Dagboek #1

Vorige week dinsdag was het oudjaar. Zoals ik eerder al zei, hadden wij geen grootse plannen voor die avond/nacht. We zouden onder ons tweetjes thuis eten en dan gaan aftellen in Leuven op de Markt en daar het vuurwerk gaan kijken. En dat deden we ook.

week1-8
Ik zorgde voor een paar simpele hapjes. Courgetterolletjes en minispiesjes met mozzarella, basilicum en tomaat. We dronken daarbij Martini Royale. Ik ben echt fan, mijn vriend wat minder…

week1-4
Daarna maakten we zelf pizza. En hij was overheerlijk. En eigenlijk ook gezond, want hij lag boordevol met groentjes en maar een klein beetje kaas.

week1-3
Als dessert aten we Ben&Jerry’s Peanutbutter Cup ijs. Als je van pindakaas houdt, moet je dit gewoon proeven. Echt mijn favoriete Ben&Jerry’s smaak. Mijn favoriete ijssmaak zelfs!
Tijdens ons dessert keken we tv, naar Silence Of The Lambs, niet echt een feelgood nieuwjaarsfilm, maar wel een klassieker.

week1-6
Dit is wat ik droeg om Nieuwjaar te vieren. Een vreselijke foto, I know… Maar ik droeg dus een zwart rokje met een bordeaux los hemdje en een zwart truitje erover. En mijn nieuwe laarsjes, joepie!!

week1-5
En dan naar Leuven om af te gaan tellen. Ik was al moe nadat ik van de auto naar de markt gelopen was. Correctie: ik was al moe voor we vertrokken waren naar Leuven.
We telden af op de markt en irriteerden ons mateloos aan het getrek en geduw. Het was een immense drukte! En natuurlijk beslisten de mannen achter ons om een sigaar op de steken, wat verschrikkelijk stonk, maar we konden nergens heen…
Ik was ergens blij toen we afgeteld hadden, zodat we van de markt af konden gaan. Maar ook dat duurde nog een kwartier ofzo. Want de helft van de mensen wou blijven en dansen en de andere helft dacht hetzelfde als ons.
We zijn rechtstreeks naar huis gegaan, want ik kon niet meer van de pijn.

Dus de 2 dagen erna lag ik in de zetel, want auw…

week1-9
En tussen het in de zetel liggen door zette ik de de Flow kalender in elkaar!

week1-10
Ik kocht dit boekje in een uitverkoop en het staat echt vol met recepten die er stuk voor stuk heerlijk uitzien. Dus ik ga er snel enkele van uitproberen!

week1-7
Spelen met Baptist, het is echt een dagelijkse bezigheid waar ik naar uitkijk. Als hij los loopt, vindt hij het fantastisch om achter je aan te huppelen en te snuffelen en spelen.

week1-1
Zaterdag maakte ik eiersalade. Ik vind dit zo lekker! Maar echt heerlijk. Ik maak het bijna elke week!

En dan was het zondag en had ik weer heel veel pijn en daarbovenop had ik een migraine-aanval. Dit heb ik al jaren zo om de 2 maanden, maar door de Remicade heb ik nu bijna elke week migrine. Ik heb er goeie pilletjes voor (die 2 euro kosten per pilletje, een dure zaak dus) en normaal wordt mijn hoofdpijn dan beter. Maar deze keer had ik dat geluk niet en bleef ik 2 dagen in de zetel in het donker liggen.

En daarom staat dit dagboek nu pas online. De bedoeling is om elke maandag een dagboek te gaan posten. Het lijkt me wel leuk om zo iets te hebben om op terug te kijken!

Groetjes,
Isabelle

Januari

Het is een nieuwe gewoonte geworden van me, aan het begin van elke maand maak ik een fotocollage om als schermachtergrond te gebruiken op onze laptop.
En deze deel ik graag met jullie!

Fotor010220062klik op de afbeelding om hem op volledige grootte te zien

Zoals je ziet, helemaal in de wintersfeer, want zoals ik eerder al zei, ik hou van de sneeuw!

Groetjes,
Isabelle

bron foto’s: pinterestweheartit

In 2014…

Het nieuwe jaar is begonnen en (bijna) iedereen heeft zijn goede voornemens gemaakt.
Ik heb dat eigenlijk nog nooit gedaan. Goede voornemens hebben voor mij een niet zo goede bijklank. Waarom? Omdat ik nog niet veel mensen heb gekend die zich ook daadwerkelijk aan hun goede voornemens hebben gehouden. Dit jaar heb ik wel van die goede voornemens, hoewel ik ze zo niet wil noemen. Ik heb gewoon doelen voor dit jaar, dingen die ik wil gaan doen en dingen waaraan ik wil werken.

etha

1. Mijn gezondheid
Ik hoop dat ik aan het eind van dit jaar weer een gewoon leven kan gaan hebben, maar dat is misschien ijdele hoop. Daarom wil ik al gewoon aan mijn gezondheid gaan werken. Dit wil zeggen dat ik 2 keer per week naar de kiné zal gaan, maar ook daarbuiten elke dag mijn oefeningen zal gaan doen. Hiermee ben ik al in december begonnen en ik wil dit verder zetten dit jaar. Zo zou mijn belastbaarheid hoger moeten worden, mijn pijn minder en mijn conditie beter.

2. Mijn gewicht
Ik ben eind 2013 erg veel bijgekomen in gewicht en dit zou ik dit jaar graag weer kwijtraken. Ik ben die kilo’s bijgekomen door bepaalde medicatie te nemen (die ondertussen wel gestopt is), maar ook door te stoppen met roken. Er moet minstens 10 kilo weer af. Vroeger loste ik dit simpel op door gewoon bijna niet meer te eten. Dat is sowieso geen gezond dieet, maar voor mij al helemaal niet. Dus ik ben van plan om hiervoor naar een diëtist te gaan. Omdat die hiervoor zijn opgeleid en omdat ik denk dan ook nog een extra motivatie te hebben omdat het een ‘onbekend’ persoon is.

3. Paardrijden
Ik wil weer gaan paardrijden van het moment dat ik de ‘goedkeuring’ van mijn kinésiste krijg. Zij zegt dat als ik hard werk en alles goed gaat dat ik in de lente terug zou moeten kunnen gaan rijden. Nog niet zoals vroeger, maar daar moeten we dan weer naartoe werken! Ik hoop dus ook om in de zomer dit jaar weer op wedstrijd te kunnen. Al is het maar 1 keer.
534851_3407585661524_1698532465_n

4. Ontspanning
Ik wil meer leuke dingen gaan doen. Het vorige jaar heeft echt in het teken gestaan van negatieve dingen en hierdoor hebben we niet gedaan wat we eigenlijk wilden doen. We zijn vervallen in het gemak van elke avond thuis in de zetel te liggen en tv te kijken. Wat heel gezellig kan zijn, maar er zijn ook andere leukere dingen te doen. Wat willen we dan meer gaan doen? Gewoon eens afspreken met vrienden, iets gaan drinken, een filmpje gaan kijken of iets gaan eten. Maar ook hebben we al een weekendje weg geboekt (met de Bongobon die ik mijn vriend gaf voor ons 4- jarig samenzijn) en zijn we van plan om in juni een week naar Rome te gaan (tips zijn altijd welkom). Graag zou ik in het najaar nog een weekendje doen, maar dat zien we later wel weer.

5. Sparen
Om al die leuke dingen te doen, moeten we natuurlijk wel geld hebben. Dus gaan we wat besparen op onze wekelijkse uitgaven in de winkel. Mijn doel is om zo snel mogelijk een vast budget te gaan uitwerken omdat ik het altijd makkelijker vind om te besparen als er een vast budget is. Het geld dat we dan uitsparen kunnen we dan (voor een deel) gebruiken om mee op reis te gaan enzo.

6. Mijn rijbewijs
Ik wil er dit jaar eindelijk aan beginnen. Het wordt dringend tijd dat ik mijn rijbewijs ga halen. Er zijn verschillende dingen die me tegengehouden hebben, zoals geen zin en de kostprijs, maar eigenlijk ben ik gewoon bang. Bang dat ik dat allemaal niet ga kunnen. Bang dat ik ergens op rijd de eerste keer dat in de auto stap. Bang dat de instructeur tegen mij gaat beginnen roepen. Ja, ik ben een beetje een schrikschijter… Maar genoeg bang geweest, dit jaar ga ik de stap zetten! Want wanneer ik mijn rijbewijs dan eindelijk heb, ga ik zoveel meer vrijheid hebben!!

7. Bloggen
In 2013 begon ik met deze blog. Ik ben nog niet zo heel lang bezig, maar ik doe het wel heel erg graag. Dus dit wil ik zeker blijven doen. Ook ga ik eens nadenken over wat ik nu juist wil met mijn blog, want ik heb soms het gevoel dat ik er maar vanalles opgooi. Niet dat ik minder wil gaan bloggen, maar gewoon iets… gestructureerder ofzo. Dus daar ga ik mijn hoof eens over pijnigen hoe ik dat wil gaan aanpakken!
ik6tk

8. Creativiteit
Met kerst kreeg ik een naaimachine cadeau.Ik moet eerlijk zeggen, hij is nog niet uit de doos geweest. Dit jaar wil ik dus leren naaien, ik zou het fantastisch vinden als ik kleren kon vermaken of gewoon helemaal zelf maken!
Ook wil ik verder gaan snailmailen en aan postcrossing doen. Ook hier begon ik in de herfst van 2013 mee en ik vind het echt heel erg fijn om te doen! Maar ook de postkaartjes die ik al gekregen heb koester ik. Ik ben mijn vriend trouwens aan het overtuigen om ze op de muur te mogen hangen…
En last but nog least, ik heb daarnet een fototoestel besteld. Ik dacht eerst een systeemcamera te kopen, maar ben uiteindelijk toch voor een spiegelreflexcamera gegaan, een Nikon D3200. Volgende week heb ik hem! Ik stoor mij al heel erg lang mateloos aan de slechte kwaliteit foto’s van mijn compactcamera van 80 euro die ondertussen ook al 2-3 jaar oud is. Dus met deze camera wil ik betere foto’s gaan maken en vooral veel bijleren over fotografie. Ik ben ook van plan om een cursus te gaan volgen. Andere fototoestellen die ik nog graag zou hebben zijn een fisheye camera en een instax camera.

Ik hoop dat ik al deze dingen kan gaan doen en nog zoveel meer!

Heb jij ook doelen gesteld voor dit jaar?

Groetjes,
Isabelle

Diagnose na 2 weken ziekenhuis.

Ik ben sinds donderdagnamiddag eindelijk terug van het ziekenhuis en ik moet niet meer terug.
Ok, jawel, ik moet de 12e alweer terug voor mijn infuus Remicade…
Maar ik moet (normaal) niet meer terug opgenomen worden.

Ik heb niet veel geblogd deze week. Ben pas gisteren terug echt in actie geschoten. Maar de drukte, de overvloed aan informatie, de uren kiné en de pijn die daarop veel erger werd, hebben mij wat tegengehouden om te bloggen in het ziekenhuis en jullie een beetje up to date te houden.

Maar nu ben ik weer thuis, in mijn vertrouwde omgeving en ik ben terug op mijn gemak. En hier heb ik de energie teruggevonden om te schrijven.
Ik heb heel wat werk gehad om alle posts van de blogs die ik volg te lezen (en ik moet eerlijk toegeven dat ik ze niet allemaal heb gelezen). Nu het december is, is iedereen druk aan het schrijven over eerst Sinterklaas en nu Kerst, maar ook veel mensen doen mee aan challenges, zeker nu op het einde van het jaar. Ik begin er niet aan. Als ik gedaan krijg wat ik echt wil doen, ga ik al blij zijn. Ik wou zoveel doen in december. Maar door de maand te beginnen in het ziekenhuis en dan ziek thuis te komen van het ziekenhuis, zijn veel dingen uitgesteld. En hoe graag ik nu ook een inhaalmanoeuvre zou doen, mijn lichaam kan het niet aan.

Dus wat is er nog gebeurd die laatste week in het ziekenhuis.

Ik had elke dag 2 uur kiné, 1 uur in de voormiddag en 1 in de namiddag. Dit was met momenten echt slopend. Ondanks het feit dat ik daar eigenlijk belachelijk weinig deed op dat uur. Fietsen zonder weerstand, 1 minuut fietsen, 1 minuut rust, 1 minuut fietsen, 1 minuut rust, … En dit tot ik 5 minuten gefietst had. Legpress, hetzelfde liedje als met de fiets. En dan houdingsoefeningen, dus rechte rug, hoofd recht en mijn benen licht geplooid (want mijn knieën overstrekken anders). Die houdingsoefeningen waren echt vermoeiend. Ik had overal pijn als ik die had gedaan. En dit gaat dan om, 10 keer 10 tellen rechtzitten of rechtstaan. Ook moest ik gaan wandelen, of liever snelwandelen, want blijkbaar stap ik alleen maar juist als ik doorstap en niet als ik op een normaal tempo wandel en al helemaal niet als ik slenter… Maar ook enkele keren met de wii met balanceboard voor mijn balans (duh). Dit deed ik nog het liefst, omdat je een spelletje aan het doen bent, denk je niet zo aan de pijn die je hebt tijdens dat spelletje. En ik heb de stagiairs ook super-mega-belachelijk hard verslagen met het pinguïnspel!

Voor de rest had ik heel veel pijn. Ik had het gevoel dat ik teveel deed, de kiné vond dat blijkbaar niet, maar zei wel dat ik zelf moest beslissen hoeveel en wat ik deed tijdens mijn uur kiné. Mja, ik wil dan meer doen, maar eigenlijk kan ik het niet. Maar ik heb ook van mezelf niet echt een goed idee van hoeveel ik nu juist kan doen zonder teveel pijn te hebben. Want die grens moet ik opzoeken. Zelfkennis en inzicht in mijn pijn, kan mij volgens de dokters en de kiné erg veel helpen.

Maar wat heb ik nu juist? Een echte benaming hebben ze er niet voor. Chronische pijn. Dat was voor mij al duidelijk voor ik 2 weken in het ziekenhuis lag, maar goed…
Ze veronderstellen dus dat het gewoon veel te veel is geweest voor mijn lichaam begin dit jaar. Eerst de knie die geopereerd moest worden, dan mijn buik vol darmen die van begin tot eind ontstoken waren, de diagnose van Crohn die daarop volgde. Ze denken ook dat ik toen, in het begin van mijn crohn wel degelijk ontstekingen had in mijn gewrichten, die dan weggegaan zijn met de Remicade. Dus mijn lichaam is op 3 maanden tijd met heel veel pijn geconfronteerd geweest. Teveel pijn blijkbaar.
Door de pijn ben ik mij anders gaan houden, anders gaan bewegen, wat helemaal niet goed is voor mijn lichaam, aangezien ik hypermobiel ben in veel van mijn gewrichten (of zoals de kiné dat zo mooi zei, laks). Die combinatie zorgde ervoor dat ik mijn lichaam teveel belastte en dit terwijl mijn lichaam de energie niet had om die belasting aan te kunnen. Dus ik kreeg meer en meer pijn en werd steeds meer moe. Mijn belastbaarheid werd lager en tegelijkertijd werd de belasting hoger omdat ik fout bewoog en foute houdingen aannam.
Ook zijn mijn zenuwen in een soort van overdrive gegaan. Elke prikkel die binnenkomt, wordt fout geïnterpreteerd als pijn. Maar ook door mijn foute houding, komt er meer druk op mijn zenuwen (vooral in mijn nek) waardoor ik verspreidde pijn krijg over mijn hele lichaam.
En dan stress. Dit moet ik echt vermijden. De dokters en kiné hebben dit echt benadrukt. Ik moet dus gaan uitzoeken welke dingen voor mij veel stress betekenen en gaan kijken hoe ik hier anders mee kan omgaan om zo die stress te verlagen. En dit kan ik niet alleen… Ik voel me de laatste tijd ook gewoon zo slecht. Ik begin bij het minste te huilen en heb nergens meer zin in. Dus ik heb terug contact opgenomen met mijn therapeut. Hier ben ik jaren naartoe geweest (depressie en angststoornis), maar nu ging ik eigenlijk al een hele tijd niet meer. Ik was er al een tijd over aan het denken om terug te gaan, omdat ik mij steeds slechter en slechter ging voelen. En nu heb ik ook eindelijk de stap gezet.

Nu moet ik voor 6 weken proberen om 3 maal per week naar de kiné te gaan. En dan heb ik 20 januari een nieuwe afspraak op reumatologie om de vooruitgang te bekijken. En dan kijken we weer verder.
Ze hebben me wel heel duidelijk gemaakt dat ik een lange en zware revalidatie voor me heb. Maar dat als ik er echt voor ga, zal ik op een dag geen pijn meer hebben.
Ook gaat mijn pijn in die eerste 6 weken niet beteren of toch maar heel erg weinig. Ik ga wel merken dat ik een beetje meer kan doen, dus iets meer uithouding en belastbaarheid heb. Maar ik ga nog steeds evenveel pijn hebben. Hier heb ik het wel erg moeilijk mee. Ik ga echt moeten tandenbijten om vol te houden en telkens weer naar de kiné te gaan wetende dat ik er pijn van ga hebben…

Het was te mooi geweest als er gewoon een pilletje was geweest voor wat ik had… Maar aan de andere kant ben ik wel blij nu ik weet wat ik heb en wat ik eraan moet doen. Er komt licht aan het einde van de tunnel. Al is het maar een mini mini lichtpuntje

Wel zorgt dit alles ervoor dat ik de dingen wel anders bekijk. Alles wat ik dit jaar heb meegemaakt, de pijn, het slechte nieuws, de tegenslagen, …
We moeten meer aan onszelf denken, meer ontspanning nemen. En niet ontspanning in de vorm van elke avond in de zetel te hangen… Meer genieten.
En dit gaan we proberen te doen ook. En dit is geen voornemen voor volgend jaar. We beginnen er gewoon nu meteen mee.

large

Sorry als ik weer wat onsamenhangend ben geweest in mijn verhaal… Maar zo ben ik nu eenmaal, een beetje onsamenhangend in mijn schrijven, denken, voelen en blijkbaar ook in mijn lichaam, met al die mobiele gewrichten…

Groetjes,
Isabelle