Infuus nummer hoeveel?

Ik had in mijn dagboek al wat verteld over mijn laatste bezoekje aan het ziekenhuis. Maar aangezien ik mijn wekelijks dagboek wil gebruiken om kort samen te gaan vatten hoe mijn week geweest is, wou ik er daar niet al te veel over gaan uitbreiden.

Maar dus vorige week vrijdag had ik weer een afspraak in het ziekenhuis om mijn Remicade te krijgen. Normaal moest ik pas 4 februari weer gaan, maar de resultaten van mijn laatste bloedonderzoek (begin december) waren niet zo goed en daarom moest ik al een maand eerder terugkomen.

Nu hadden ze mij aan de telefoon gezegd dat de waarden van de Remicade in mijn bloed wat laag stonden en dat ik daarmee wat vroeger moest komen. Niet veel uitleg dus, maar ik maakte me nog niet al te veel zorgen.

Ik kwam rond 12u aan in het ziekenhuis en mijn infuus werd redelijk snel geprikt (soms moet ik langer dan een half uur wachten voor ze prikken). Het ging wel weer niet zoals het hoorde. Toen de verpleegster eindelijk een ader had gevonden, moest ze eerst nog bloed afnemen voordat ze de baxter eraan hing. Het eerste buisje ging goed en dan besliste mijn bloed plots dat het toch liever niet onderzocht werd en stopte het met lopen. Nu ja, het liep nog wel, maar niet meer in het buisje. Stonden ze daar met 2 verpleegsters wat te wroeten in mijn arm (neen, niet aangenaam) en uiteindelijk kwam er toch genoeg bloed uit.
Dan kon de baxter met cortisone aangehangen worden. Die loopt heel snel door, dan is het een half uurtje wachten voordat ik mijn Remicade krijg. In dat half uur wordt er een baxter met vocht aangehangen om te vermijden dat mijn infuus verstopt raakt. Dat vocht zorgt er dan weer voor dat ik de komende uren verschillende keren naar toilet moet lopen om te plassen…
Uiteindelijk werd de Remicade dan aangehangen. Ondertussen was het al half 2. Het zou zeker 3 uur nog duren, want ze hadden wat meer in mijn baxter gedaan dan normaal.

Dit is dan mijn mooie uitzicht:

1525167_10202226547878245_1448925859_n

En dan kwam de dokter binnen. Nu ja, de assistent. Want de dokter die kan je alleen zien als er echt een raadpleging gepland stond en dat was nu niet het geval. Een assistent dus, geen probleem voor mij hoor, maar ik kon weer maar eens mijn verhaal van voren af aan doen, want blijkbaar vond de studiedokter het niet nodig om mijn dossier bij te werken…
De resultaten van mijn bloedonderzoek in december waren niet zo goed. Normaal moeten de waarden van de Remicade in mijn bloed tussen de 5 en 8 liggen. Bij mij waren ze onmeetbaar (lager dan 0,3). Daarbij kwam dan nog dat er ook antistoffen tegen de Remicade in mijn bloed zaten, waardoor de Remicade sneller wordt afgebroken ofzoiets. En er was ook een lichte verhoging in mijn ontstekingswaarden, maar die was nog verwaarloosbaar.
Tot ik zei dat ik terug last had van mijn buik. Dan waren die ontstekingswaarden plots een pak minder te verwaarlozen. Er volgden een hele hoop vragen en een onderzoek bestaande uit duwen op mijn buik en mij hier heel veel pijn mee doen. En daar op volgde dan het ongeruste gezicht van de assistent. Hij maakte zich blijkbaar meer zorgen dan ikzelf…
Het was ook duidelijk dat de assistent zich soms een beetje ongemakkelijk voelde. Ik vond het vooral grappig toen hij vroeg: “En euhm, ja, euhm, heb je soms problemen, euhm, ja, euhm, langs achter? Langs achter… Hij wist duidelijk niet hoe hij de vraag moest stellen, en jongen, dit is niet de manier, haha. Hij schaamde zich meer voor mijn langs achter dan ik blijkbaar… (Ja, als je Crohn hebt of iets in de categorie darmziekten, gaat je schaamte over alle langs achter gerelateerde zaken al snel verminderen!)

Maar dus het kwam erop neer dat de kans groot is dat ik een nieuwe opflakkering heb van mijn Crohn. Om zeker te zijn hebben ze vrijdag extra bloed genomen om te onderzoeken en ze gingen mij opbellen met de resultaten. Nu gaan ze natuurlijk wel wachten tot ze alles binnen hebben wat zo’n 2 weken duurt. Dus tot dan weet ik eigenlijk nog niets.
De kans is ook heel groot dat ik terug een coloscopie moet laten doen. En dat onderzoek is echt nog erger dan het klinkt. Vooral de voorbereiding valt me waar en het wordt elke keer dat ik het moet doen erger. Vooral de laatste keer ben ik er echt heel erg ziek van geweest. Je moet als voorbereiding eerst al een week restenarm eten (geen tomaten, kiwi, banaan, champignons, …). De dag voor het onderzoek mag ik om 16u nog iets lichts eten (een beschuit ofzo) en dan niets meer tot het onderzoek. Dan moet je nog 2l zout water drinken. En echt, heel zout… Ik word al weer misselijk bij de gedachte alleen. Ik moet dan tussen 17u en 18u 1l zout water en 1l helder water drinken en tussen 20u en 21u opnieuw. Het is echt geen pretje en aangezien ik er de vorige keer zo ziek van was, zie ik er echt tegenop om het nog eens te moeten gaan doen… Maar ja, wat moet dat moet zeker he.

Nu is het dus afwachten wat de resultaten gaan zijn van het bloedonderzoek. Ik hoop echt dat het allemaal wel meevalt en dathet opgelost kan worden met wat regelmatiger een infuus te krijgen (normaal is het om de 8 weken, nu hebben ze het al tijdelijk verkort naar om de 4 weken).

Toen ik bij de dokter zat, was het me al opgevallen dat mijn baxter nog zo vol zat. Wanneer ik terug op de infuuseenheid (waar ik dus zit terwijl mijn baxter doorloopt) kwam, viel het de verpleegster ook op. Blijkbaar liep mijn baxter niet meer door. Het infuus was verstopt geraakt… Gelukkig konden ze het verhelpen door er even wat vocht door te spuiten en moesten ze hem niet opnieuw prikken, had ik echt geen zin in…

Uiteindelijk duurde het 5 uur voordat mijn infuus klaar was. Ik voelde me helemaal afgemat. Het lijkt zo stom he, ik zit daar 5 uur in zo’n relax-zetel met mijn laptop, series te kijken. Maar echt, het is elke keer weer zwaar. Ik verga altijd van de pijn van zo lang te zitten en ik krijg allemaal fijne bijwerkingen van de cortisone en de Remicade. Bijwerkingen zoals beginnen zweten, hoofdpijn, spierpijn. En de dagen erna ben ik echt uitgeput en voel ik me zwak en ziek.

Maar ik weet wel dat de Remicade alleen maar goede dingen doet voor mijn buik! Als de waarden van de Remicade in mijn bloed weer op peil raken, zorgt de Remicade er echt voor dat ik minder opflakkeringen krijg. En het werkt wel degelijk voor mij, dat heb ik vorig jaar gemerkt.

Dus nu even fingers crossed en de resultaten van het bloedonderzoek afwachten…

In tussentijd staat er nog een bezoek gepland aan het ziekenhuis. Maar dan op de dienst Reumatologie. Benieuwd of ik daar wat leuker nieuws ga te horen krijgen!

Isabelle

Recept: Soezen

Fotor011792639

Voor de soezen:

ingrediënten
65 gr water
65 gr melk
60 gr boter
70 gr bloem
2 – 3 eieren
snuifje zout
snuifje suiker

bereiding:
Doe het water, de melk, de boter, het zout en de suiker in een kookpot en zet deze op een middelmatig vuur.
Wanneer de boter gesmolten is, voeg je de bloem toe. Doe dit beetje bij beetje  en roer goed, zodat je geen brokjes krijgt.
Eigenlijk maak je een roux zoals je doet voor een bechamelsaus.
Laat dit nog evenop het vuur staan en blijf roeren tot je een vast soort deeg hebt dat goed aan elkaar plakt en een geheel vormt.
Haal nu de kom van het vuur en doe het deegje in een andere, koude kom. Laat het een klein beetje afkoelen.
Klop je eieren in een kommetje los en voeg deze beetje bij beetje bij het deegje.
Roer telkens goed door tot alles een geheel vormt, voor je meer ei toevoegt.
Het deeg mag niet te dik zijn, want je moet het met een spuitzak kunnen spuiten. Maar ook niet te lopend dat het uitloopt als je het spuit.
Doe het deeg in een spuitzakje met een kleine, ronde spuitkop.
Je kan ook gewoon een vershoudzakje gebruiken waar je een hoekje afsnijdt.
Neem een bakplaat die je bedekt met bakpapier en spuit allemaal platte cirkels op de bakplaat. Zorg dat er genoeg plaats tussen zit, want ze zetten uit in de oven.
Bak de soesjes in een voorverwarmde oven. Eerst 20 min op 210 graden en dan nog een 5-10 min op 180 graden.

Fotor011792733

De soesjes zijn normaal omhoog gekomen tijdens het bakken en vanbinnen hol.

Fotor011792853

Als de soesjes gebakken zijn, zet je ze even opzij om af te koelen.
Ik had van dit recept 3 bakplaten met ongeveer 12 soezen erop.
*

Voor de vanillepudding:

ingrediënten:
0,5 l melk
1 vanillestok
3 eidooiers
75 gr suiker
1/2 pakje vanille puddingpoeder

bereiding:
Doe de melk met de vanillestok in een kookpot en zet op een matig vuur om op te warmen.
De melk moet nog niet koken, enkel opwarmen.
Ondertussen doe je in een aparte kom de eidooiers met de suiker en het puddingpoeder.
Dit klop je samen op tot een ruban. Dit wil zeggen dat je klopt tot alles een mooi geheel vormt en de kleur lichtgeel geworden is.
Dan kan je de melk bij de ruban voegen. Roer goed, zodat alles mooi vermengt.
Giet het mengsel terug in de kookpot en zet deze op het vuur. Laat het koken en roer de hele tijd goed.
Blijf roeren tot je een dikke pudding hebt gekregen.
Doe de pudding in een kommetje en dek af met vershoudfolie.
Druk de vershoudfolie tot tegen je pudding zodat je geen velletje op de pudding krijgt terwijl deze afkoelt.
De pudding moet volledig koud zijn voor je verder gaat.

Fotor011792918

Wanneer zowel je pudding als je soesjes afgekoeld zijn, kan je de soezen gaan vullen.

Doe je pudding in een spuitzak met een klein spuitmondje. Vergeet niet je vanillestok eruit te halen!

Fotor01179308

Ik heb het geluk dat ik veel verschillende spuitmondjes heb om uit te kiezen. Deze was perfect om de soezen mee te vullen. Ik kon er gemakkelijk een klein gaatje mee prikken in mijn soezen.
Als je geen spuitzakken en/ of spuitmondjes hebt, kan je weer gewoon een vershoudzakje gebruiken en hier een klein hoekje afsnijden. Je maakt dan gewoon met een mesje een gaatje onderaan in elk soesje en vult ze dan met je spuitzak. Iets meer werk, maar moet zeker ook lukken!

Fotor011793034

De soesjes vullen is niet zo moeilijk, maar neem er even je tijd voor. Je wilt niet dat er te weinig of teveel pudding in je soesje zit. Je spuit dus de pudding er best rustig aan in en dan zie je vanzelf wanneer het soesje vol zit!

Ga nog eventjes met een mesje over de onderkant van elk soesje om de overtollige pudding eraf te halen.

Als je toch per ongeluk een soesje te vol doet en het soesje scheurt, is dit geen ramp. Je kan gewoon  het soesje in je mond stoppen en opeten. Crisis opgelost! (Doe dit niet met alle soesjes!)

Normaal zou je met dit recept mooi moeten toekomen. Ik had maar een heel klein beetje pudding over!

Fotor01179328

En dan is het tijd om alles op te eten, want ze zijn echt OVERHEERLIJK!!

Fotor011793126

Als je het helemaal wil afmaken, kan je nog chocolade smelten en de bovenkant van de soesjes in chocolade doppen!

Het lijkt een ingewikkeld recept en veel werk. Maar ik vond het zelf allemaal wel meevallen! Het was zeker niet meer werk dan wanneer ik cupcakes maak ofzo!

Zou jij deze soesjes maken?

Smakelijk,
Isabelle

Dagboek #2

Laat ik al eerst beginnen met te zeggen dat er weer vanalles mis is met onze laptop. Gisteren crashte hij voor de vierde keer op een jaar tijd. Maar dankzij een goede vriend, die een beetje veel van computers afkent, is onze laptop weer maar eens gered. We zijn wel al onze programma’s weer maar eens kwijt, maar onze bestanden staan er nog op.
Maar dus, dat is mijn excuus waarom deze post vandaag pas online komt en niet gisteren.

Ook wil ik nog eventjes vertellen waarom ik een hele week niet geblogd heb. Hier zijn 3 redenen voor:
* pijn
* moe
* ziek
Echt, het was geen fijne week. Buiten mijn alomtegenwoordige gewrichtspijn doet ook mijn buik nu elke dag pijn. Soms zelfs zo erg dat ik alleen maar in elkaar kan krimpen en wachten tot het weer wat betert.

Maar ondanks dat alles deed ik toch vanalles vorige week. Hoewel veel dingen redelijk saai zijn, haha!
Hier het overzicht:

Voor Kerstmis kreeg ik Zoo Tycoon 1. Waarom Zoo Tycoon 1 en niet de fancy nieuwe versie? Omdat de 1 toch voor altijd de beste blijft! De vorige 2 weken ontwikkelde ik dus een lichte Tycoon verslaving. Ik speelde alle scenario’s uit. En nu met het crashen van onze laptop kan ik daar eigenlijk opnieuw mee beginnen…

DSC_0075

Ik kreeg vorige week ook mijn nieuwe spiegelreflexcamera thuis geleverd! Gelukkig dat ik was, niet normaal! Ik moet eigenlijk het boekje nog eens verder bestuderen. Maar al doende leert men, dus ik hield een fotoshoot met Baptist en was blij met het resultaat. De foto’s zijn echt superscherp! Ik moet natuurlijk mijn fotografieskills nog bijschaven. Een beetje veel zelfs, maar toch. Ziehier het resultaat van mijn eerste probeersels:

DSC_0011

Ik ben verliefd op Baptist zijn pootjes! Iedereen die denk dat dat pluisstaartje het schattigst is, vergist zich! Het zijn de pootjes!!
DSC_0006

DSC_0008

DSC_0105

Vorige week kregen we ook eindelijk onze Win For Life lotjes met de post. We kochten in november een nieuwe droogkast en met een actie die liep kregen we daarbij 20 kraslotjes. Maar je moest daar natuurlijk eerst een papier voor invullen en opsturen en dan wachten. Maar vorige week kregen we ze dan eindelijk aan. En we wonnen in totaal €62!! Niet slecht he!

DSC_0101

We hadden ook opnieuw de HAVVN Jus besteld en die kregen we midden vorige week aan. Het is een volledig natuurlijk drankje waarin maar liefst 23 vruchten verwerkt zijn. Het zit dus boordevol goede dingen (vitamines, antioxidanten, eiwitten, …). Ik merk vooral dat ik meer energie heb sinds ik deze jus gebruik. Maar ook remt het de eetlust, wat natuurlijk handig is nu ik op dieet ben! Ik vind het ook best wel lekker, mijn vriend niet echt. Maar ja, je moet maar een klein shotje nemen per dag.

DSC_0110

Ik nam ook scheuten van één van onze planten. Een paar dagen in water zetten en wachten tot er wortels beginnen te schieten. In het kleine glaasje zitten citroenpitten die we gaan proberen te planten. Maar we moesten ze eerst weken in water, dus dan doen we dat braafjes!

DSC_0187

Met mijn nieuwe fototoestel nam ik nog wat laatste foto’s van de Kerstboom.

DSC_0133

We haalden mijn mooie Kerst slinger van de muur, waardoor het er nu maar kaal uitziet..

DSC_0082

En we zorgden ervoor dat al onze kabels mooi weggestopt raakten. Dus nu kan ons lieve konijntje naar hartenlust rondrennen in de living. Het was wel een heel werk om al die kabels weg te stoppen en goed aan te sluiten. Het is echt belachelijk hoeveel kabels er aan de tv hangen!

DSC_0097

DSC_0079

Vrijdag zat ik weer een namiddag in het ziekenhuis voor mijn medicatie. Ik kreeg er geen supergoed nieuws. De resultaten van het bloedonderzoek van vorige keer waren niet goed en ze gaven mij een hogere dosis Remicade. Ze gaan nu extra bloedonderzoeken doen en dus is het fingers crossed dat ze beter zijn. Ik schrijf hier later nog uitgebreider over.
Maar dus, dit was mijn uitzicht voor 5 uur lang…

1525167_10202226547878245_1448925859_n

Zaterdag voelde ik me heel slecht door de Remicade, zoals altijd. Maar het werd toch nog een fijne namiddag en avond. Een vriendin van me kwam op bezoek en we gaven elkaar nog Kerstcadeautjes.
We kookten ook samen en het was super gezellig!

1604924_10202228465126175_836129367_n

Ook dronken we Kidibull. Zo stoer van ons!

1555288_10202697938906483_524684005_n

Ik kreeg van haar een boekje met patronen om leuke knuffels te naaien en dit pakketje voor een vilten paardje te maken.

DSC_0203

Uiteindelijk brak ik pas gisteren de Kerstboom af. Ik had vorige week zoveel pijn en was zo moe dat ik er echt geen zin in had. Maar gisteren begon ik er dan toch aan. Want 1. het werd echt wel tijd en 2. de lichtjes brandden al enkele dagen niet meer, want we hadden ze uitgetrokken toen we de kabels hadden opgeruimd.
Ik verbaasde me erover hoeveel versiering ik in de boom had gehangen, haha. En dit was lang niet alles!

DSC_0179

De plantjes konden eindelijk de grond in.

DSC_0209

Ik nam nog een hele hoop foto’s. Zoals deze

DSC_0193

DSC_0197

We speelden gisterenavond nog met Baptist en ik denk dat ik een lichte verslaving aan het ontwikkelen ben. Mijn camera is altijd binnen handbereik. Als hij niet zo zwaar was, zou ik hem nooit meer loslaten.

DSC_0226

Baptist zijn favoriete speelgoed: wc-rolletjes!

DSC_0304

En dan vanochtend om half 7 al wakker, want ze kwamen weer maar eens vanalles leveren in onze straat. Ze zijn nu al anderhalf jaar bezig aan het gebouw schuin tegenover ons. Gelukkig zijn het heel vriendelijke mensen. Anders waren we waarschijnlijk 100x slechtgezinder voor dit vroege lawaai…

DSC_0316

En nu is het tijd voor mij om oefeningen te gaan doen. Onze Wii en balanceboard zijn geïnstalleerd. En het is echt veel fijner om zo oefeningen te gaan doen. Veel ontspannender en het is een extra stimulans omdat ik mijn vorderingen kan volgen!

Voor wie meer wil zien, volg me op Instagram!

Isabelle

Dagboek #1

Vorige week dinsdag was het oudjaar. Zoals ik eerder al zei, hadden wij geen grootse plannen voor die avond/nacht. We zouden onder ons tweetjes thuis eten en dan gaan aftellen in Leuven op de Markt en daar het vuurwerk gaan kijken. En dat deden we ook.

week1-8
Ik zorgde voor een paar simpele hapjes. Courgetterolletjes en minispiesjes met mozzarella, basilicum en tomaat. We dronken daarbij Martini Royale. Ik ben echt fan, mijn vriend wat minder…

week1-4
Daarna maakten we zelf pizza. En hij was overheerlijk. En eigenlijk ook gezond, want hij lag boordevol met groentjes en maar een klein beetje kaas.

week1-3
Als dessert aten we Ben&Jerry’s Peanutbutter Cup ijs. Als je van pindakaas houdt, moet je dit gewoon proeven. Echt mijn favoriete Ben&Jerry’s smaak. Mijn favoriete ijssmaak zelfs!
Tijdens ons dessert keken we tv, naar Silence Of The Lambs, niet echt een feelgood nieuwjaarsfilm, maar wel een klassieker.

week1-6
Dit is wat ik droeg om Nieuwjaar te vieren. Een vreselijke foto, I know… Maar ik droeg dus een zwart rokje met een bordeaux los hemdje en een zwart truitje erover. En mijn nieuwe laarsjes, joepie!!

week1-5
En dan naar Leuven om af te gaan tellen. Ik was al moe nadat ik van de auto naar de markt gelopen was. Correctie: ik was al moe voor we vertrokken waren naar Leuven.
We telden af op de markt en irriteerden ons mateloos aan het getrek en geduw. Het was een immense drukte! En natuurlijk beslisten de mannen achter ons om een sigaar op de steken, wat verschrikkelijk stonk, maar we konden nergens heen…
Ik was ergens blij toen we afgeteld hadden, zodat we van de markt af konden gaan. Maar ook dat duurde nog een kwartier ofzo. Want de helft van de mensen wou blijven en dansen en de andere helft dacht hetzelfde als ons.
We zijn rechtstreeks naar huis gegaan, want ik kon niet meer van de pijn.

Dus de 2 dagen erna lag ik in de zetel, want auw…

week1-9
En tussen het in de zetel liggen door zette ik de de Flow kalender in elkaar!

week1-10
Ik kocht dit boekje in een uitverkoop en het staat echt vol met recepten die er stuk voor stuk heerlijk uitzien. Dus ik ga er snel enkele van uitproberen!

week1-7
Spelen met Baptist, het is echt een dagelijkse bezigheid waar ik naar uitkijk. Als hij los loopt, vindt hij het fantastisch om achter je aan te huppelen en te snuffelen en spelen.

week1-1
Zaterdag maakte ik eiersalade. Ik vind dit zo lekker! Maar echt heerlijk. Ik maak het bijna elke week!

En dan was het zondag en had ik weer heel veel pijn en daarbovenop had ik een migraine-aanval. Dit heb ik al jaren zo om de 2 maanden, maar door de Remicade heb ik nu bijna elke week migrine. Ik heb er goeie pilletjes voor (die 2 euro kosten per pilletje, een dure zaak dus) en normaal wordt mijn hoofdpijn dan beter. Maar deze keer had ik dat geluk niet en bleef ik 2 dagen in de zetel in het donker liggen.

En daarom staat dit dagboek nu pas online. De bedoeling is om elke maandag een dagboek te gaan posten. Het lijkt me wel leuk om zo iets te hebben om op terug te kijken!

Groetjes,
Isabelle

Hoe het nu eigenlijk met me gaat

Ik krijg nogal vaak de vraag hoe het nu eigenlijk met me gaat?

Meestal antwoord ik dan iets in de aard van “nog altijd hetzelfde”.
Ik weet nooit goed wat te antwoorden op die vraag. Ik heb sinds ik in het ziekenhuis ben geweest en met de kiné gestart ben het gevoel dat het goed moet gaan met me. Want ja, ze weten wat het is en wat eraan te doen, dan zal het toch wel al beter zijn zeker?!

6cc05b9ff802462f5bc9da0999fbc41e

Euhm… Nee. Niet echt, nee.

In het ziekenhuis hadden ze me al gezegd dat ik de eerste 6 weken niet mocht verwachten van minder pijn te hebben. Wel zou ik moeten merken dat ik iets meer aankan. Dus de oefeningen die ik doe zouden moeten kunnen opgebouwd worden in die 6 weken. Al gaat het maar traag.

En zo is het dus ook. Mijn pijn is zeker niet beter, soms is ze zelfs erger. Waarom? Omdat ik nu oefeningen doe om mijn belastbaarheid en conditie een beetje te verhogen. Resultaat: bovenop de pijn in mijn gewrichten, nu ook als bonus spierpijn erbij! De kiné zegt dat wat spierpijn op zich niet zo erg is, zolang de pijn binnen de perken blijft natuurlijk. Spierpijn wil zeggen dat ik iets aan het doen ben, dat de oefeningen effect hebben.

Welke oefeningen doe ik dan juist?
* houdingsoefeningen op de zitbal
* lichte squats 2 series van 10
* uitvalspassen 10 links, 10 rechts
* lichte buikspieroefeningen 1 serie van 10
* evenwichtsoefeningen (op 1 been staan, op een evenwichtskussen staan, …)
* crosstrainer: 4 min. met 30 sec rust om de minuut
* …
In totaal ben ik 30 minuten bezig met deze oefeningen. Tussen alles is er een kort rustmomentje ingebouwd, ook tussen elke serie van 10 bijvoorbeeld. Als ik alles na elkaar zou moeten doen, zou het niet goedkomen.
In het begin vond ik het verschrikkelijk frustrerend hoe weinig ik kon doen. Toen ik begon deed ik niet wat ik nu doe (en wat dus hierboven staat). In het begin kon ik maar 2x 1 minuut volhouden op de crosstrainer, toen deed ik er een volle minuut rust tussen. Vandaag was ik best wel trots omat ik de eerste keer 4 minuten deed, hoewel ik achteraf moest gaan zitten omdat ik zo draaierig was… Maar dus alles is al een beetje opgebouwd, maar vooral de crosstrainer heeft vooruitgang geboekt!

Een groot deel van deze oefeningen kan ik ook thuis doen, het is de bedoeling om elke dag 30 min. oefeningen te doen. Ik probeer dit dagelijks te doen, maar op dagen dat ik veel pijn heb, komt het er niet altijd van. Ik merk ook dat ik ze best ’s ochtends doe, aangezien ik dan het minste pijn heb. Als ik er niet toe kom in de voormiddag of de vroege namiddag of ze uitstel, doe ik ze meestal helemaal niet meer. Gewoon omdat ik ’s avonds teveel pijn heb. Hier voel ik me dan achteraf altijd schuldig over, want als ik de oefeningen niet regelmatig doe, hebben ze ook niet zoveel effect. En ik wil echt vooruitgang boeken. Zo snel mogelijk.

64d6e01135b94611323d03f6258e6308

We hebben nu sinds enkele dagen ook een Wii met balanceboard en het bijhorende spel. Hij is jammer genoeg nog niet geïnstalleerd. Maar ik kijk er wel naar uit om dit wel te doen. Waarom? Omdat bewegen veel leuker is op die manier. Toen ik in het ziekenhuis kiné kreeg, heb ik ook een aantal oefeningen op het balanceboard gedaan, veel fijner en ontspannender dan gewoon oefeningen doen. Dus ook motiverender! Vanavond ga ik mijn vriend eens in actie doen schieten zodat ik morgen kan euhm… Balanceboarden!
De kiné zei wel dat gewoon op de Wii spelen waarschijnlijk niet zo’n goed plan zou zijn aangezien het te belastend zou zijn voor mijn arm, en vooral schouder, aangezien dat het enige is dat je daarbij echt moet gebruiken.

eb83b0d18f9e52dc9e3f5a6376c94a0e

En buiten die pijn is er ook mijn buik nog natuurlijk. De feestdagen hebben mijn buik er niet gelukkiger of beter op gemaakt. Hoewel het misschien niet helemaal aan de feestdagen (en daarmee bedoel ik het eten) ligt. 23 December kreeg ik telefoon van het ziekenhuis, ik moest vroeger terugkomen voor mijn baxter Remicade. Er werd een nieuwe afspraak gemaakt voor volgende week, 10 januari. Normaal moest ik pas  februari teruggaan, maar de resultaten van het bloedonderzoek waren niet zo goed, dus moet ik mijn Remicade al een maand vroeger krijgen.

Wat was er nu niet goed aan mijn resultaten? Vanalles tegelijk. De waarden van de Remicade in mijn bloed waren te laag, ik had teveel antistoffen tegen de Remicade en er was lichte ontsteking te zien. Allemaal geen heel verontrustende waarden, maar als je ze samen nam, was het toch niet goed. Dus nu krijg ik mijn baxter na 1 maan alweer in plaats van 2 maanden.
Nu is het natuurlijk hopen dat als ze deze keer bloed nemen, de resultaten beter zullen zijn. Dan kan ik weer gewoon om de 2 maanden voor mijn baxter gaan. Als de resultaten minder blijven, bestaat de kans dat ik altijd om de maand zal moeten teruggaan. Wat niet zo’n leuk vooruitzicht is.
Dus fingers crossed!

Ergens ben ik wel blij dat ik volgende week al terug kan gaan, want dan gaat mijn buikpijn normaal ook beter worden en dat is alleen maar goed!

Isabelle

Januari

Het is een nieuwe gewoonte geworden van me, aan het begin van elke maand maak ik een fotocollage om als schermachtergrond te gebruiken op onze laptop.
En deze deel ik graag met jullie!

Fotor010220062klik op de afbeelding om hem op volledige grootte te zien

Zoals je ziet, helemaal in de wintersfeer, want zoals ik eerder al zei, ik hou van de sneeuw!

Groetjes,
Isabelle

bron foto’s: pinterestweheartit

Ik dacht dat het winter was

large

In november deden er nog berichten de ronde dat we een horrorwinter zouden krijgen. Vanaf december zou het de hele winter sneeuwen. Het ging zelfs tot -30 worden!

Wel, die horrorwinter moest nu niet voor mij, maar ik ben toch ook lichtjes teleurgesteld dat ik nog geen sneeuw heb gezien… Het heeft zelfs nog maar een paar nachtjes een beetje gevroren…

Regenen doet het daarentegen wel genoeg! De wei van mijn pony staat helemaal onder water, zo erg heeft die wei er nog nooit uitgezien! Normaal vriest het tussendoor en dan heeft het water de kans om even weg te trekken. Nu raakt het niet weg, want elke keer als we denken dat het gaat beteren, regent het weer een hele dag pijpenstelen.

Dus ik kijk uit naar sneeuw. Veel sneeuw! Want geef toe, het ziet er toch prachtig uit?!
En als we het niet live vanuit ons raam kunnen zien, dan maar op foto’s. Kan ik al eventjes wegdromen van mooie sneeuwlandschappen!

7e69a73d1aefda064967132fc1e8ac41

77b27790ffd1bde6a45fc783f1164e47

The Blue Moment

w3q

Maar ook wil ik sneeuw omdat ik mezelf dan weer lekker dik kan gaan inpakken met mijn zalige (maar, oh zo oude) winterjas, mijn warme handschoenen en muts en dan door de krakende sneeuw gaan wandelen, heerlijk!

ethab

trshhrsts

En dieren in de sneeuw, zijn er schattigere dingen te zien in de winter?

f7c398a0c360cc180aef2b07713a5baf

52159c1d833d685c44a0646189df98a2

regqag

eha

rerhththtf

Ook mijn pony is fan van de sneeuw! Die trekt zich echt niks aan van de kou en vindt het zelfs heerlijk om in de sneeuw te gaan liggen rollen! Bij gebrek aan sneeuw doet ze dat nu maar in de modder…

Ook wil ik graag een sneeuwman maken in de wei van Mieltje!

teaa

Waarom?
Daarom!

577906_518883211463948_1960392931_n_large

Ja sneeuw, ik ben fan! Behalve als ik ergens moet zijn, dan is er natuurlijk niets leuk meer aan…
Maar als je niets speciaal hoeft te doen en gewoon kan genieten en sneeuwballengevechten kan houden en sneeuwmannen maken, of gewoon lekker thuis onder een dekentje kan zitten met dikke wollen sokken aan en een tas warme chocolademelk, dan is de sneeuw toch heerlijk!

17a92590eca8579de1a5ddaacdfb2028

Kijk jij ook uit naar de eerste sneeuw? Of ben je één van de gelukkigen die al sneeuw heeft gezien dit jaar?

Groetjes,
Isabelle

bron foto’s: pinterestweheartit