zagen. Weer lekker gebabbeld met een paar pintjes in Café Allee in Leuven.
Ik heb het wel weer uitgezweet, nog steeds trouwens. Ik wist al voor ik vertrok dat ik veel te veel zou gaan doen. En dan nog 2 uur en half op café op een kruk zitten. Ik verging van de pijn. Toen ik ’s avonds in de zetel lag, kon ik wel beginnen wenen. Mijn heel lichaam deed pijn. Dus ik heb verschrikkelijk geslapen en heb nog steeds heel veel pijn. Maar straks moet ik alweer naar de kiné…

Groetjes,
Isabelle

Onze Baptist!

Follow my blog with Bloglovin!
Nu ook op Bloglovin!
*

Ik wil jullie even laten weten dat onze Baptist (ja, we vonden een naam!) zich ondertussen helemaal thuis voelt!

CIMG4670Zijn hooi balletje vindt hij geweldig om mee te spelen!

CIMG4666Zo lief dat pluisstaartje!!

CIMG4621Klaar om op ontdekking te gaan!

CIMG4734Er ligt iets donzig onder de boom…

CIMG4737

CIMG4738

CIMG4754Ja, daar ligt hij goed!!

CIMG4752

Hij loopt hier dus vrij rond enkele uurtjes per dag en hij vindt dat helemaal geweldig!
Het is een heel gehuppel en gespring en gegraaf. En hier en daar ook wat geknabbel. De zelfgemaakte versiering van zoutdeeg vindt hij heel erg lekker… Maar ook kabels en het tapijt vindt hij niet slecht.

Ook nu is hij weer aan het rondhuppelen. Of liever aan het rondcrossen en rare sprongen aan het maken. Met heel wat geschuif en gekrabbel erbij!
Geaaid worden vindt hij helemaal niet erg. Opgepakt worden is nog wat minder, maar het is al beter dan de eerste dag. Ik heb al een aantal krabben op mijn handen en armen van het gespartel… Maar ik denk dat ik nu de goede manier heb gevonden om hem te pakken, want daarnet lag hij te doezelen in mijn armen.

Groetjes,
Isabelle